ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਹਤੇਵਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੋਮਾਧਿਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰੁਵਸ੍ਤੁ ਸੋਮਾਧੇਰ੍ਮਾਗਧਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ।। ੩੭.

ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾਧਿ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਸੀ। ਸੋਮਾਧਿ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰੁ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਗਧ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।

ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਬਭੂਵ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਨਾਮਤਃ ।। ੩੭.

ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਜਨਮੇਜਯ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਭੀਮਸੇਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਨਾਮ ਸੀ।

ਜਹ੍ਨੁਸ੍ਤ੍ਵਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਰਥਂ ਨਾਮ ਭੂਮਿਪਮ੍। ਸੁਰਥਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਵੀਰੋ ਰਾਜਾ ਵਿਦੂਰਥਃ ।। ੩੭.

ਜਹਨੂ ਨੇ ਸੁਰਥ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸੁਰਥ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਵਿਦੂਰਥ ਸੀ।

ਵਿਦੂਰਥਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ। ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਾ ਜ੍ਜਯਤ੍ਸੇਨ ਆਰਾਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੭.

ਵਿਦੂਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰਵਭੌਮ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰਵਭੌਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਤਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਾਧਿਤ ਸੀ।

ਆਰਾਧਿਤੋ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਅਯੁਤਾਯੁਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਅਕ੍ਰੋਧਨੋऽਯੁਤਾਯੋऽਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਾਤਿਥਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੭.

ਆਰਾਧਿਤ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਯੁਤਾਯੁ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਅਯੁਤਾਯੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਕ੍ਰੋਧਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਾਤਿਥਿ ਹੋਇਆ।

ਦੇਵਾਤਿਥੇਸ੍ਤੁ ਦਾਯਾਦ ऋਕ੍ਸ਼ ਏਵ ਬਭੂਵ ਹ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਥਾ ऋਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦਿਲੀਪਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੭.

ਦੇਵਾਤਿਥਿ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਰਿਕਸ਼ ਸੀ। ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪ ਸੀ।

ਦਿਲੀਪਸੂਨੁਃ ਪ੍ਰਤਿਪਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਦੇਵਾਪਿਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇ ਤ੍ਰਯਃ ।। ੩੭.

ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤੀਪ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਅਤੇ ਬਾਹਲੀਕ।

ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸਪ੍ਤਬਾਹ੍ਲੀਸ਼੍ਵਰੋ ਨृਪਃ। ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ੍ਯ ਸੁਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੩੭.

ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੱਤ ਬਾਹਲਿਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਜਾਣੋ। ਬਾਹਲਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਦੱਤ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੋਮਦਤ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਭੂਰਿਰ੍ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਃ । ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਵਵ੍ਰਾਜ ਵਨਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਪਰੀਪ੍ਸਯਾ ।। ੩੭.

ਸੋਮਦੱਤ ਤੋਂ ਭੂਰੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵਾਸ ਤੇ ਸ਼ਲ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੰਗਲ ਵਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।

ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਾਪਿਰਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ। ਚ੍ਯਵਨੋऽਸ੍ਯ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਇष੍ਟਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੩੭.

ਦੇਵਾਪੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣੇ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਯਵਨ ਤੇ ਇਸ਼ਟਕ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ੍ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵੈ ਸ ਮਹਾਭਿषਃ । ਇਮਂ ਚੋਦਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਾਭਿषਮ੍ ।। ੩੭.

ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵੈਦ ਸੀ। ਮਹਾਂਵੈਦ ਬਾਰੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਂ ਯਂ ਰਾਜਾ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਵੈ ਜੀਰ੍ਣਂ ਸਮਯਤੋ ਨਰਮ੍। ਪੁਨਰ੍ਯੁਵਾ ਸ ਭਵਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਂ ਵਿਦੁਃ ।। ੩੭.

ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਬੁੱਢੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।

ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵਿਹ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਸ ਉਪਯੇਮੇ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁ ਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਨृਪਃ ।। ੩੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲੈ ਆਇਆ।

ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤਂ ਭੀष੍ਮਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੋऽਜਨਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ ਚ ਭੀष੍ਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੩੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਦਾਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਾਲੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁ ਰ੍ਜਨਯਤ੍ਸੁਤਮ੍। ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਰ੍ਦਯਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਹਿਤਕਰਮ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਕੇ ।। ੩੭.

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦ੍ਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਵੀ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੀ ਵੰਸ-ਭੂਮੀ 'ਚ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਞ੍ਚ ਵਿਦੁਰਞ੍ਚਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੁषੁਵੇ ਸ਼ਤਮ੍ ।। ੩੭.

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।

ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਮਾਦ੍ਰੀ ਰਾਜ੍ਞੀ ਪृਥਾ ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ।। ੩੭.

ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਮਾਦਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਪਾਂਡੂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵਹੁਟੀਆਂ ਸਨ।

ਦੇਵਦਤ੍ਤਾਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣ੍ਡੋਰਰ੍ਥੇ ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵਾਯੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਵृਕੋਦਰਃ ।। ੩੭.

ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਂਡੂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ (ਭੀਮ) ਜਣਿਆ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਅਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਦ੍ਰਿਜੌ ।। ੩੭.

ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜੈ (ਅਰਜੁਨ) ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਹੋਏ।

ਪਞ੍ਚੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸੁਤਾਃ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਜਨਯਜ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਦ੍ਧਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਾਤ੍ ।। ੩੭.

ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਿਧ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਹਿਡਮ੍ਬਾ ਭੀਮਸੇਨਾਤ੍ਤੁ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍। ਕਾਸ਼੍ਯਾਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀਮਸੇਨਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵृਕਂ ਸੁਤਮ੍ ।। ੩੭.

ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਹਿਡਿੰਬਾ ਤੋਂ ਘਟੋਤਕਚ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਸਰਵਵ੍ਰਿਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਵਿਜਯਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਸਹਦੇਵਾਦਜਾਯਤ। ਕਰੇਮਤ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਵੈਦ੍ਯਾਯਾਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਲਾਙ੍ਗਲਿਃ ।। ੩੭.

ਵਿਜਯਾ, ਜੋ ਮਾਦਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਵਿਦੇਹਾ ਤੋਂ ਨਿਰਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਲਾਂਗਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।

ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਰਥੀ ਪਾਰ੍ਥਾਦਭਿਮਨ੍ਯੁਰਜਾਯਤ। ਉਤ੍ਤਰਾਯਾਨ੍ਤੁ ਵੈਰਾਟ੍ਯਾਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਦਭਿਮਨ੍ਯੁਜਃ ।। ੩੭.

ਪਾਰਥ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਤੋਂ ਰਥੀ ਅਭਿਮਨਯੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਅਭਿਮਨਯੁ ਤੇ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਉੱਤਰਾ ਤੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਜਣਿਆ।

ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਰਾਜਾਸੀਜ੍ਜਨਮੇਜਯਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ ਵੈ ਵਾਜਸਨੇਯਿਕਾਨ੍ ।। ੩੭.

ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਵਾਰਸ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਜਸਨੇਈ ਪਰੰਪਰਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ।

ਅਸਪਤ੍ਨਂ ਤਦਾਮਰ੍षਾਦ੍ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਏਵ ਤੁ। ਨ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤੀਹ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਤਵੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਭੁਵਿ ।। ੩੭.

ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੂਰਖ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।'

ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਥਾ ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਲੋਕੇ ਤਾਵਨ੍ਨੈਤਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ। ਅਭਿਤਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤਃ ਸ ਜਨਮੇਜਯਃ ।। ੩੭.

ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਵਲੋਂ ਵਧਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਜਨਮੇਜਯ ਲਈ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸੀ।

ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਦੇਵਮਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍। ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਦ੍ਵਧੀष੍ਟਾਂ ਵਿਭੋਰ੍ਮਖੇ ।। ੩੭.

ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।

ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਤਨਯਸ਼੍ਵਾਪਿ ਪੌਰਵੋ ਜਨਮੇਜਯਃ । ਦ੍ਵਿਰਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਹृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਜਸਨੇਯਕਮ੍ । ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਰਿਖਰ੍ਵ੍ਵੀ ਜਨਮੇਜਯਃ ।। ੩੭.

ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਰਵ ਜਨਮੇਜਯ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ ਵਾਜਸਨੇਈ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।

ਖਰ੍ਵ੍ਵਮਸ਼੍ਵਕਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਖਰ੍ਵ੍ਵਮਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਸਰ੍ਵ੍ਵਞ੍ਚ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਖਰ੍ਵ੍ਵੀ ਜਨਮੇਜਯਃ । ਵਿषਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਯੌ ।। ੩੭.

ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਮੁੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਮੱਧ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ।