ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਿਵੇਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਵृषਦਰ੍ਭਃ ਸੁਵੀਰਸ੍ਤੁ ਕੇਕਯੋ ਮਦ੍ਰਕਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੭.

ਸ਼ਿਵੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ: ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ, ਸੁਵੀਰ, ਕੇਕਯ ਅਤੇ ਮਦਰਕ।

ਤੇषਾਞ੍ਜਨਪਦਾਃ ਸ੍ਫੀਤਾਃ ਕੇਕਯਾ ਮਾਦ੍ਰਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਵृषਦਰ੍ਭਾਃ ਸੂਚਿਦਰ੍ਭਾਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੋਃ ਸ਼੍ਰृਣੁਤ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੩੭.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼繁ਸਲ-ਫਲਦੇ ਰਹੇ: ਕੇਕਯ, ਮਦਰਕ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭ ਅਤੇ ਸੂਚੀਦਰਭ। ਹੁਣ ਤਿਤੀਕਸ਼ੁ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਤੈਤਿਕ੍ਸ਼ੁਰਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਨ੍ਦਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਉਸ਼ਦ੍ਰਥੋ ਮਹਾਬਾਹੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹੇਮਃ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੭.

ਤੈਤਿਕਸ਼ੁ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਦਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ।

ਹੇਮਸ੍ਯ ਸੁਤਪਾ ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਤਃ ਸੁਤਯਸ਼ਾ ਬਲੀ । ਜਾਤੋ ਮਨੁष੍ਯਯੋਨ੍ਯਾਂ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਵਂਸ਼ੇ ਪ੍ਰਜੇਪ੍ਸਯਾ ।। ੩੭.

ਹੇਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਤਪਾ ਸੀ। ਸੁਤਪਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਤਯਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਜਦ ਵੰਸ਼ ਘੱਟ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।

ਮਹਾਯੋਗੀ ਸ ਤੁ ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਯਃ ਸ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਕਰਾਨ੍ ਭੁਵਿ ।। ੩੭.

ਉਹ ਬਲੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।

ਅਙ੍ਗਂ ਸ ਜਨਯਾਮਾਸ ਵਙ੍ਗਂ ਸੁਹ੍ਲਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂ ਕਲਿਙ੍ਗਞ੍ਚ ਤਥਾ ਬਾਲੇਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੭.

ਉਸ ਨੇ ਅੰਗ, ਵੰਗ, ਸੁਹਲਾ, ਪੁੰਡ੍ਰ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਬਾਲੇਯਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਬਾਲੇਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਕਰਾਃ ਪ੍ਰਭੋਃ। ਬਲੇਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਤ੍ਤਾ ਵਰਾਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਧੀਮਤੇ ।। ੩੭.

ਬਾਲੇਯਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਏ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਬਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਵਰ ਦਿੱਤੇ।

ਮਹਾਯੋਗਿਤ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕਲ੍ਪਾਯੁਃਪਰਿਮਾਣਕਮ੍। ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚਾਪ੍ਯਜੇਯਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮੇ ਚੈਵ ਪ੍ਰਭਾਵਨਾ ।। ੩੭.

ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਕਲਪ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਤਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਮਿਲੀ।

ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਞ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਵੇ ਤਥਾ। ਬਲੇ ਚਾਪ੍ਰਤਿ ਮਤ੍ਵਂ ਵੈ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੭.

ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ, ਸੰਤਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਬਲ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਤੱਤ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਸਮਝ ਮਿਲੀ।

ਚਤੁਰੋ ਨਿਯਤਾਨ੍ ਵਰ੍ਣਾਨ੍ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤੇਤਿ ਚ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਭੁਨਾ ਰਾਜਾ ਬਲਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ਪਰਾਂ ਯਯੌ ।। ੩੭.

ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਤੀਆਂ ਤੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਂਗਾ — ਇਉਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲਈ।

ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਂ ਵੈ ਸ੍ਥਾਨਮੁਪਾਗਤਃ। ਤੇषਾਂ ਜਨਪਦਾਃ ਸ੍ਫੀਤਾ ਵਙ੍ਗਾਙ੍ਗਸੁਹ੍ਲਕਾਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੭.

ਵਕਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਧਦੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੰਗ, ਅੰਗ ਅਤੇ ਸੁਹਿਲਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਂ ਨਿਬੇਧਤ। ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਤਨਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜਾ ਮੁਨਿਸਮ੍ਭਵਾਃ। ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਦੀਰ੍ਘਤਮਸਃ ਸੁਦੇਣ੍ਣਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ।। ੩੭.

ਪੁੰਡਰ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ: ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਖੇਤ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਸੁਦੇੰਨਾ ਵਿੱਚ ਦਿਰਘਤਮਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ। ਕਥਂ ਬਲੇਃ ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਜਨਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਭੋ। ऋषਿਣਾ ਦੀਰ੍ਘਤਮਸਾ ਏਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍ ।। ੩੭.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪ੍ਰਭੂ, ਬਲੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਖੇਤ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮੇ, ਦਿਰਘਤਮਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਆਰਾ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਅਸ਼ਿਜੋ ਨਾਮ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਆਸੀਦ੍ਧੀਮਾਨृषਿਃ ਪੁਰਾ। ਭਾਰ੍ਯਾ ਵੈ ਮਮਤਾ ਨਾਮ ਬਭੂਵਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੩੭.

ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਕ ਵਾਰ, ਅਸ਼ਿਜਾ ਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਮਤਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਅਸ਼ਿਜਸ੍ਯ ਕਨੀਯਾਂਸ੍ਤੁ ਪੁਰੋਧਾ ਯੋ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਬृਹਤ੍ਤੇਜਾ ਮਮਤਾਂ ਸੋऽਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ।। ੩੭.

ਅਸ਼ਿਜਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵੱਡੀ ਸੀ; ਉਹ ਮਮਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।

ਉਵਾਚ ਮਮਤਾ ਤਨ੍ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮਨਿਚ੍ਛਤੀ। ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯਾष੍ਟਮਿਤਾ ਇਤਿ ।। ੩੭.

ਮਮਤਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗਰਭਵਤੀ ਹਾਂ, ਅੱਠ ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਅਯਂ ਹਿ ਮੇ ਮਹਾਗਰ੍ਭੋ ਰੋਚਤੇऽਤਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ। ਅਸ਼ਿਜਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚਾਭ੍ਯਸ੍ਯ षਡਙ੍ਗਂ ਵੇਦਮੁਦ੍ਗਿਰਨ੍ ।। ੩੭.

ਇਹ ਵੱਡਾ ਗਰਭ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ। ਅਸ਼ਿਜਾ, ਜੋ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਦ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।

ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚਾਪਿ ਨ ਮਾਂ ਭਜਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੩੭.

ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਵੇ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਬृਹਤ੍ਤੇਜਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੋऽਭ੍ਯਧਾਰਯਤ੍ ।। ੩੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਪਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ।

ਸਮ੍ਬਭੂਵੈਵ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਉਤ੍ਸृਜਨ੍ਤਂ ਤਦਾ ਰੇਤੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਃ ਸੋऽਭ੍ਯਭਾषਤ ।। ੩੭.

ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਬੱਚਾ ਬੋਲ ਪਿਆ।

ਨੋ ਸ੍ਨਾਤਕੋ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਨੇਹਾਸ੍ਤਿ ਸਮ੍ਭਵਃ। ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਞ੍ਚਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਞ੍ਚਾਹਮਿਹਾਗਤਃ ।। ੩੭.

ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।

ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਂ ਤਦਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਆਸ਼ਿਜਨ੍ਤਂ ਸੁਤਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਂ ਭਗਵਾਨृषਿਃ ।। ੩੭.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਪ੍ਸਿਤੇ ਸਤਿ। ਮਾਮੇਵਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਮੋਹਾਤ੍ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ।। ੩੭.

ਤੂੰ ਐਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆਖਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।

ਤਤੋ ਦੀਰ੍ਘਤਮਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਪਾਦृषਿਰਜਾਯਤ। ਅਥਾਸ਼ਿਜੋ ਬृਹਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵੌਜਸਾ ।। ੩੭.

ਫਿਰ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਦਿਰਘਤਮਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ। ਅਸ਼ਿਜਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਸੀ।

ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਭ੍ਰਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮੇ। ਗੋਧਰ੍ਮਂ ਸੌਰਭੇਯਾਤ੍ਤੁ ਵृषਭਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੩੭.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਉਪਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਛੇ ਤੋਂ ਗੋ-ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।

ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਿਤृਵ੍ਯਸ੍ਤੁ ਚਕਾਰ ਭਵਨਂ ਤਦਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਵਸਤਿ ਯਦृਚ੍ਛਾਭ੍ਯਾਗਤੋ ਵृषਃ ।। ੩੭.

ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਭਰਾ, ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਘਰ ਬਣਾਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਕ ਵੱਛਾ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਿਆ।

ਦਰ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਹृਤਾਨ੍ ਦਰ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਚਾਰ ਸੁਰਭੀਵृਤਃ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਦੀਰ੍ਘਤਮਾ ਵਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਯੋਃ ।। ੩੭.

ਕਰਮ ਲਈ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਲੈਣ ਵਾਸਤੇ, ਉਹ ਸੁਰਭੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ। ਦਿਰਘਤਮਸ ਨੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸ ਤੇਨ ਨਿਗृਹੀਤਸ੍ਤੁ ਨ ਚਚਾਲ ਪਦਾਤ੍ਪਦਮ੍। ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵृषਸ੍ਤਂ ਵੈ ਮੁਞ੍ਚ ਮਾਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰ ।। ੩੭.

ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਕੜ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਿਆ। ਫਿਰ ਵੱਛ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।"

ਨ ਮਯਾਸਾਦਿਤਸ੍ਤਾਤ ਬਲਵਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਵਹਤਾ ਦੇਵਂ ਯਤੋ ਜਾਤੋऽਸ੍ਮਿ ਭੂਤਲੇ ।। ੩੭.

ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।