ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਬਣਿਆ। ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ। ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤ੍ਵੇ ਤਸ੍ਥੌ ਤਥ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਪੰਦਰਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮਾਂਧਾਤਾ, ਤਥਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਰਿਹਾ।

ਏਕੋ ਨਵਿਂਸ਼ੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਕੋऽਭਵਤ੍। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ षष੍ਠੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਉਨੀਵੀਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਮੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ। ਸਪ੍ਤਮੋ ਰਾਵ ਣਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਜਜ੍ਞੇ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੬.

ਚੌਵੀਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਕੇ, ਦਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।

ਅष੍ਟਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ । ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਅਠਵੇਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਚਰਨ 'ਤੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਜਾਤੂਕਰਨ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਤਥੈਵ ਨਵਮੋ ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਸੁਦੇਵਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਨਗਾਰ੍ਗ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਗਾਰਗ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।

ਅਪ੍ਰਮੇਯੋ ਨਿਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਚਰੋ ਵਸ਼ੀ। ਕ੍ਰੀਜਤੇ ਭਗਵਾਁ ਲ੍ਲੋਕੇ ਬਾਲਃ ਕ੍ਰੀਜਨਕੈਰਿਵ ।। ੩੬.

ਜੋ ਅਣਗਣਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।

ਨ ਪ੍ਰਮਾਤੁਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਸੌ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਪਰਂ ਪਰਮਮੇਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। ੩੬.

ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।

ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ ਤਿਮੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਤਦਾ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਅਠਾਈਵੀਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਮੋਹਯਨ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ ।। ੩੬.

ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।

ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਚਰਤੇ ਮਹੀਮ੍। ਵਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸਾਨ੍ਦੀਪਨਿਪੁਰਃਸਰਮ੍ ।। ੩੬.

ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਲਈ, ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।

ਯਤ੍ਰ ਕਂਸਞ੍ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਵਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਞ੍ਚ ਮਹਾਸੁਰਮ੍। ਅਰਿष੍ਟਂ ਵृषਭਞ੍ਚੈਵ ਪੂਤਨਾਂ ਕੇਸ਼ਿਨਂ ਹਯਮ੍ ।। ੩੬.

ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕੰਸ, ਸ਼ਾਲਵ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਦਿਵਿਦ, ਅਰਿਸ਼ਟ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਪੂਤਨਾ, ਕੇਸ਼ੀ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ।

ਨਾਗਂ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡਂ ਮਲ੍ਲਰਾਜਗृਹਾਧਿਪਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਨੁषਦੇਹਸ੍ਥਾਨ੍ ਸੂਦਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਉਸ ਨੇ ਨਾਗ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ, ਮੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਛਿਨ੍ਨਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚ ਬਾਣਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਨਰਕਸ਼੍ਚ ਹਤਃ ਸਙ੍ਖਯੇ ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੩੬.

ਉਸ ਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਨਰਕਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਯਵਨ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।

ਹृਤਾਨਿ ਚ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤੇਜਸਾ। ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯੇ ਰਸਾਤਲੇ ।। ੩੬.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਏ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।

ਏਤੇ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੩੬.

ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ।

ਕਲ੍ਕਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਦਸ਼ਮੋ ਭਾਵ੍ਯਸਮ੍ਭੂਤੋ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਕਲਕੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਨੁਯਸ਼ਾ ਹੈ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਸਵਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਯਾਜਨਵਲਕਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵੇਗਾ।

ਅਨੁਕਰ੍षਨ੍ ਸਰ੍ਵਸੇਨਾਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧੌਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੩੬.

ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੀ ਕਰੇਗਾ।

ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਦ੍ਵਿषਃ ਵ੍ਕਚਿਤ੍। ਈਦੀਚ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਪਰਾਨ੍ਤਿਕਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼, ਮੱਧ ਦੇਸ਼, ਵਿਂਧਿਆ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ।

ਤਥੈਵ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵਿਜਾਨ੍ ਸਿਂਹਲੈਃ ਸਹ। ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਨ੍ ਪਾਰਦਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਹ੍ਲਵਾਨ੍ ਯਵਨਾਞ੍ਛਕਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਲੋਕ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਤੇ ਸਿੰਹਲ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਗਾਂਧਾਰ, ਪਾਰਦ, ਪਹਲਵ, ਯਵਨ ਤੇ ਸ਼ਕ ਵੀ।

ਤੁषਾਰਾਨ੍ ਬਰ੍ਬਰਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਲਿਨ੍ਦਾਨ੍ ਦਰਦਾਨ੍ ਖਸਾਨ੍ । ਲਮ੍ਪਾਕਾਨਨ੍ਧਕਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ ਕਿਰਾਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਤੁਸ਼ਾਰ, ਬਰਬਰ, ਪੁਲਿੰਦ, ਦਰਦ, ਖਸ, ਲੰਪਾਕ, ਅੰਧਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਏਗਾ।

ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਚਕ੍ਰੋਬਲਵਾਨ੍ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਮਨ੍ਤਕृਦ੍ਬਲੀ। ਅਦृਸ਼੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ ।। ੩੬.

ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਉਹ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰੇਗਾ।

ਮਾਨਵਃ ਸ ਤੁ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਸ੍ਯਾਂਸ਼ੇਨ ਧੀਮਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਮਿਤਿਰ੍ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ; ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸੀ, ਪ੍ਰਮਿਤੀ ਨਾਮ ਦਾ ਤੇ ਬਹਾਦਰ।

ਗਾਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਕਲਿਯੁਗੇऽਭਵਤ੍। ਇਤ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਸ਼ ਸਮ੍ਭੂਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੩੬.

ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਆਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਦਸ ਪ੍ਰਗਟੀਆਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਤਂ ਤਂ ਕਾਲਞ੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਞ੍ਚ ਤਤ੍ਤਦੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍। ਅਂਸ਼ੇਨ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤਾਸ੍ਤਾ ਯੋਨੀਃ ਪ੍ਰਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ।। ੩੬.

ਹਰ ਸਮੇਂ, ਮਕਸਦ ਤੇ ਕਾਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਜਣਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।

ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ੋਤ੍ਥਿਤੇ ਕਲ੍ਪੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿ ਵੈ ਸਮਾਃ। ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਮਾਨੁषਾਨੇਵ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੩੬.

ਜਦੋਂ ਪਚਵੀਂ ਕਲਪ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਚਵੀਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।

ਕृਤ੍ਵਾ ਬੀਜਾਵਸ਼ੇषਾਨ੍ਤੁ ਮਹੀਂ ਕ੍ਰੂਰੇਣ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ। ਸਂਸ਼ਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਲਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤਾਨਧਾਰ੍ਮ੍ਮਿਕਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ ਬੀਜ ਹੀ ਬਚਾ ਕੇ, ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਲਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਆਦਾਤਰ ਅਧਰਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।

ਤਤਃ ਸ ਵੈ ਤਦਾ ਕਲ੍ਕਿਸ਼੍ਚਰਿਤਾਰ੍ਥਃ ਸਸੈਨਿਕਃ। ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਿਹਤਾ ਯੇ ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੩੬.

ਫਿਰ, ਕਲਕੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁਕਿਆ ਹੋਵੇਗਾ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ।

ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਪਿਤਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਮੋਹਿਤਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਬਾਵਿਨਾਰ੍ਥੇਨ ਚੋਦਿਤਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਅਚਾਨਕ, ਭਟਕੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।