ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ ਵਾਮਨੋ ਦਿਵਂ ਖਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਦਾਕ੍ਰਾਮਤ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਉਹ ਵਾਮਨ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।

ਅਤ੍ਯਰਿਚ੍ਯਤ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੩੬.

ਭੂਤਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ।

ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਲੋਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍। ਆਸੁਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਹृਤ੍ਯ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਸਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਨਸੁਰਾਨ੍ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਨਯਤ੍ ।। ੩੬.

ਉਹ ਮਹਾਬਾਹੂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕਿਆ; ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।

ਨਮੁਚਿਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਕ੍ਰੂਰਾ ਹਤਾ ਵਿਨਿਰ੍ਦ੍ਧੂਤਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ ।। ੩੬.

ਨਮੁਚਿ, ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਹ ਕ੍ਰੂਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ।

ਮਹਾਭੂਤਾਨਿ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸਵਿਸ਼ੇषਾਣਿ ਮਾਧਵਃ। ਕਾਲਞ੍ਚ ਸਕਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ ।। ੩੬.

ਮਾਧਵ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਤੱਤ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੀਵ ਤੇ ਸਮੂਹ ਕਾਲ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਇਆ।

ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਯਦਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੩੬.

ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਤਦ੍ਵੈ ਰੂਪਮੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨਵਾਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮ੍ਮੁਮੁਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਤੇਜੋਵਿਮੋਹਿਤਾਃ ।। ੩੬.

ਉਪੇਂਦਰ ਦਾ ਉਹ ਰੂਪ, ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।

ਬਲਿਃ ਸਿਲੋ ਮਹਾਪਾਸ਼ੈਃ ਸਬਨ੍ਧੁਃ ਸਸੁਹृਦ੍ਗਣਃ। ਵਿਰੋਚਨ ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਤਾਲੇ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ੩੬.

ਬਲੀ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਮਾਨੁषੇषੁ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ।। ੩੬.

ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਏਤਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਭੂਤਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਮਾਨੁष੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਜਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੬.

ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਨਮਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ।

ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਬਣਿਆ। ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ। ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤ੍ਵੇ ਤਸ੍ਥੌ ਤਥ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਪੰਦਰਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮਾਂਧਾਤਾ, ਤਥਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਰਿਹਾ।

ਏਕੋ ਨਵਿਂਸ਼ੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਕੋऽਭਵਤ੍। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ षष੍ਠੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਉਨੀਵੀਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਮੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ। ਸਪ੍ਤਮੋ ਰਾਵ ਣਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਜਜ੍ਞੇ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੬.

ਚੌਵੀਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਕੇ, ਦਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।

ਅष੍ਟਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ । ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਅਠਵੇਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਚਰਨ 'ਤੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਜਾਤੂਕਰਨ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਤਥੈਵ ਨਵਮੋ ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਸੁਦੇਵਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਨਗਾਰ੍ਗ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਗਾਰਗ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।

ਅਪ੍ਰਮੇਯੋ ਨਿਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਚਰੋ ਵਸ਼ੀ। ਕ੍ਰੀਜਤੇ ਭਗਵਾਁ ਲ੍ਲੋਕੇ ਬਾਲਃ ਕ੍ਰੀਜਨਕੈਰਿਵ ।। ੩੬.

ਜੋ ਅਣਗਣਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।

ਨ ਪ੍ਰਮਾਤੁਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਸੌ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਪਰਂ ਪਰਮਮੇਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। ੩੬.

ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।

ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ ਤਿਮੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਤਦਾ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਅਠਾਈਵੀਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਮੋਹਯਨ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ ।। ੩੬.

ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਯੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ।

ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਚਰਤੇ ਮਹੀਮ੍। ਵਿਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸਾਨ੍ਦੀਪਨਿਪੁਰਃਸਰਮ੍ ।। ੩੬.

ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡ ਲਈ, ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।

ਯਤ੍ਰ ਕਂਸਞ੍ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਵਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਞ੍ਚ ਮਹਾਸੁਰਮ੍। ਅਰਿष੍ਟਂ ਵृषਭਞ੍ਚੈਵ ਪੂਤਨਾਂ ਕੇਸ਼ਿਨਂ ਹਯਮ੍ ।। ੩੬.

ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕੰਸ, ਸ਼ਾਲਵ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਦਿਵਿਦ, ਅਰਿਸ਼ਟ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਪੂਤਨਾ, ਕੇਸ਼ੀ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ।

ਨਾਗਂ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡਂ ਮਲ੍ਲਰਾਜਗृਹਾਧਿਪਮ੍। ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਨੁषਦੇਹਸ੍ਥਾਨ੍ ਸੂਦਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਉਸ ਨੇ ਨਾਗ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ, ਮੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਛਿਨ੍ਨਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਞ੍ਚ ਬਾਣਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ । ਨਰਕਸ਼੍ਚ ਹਤਃ ਸਙ੍ਖਯੇ ਯਵਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੩੬.

ਉਸ ਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਨਰਕਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਯਵਨ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।

ਹृਤਾਨਿ ਚ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤੇਜਸਾ। ਦੁਰਾਚਾਰਾ ਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯੇ ਰਸਾਤਲੇ ।। ੩੬.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਏ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।

ਏਤੇ ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਸ਼੍ਲਿष੍ਟੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੩੬.

ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਯੁਗ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ।

ਕਲ੍ਕਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਦਸ਼ਮੋ ਭਾਵ੍ਯਸਮ੍ਭੂਤੋ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਕਲਕੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਨੁਯਸ਼ਾ ਹੈ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਸਵਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਯਾਜਨਵਲਕਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਵੇਗਾ।

ਅਨੁਕਰ੍षਨ੍ ਸਰ੍ਵਸੇਨਾਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਙ੍ਕੁਲਾਮ੍। ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧੌਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੩੬.

ਉਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਕੱਠੀ ਕਰੇਗਾ।

ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਧਰ੍ਮਦ੍ਵਿषਃ ਵ੍ਕਚਿਤ੍। ਈਦੀਚ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਪਰਾਨ੍ਤਿਕਾਨ੍ ।। ੩੬.

ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉੱਤਰ ਦੇਸ਼, ਮੱਧ ਦੇਸ਼, ਵਿਂਧਿਆ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ।