ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਆਤ੍ਰੇਯੋ ਵਂਸ਼ਤਸ੍ਤਾਸਾਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ। ਅਨਾਦृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੀ ਰਿਵੇਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੭.

ਆਤਰੇਯ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ; ਅਨਾਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਵੇਯੁ ਸੀ।

ਰਿਵੇਯੋਰ੍ਜ੍ਵਲਨਾ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵੈ ਤਕ੍ਸ਼ਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵ੍ਯਾਂ ਸ ਰਾਜਰ੍षੀ ਰਨ੍ਤਿਂ ਨਾਮ ਤ੍ਵਜੀਜਨਤ੍ ।। ੩੭.

ਰਿਵੇਯੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜਵਲਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਤਕਸ਼ਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਨੇ ਰੰਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।

ਰਨ੍ਤਿਰ੍ਨਾਰਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜਨਯਚ੍ਛੁਭਾਨ੍। ਤ੍ਰਸੁਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਤਿਰਥਂ ਧ੍ਰੁਵਞ੍ਚੈਵਾਤਿਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ ।। ੩੭.

ਰੰਤੀ, ਨਾਰਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਤ੍ਰਸੂ, ਪ੍ਰਤਿਰਥ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸੀ।

ਗੌਰੀ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਰ੍ਜਨਨੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਧੁਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਰਥਸ੍ਯਾਪਿ ਕਣ੍ਠਸ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਸੁਤਃ ।। ੩੭.

ਗੌਰੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੜੀ, ਮਾਂਧਾਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂ ਸੀ; ਧੁਰਿਆ, ਪ੍ਰਤਿਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਠਾ ਸੀ।

ਮੇਧਾਤਿਥਿਃ ਸੁਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਾਣ੍ਠਾਯਨਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਇਤਿਨਾਨੁਯਮਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਸਾਜਨਯਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ ।। ੩੭.

ਮੇਧਾਤਿਥਿ, ਇੱਕ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਕੰਠਾ ਤੋਂ ਕੰਠਾਯਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਏ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।

ਤ੍ਰਸੁਃ ਸੁਦਯਿਤਂਪੁਤ੍ਰਂ ਮਲਿਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਮ੍। ਉਪਦਾਤਂ ਤਤੋ ਲੇਭੇ ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ ।। ੩੭.

ਤ੍ਰਸੂ ਨੇ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮਲਿਨਾ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਉਪਦਾਤਾ ਜਣਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।

ਸੁष੍ਮਨ੍ਤਮਥ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵੀਰਮਨਘਨ੍ਤਥਾ। ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ ।। ੩੭.

ਸੁਸ਼ਮੰਤ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਪ੍ਰਵੀਰ ਅਤੇ ਅਨਘ; ਫਿਰ ਚਕਰਵਰਤੀ ਜਣਿਆ, ਦੌਸ਼ਯੰਤ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।

ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਯਾਂ ਭਰਤੋ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਭਾਰਤਮ੍। ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਜਾਨਂ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ।। ੩੭.

ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਵਿੱਚ, ਭਰਤ ਜਣਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।

ਮਾਤਾ ਭਸ੍ਤ੍ਰਾ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੇਨ ਜਾਤਃ ਸ ਏਵ ਸਃ। ਭਰਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ ।। ੩੭.

ਮਾਂ ਭੱਠੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਜਣਿਆ, ਉਹ ਹੀ ਹੈ; 'ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ ਮੰਨੋ,' ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ।

ਰੇਤੋਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਯਤਿ ਨਰਦੇਵ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਤ੍ਵਞ੍ਚਾਸ੍ਯ ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍ ।। ੩੭.

ਜੋ ਬੀਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਅਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਗਰਭ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈਂ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਨਾ।

ਭਰਤਸ੍ਤ੍ਰਿਸृषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜੀਜਨਤ੍। ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਚ੍ਚ ਤਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਨਾਨੁਰੂਪਾਨ੍ਮਮੇਤ੍ਯੁਤ ।। ੩੭.

ਭਰਤ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਨਹੀਂ, ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।'

ਤਤਸ੍ਤਾ ਮਾਤਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਤਤਂ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਤਤ੍ ।। ੩੭.

ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਵਾਂ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਰਾਜਾ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਫੈਲ ਗਿਆ।

ਤਤੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਾਨੀਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ। ਸਙ੍ਕ੍ਰਾਮਿਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਵਿਭੁਃ ।। ੩੭.

ਫਿਰ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਸੰਕ੍ਰਮਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ਤਤ੍ਰੈਵੋਦਾਰਹਨ੍ਤੀਦਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਜਨ੍ਮਸਙ੍ਕ੍ਰਮਣਞ੍ਚੈਵ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਭਰਤਾਯ ਵੈ ।। ੩੭.

ਉਥੇ, ਉੱਤਮ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਮਾਸਨ੍ਨਗਰ੍ਭਾਯਾਮਸ਼ਿਜਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਲਃ। ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਹ। ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਤਨੁਂ ਸ੍ਵਾਨ੍ਤੁ ਮੈਥੁਨਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸ਼ੁਭੇ ।। ੩੭.

ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਸਜਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦਾ ਅਵਸਰ ਦੇ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨ ਮਨ੍ਤਰ੍ਵਤ੍ਨੀ ਹ੍ਯਹਂ ਵਿਭੋ। ਗਰ੍ਭਃ ਪਰਿਣਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵ੍ਯਾਹਰਤੇ ਗਿਰਾ ।। ੩੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਗਰਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।'

ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਾਂ ਸ੍ਮਯਮਾਨੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ।। ੩੭.

'ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਫਲਤੂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ,' ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਨਯੋ ਨੋਪਦੇष੍ਟਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਮ ਕਥਞ੍ਚਨ। ਹਰ੍षਮਾਣਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯੈਨਾਂ ਮੈਥੁਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ ।। ੩੭.

ਤੂੰ ਵਿਨਯ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾ ਦੇ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।

ਤਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਗਰ੍ਭੋ ਹਰ੍षਮਾਣਮੁਵਾਚ ਹ। ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟੋ ਹ੍ਯਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮਿਹ ਤਾਤ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ।। ੩੭.

ਫਿਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਬੱਚਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।'

ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ਨਾਵਕਾਸ਼ੋऽਸ੍ਤਿ ਚ ਦ੍ਵਯੋਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਗਰ੍ਭੇਣ ਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ।। ੩੭.

ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਗਰਭ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।

ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਮੀਦृਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਪ੍ਸਿਤੇ ਸਤਿ। ਪ੍ਰਤਿषੇਧਸਿਤਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ।। ੩੭.

ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਐਸੇ ਸਮੇਂ ਰੋਕਿਆ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।

ਪਾਦਾਭ੍ਯਾਨ੍ਤੇਨ ਤਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਮਾਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ। ਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤੁ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਕੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੭.

ਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨੇ ਢੱਕ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਰੁਕ ਗਿਆ।

ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤਂ ਕੁਮਾਰਨ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਥ ਮਮਤਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਗृਹਂ ਸ੍ਵਂ ਵੈ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ।। ੩੭.

ਜਦ ਬੱਚਾ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮਮਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ। ਇਹ ਭਰਦਵਾਜ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾਯਾਂ ਸ ਪੁਤ੍ਰਨ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਭਰਸ੍ਵ ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੭.

ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 'ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲੋ,' ਕਹਿ ਕੇ, ਭਰਦਵਾਜ ਬਣ ਗਿਆ।

ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍। ਗृਹੀਤ੍ਵੈਨਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਕृਪਯਾ ਤਤਃ ।। ੩੭.

ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਤੁ ਭਰਤੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਕਾਮ੍ਯਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਤੇ ਪੁਤ੍ਰਲਿਪ੍ਸਯਾ ।। ੩੭.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਰਤਾ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਯਜਨਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।

ਯਦਾ ਸ ਯਜਮਾਨੋ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਾਸਾਦਯਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਯਜ੍ਞਂ ਤਤੋ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਪੁਨਰਾਹਰਤ੍ ।। ੩੭.

ਜਦ ਉਹ ਯਜਕ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਮਰੁਤਸੋਮ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।

ਤੇਨ ਤੇ ਮਰੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮੇਨ ਤੋषਿਤਾਃ। ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਮਨੀषਿਣਮ੍ ।। ੩੭.

ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਰੁਤ ਮਰੁਤਸੋਮ ਯਜਨ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰਜਾਯਾਂ ਸਂਹृਤਾਯਾਂ ਵੈ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ ।। ੩੭.

ਭਰਤਾ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣ ਗਈ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ!'