ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਰਸਾਤਲਮ੍। ਏਵਂ ਨਿਰੁਦ੍ਯਮਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਕृਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਾਃ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਾਪੇਨ ਭृਗੁਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇਨ ਚ ।। ੩੬.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਹੋ ਗਏ।

ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਜ੍ਞੇ ਚ ਸ਼ਿਥਿਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਧਰ੍ਮ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਨਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੬.

ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਯਜਨ ਦੀ ਘਟਨਾ ਵੇਲੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਯੇऽਸੁਰਾ ਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਮਨੁष੍ਯਵਧ੍ਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵ੍ਯਾਹਾਰਯਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਜੋ ਅਸੁਰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਸਮ੍ਭੂਤਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇऽਨ੍ਤਰੇ। ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਚੈਤ੍ਯੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇऽਨ੍ਤਰੇ ।। ੩੬.

ਧਰਮ ਤੋਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਅੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਚੈਤਯ 'ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੇ ਤਦਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੋਹਿਤਃ। ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਯੁਗਾਖ੍ਯਾਯਾਮਾਪਨ੍ਨੇष੍ਵਸੁਰੇष੍ਵਥ ।। ੩੬.

ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੇ; ਚੌਥੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਅਸੁਰ ਉਭਰੇ।

ਸਮ੍ਭੂਤਃ ਸ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਵਧੇ। ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਨਰਸਿਂਙੋऽਭੂਦ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਸੁਰਪੁਰਸ੍ਸਰਃ ।। ੩੬.

ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵਧ ਸਮੇਂ ਜਨਮਿਆ; ਦੂਜਾ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਦਰ ਬਣਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ।

ਬਲਿਸਂਸ੍ਥੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਯੁਗੇ। ਦੈਤ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯ ਆਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਤृਤੀਯੋ ਵਾਮਨੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੬.

ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ, ਤੀਜਾ ਵਾਮਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਙ੍ਗੇषੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍। ਯਜਮਾਨਨ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਮਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ। ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭੇ ਕਾਲੇ ਬਲਿਂ ਵੈਰੋਚਨਮ੍ਪੁਰਾ ।। ੩੬.

ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਛੋਟੀ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਖਦਾਈ, ਸ਼ੁਭ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।

ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਕ੍ਰਮਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ; ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜਗਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।

ਦਦਾਮੀਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਰਾਜਾ ਬਲਿਰ੍ਵੈਰੋਚਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਾਮਨਨ੍ਤਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਤੋऽਨੁਮੁਦਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। ੩੬.

ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਬਲੀ ਵੈਰੋਚਨ ਨੇ ਕਿਹਾ; ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ।

ਸ ਵਾਮਨੋ ਦਿਵਂ ਖਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਦਾਕ੍ਰਾਮਤ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਉਹ ਵਾਮਨ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।

ਅਤ੍ਯਰਿਚ੍ਯਤ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੩੬.

ਭੂਤਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ।

ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਲੋਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਨ੍। ਆਸੁਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਹृਤ੍ਯ ਤ੍ਰੀਂਲ੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਸਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਨਸੁਰਾਨ੍ ਪਾਤਾਲਤਲਮਾਨਯਤ੍ ।। ੩੬.

ਉਹ ਮਹਾਬਾਹੂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚਮਕਿਆ; ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ।

ਨਮੁਚਿਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਕ੍ਰੂਰਾ ਹਤਾ ਵਿਨਿਰ੍ਦ੍ਧੂਤਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪੇਦਿਰੇ ।। ੩੬.

ਨਮੁਚਿ, ਸ਼ੰਬਰ ਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਹ ਕ੍ਰੂਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ।

ਮਹਾਭੂਤਾਨਿ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸਵਿਸ਼ੇषਾਣਿ ਮਾਧਵਃ। ਕਾਲਞ੍ਚ ਸਕਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍ ।। ੩੬.

ਮਾਧਵ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਤੱਤ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜੀਵ ਤੇ ਸਮੂਹ ਕਾਲ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਇਆ।

ਤਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰੇ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਮਨੁਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਯਦਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੩੬.

ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਤਦ੍ਵੈ ਰੂਪਮੁਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨਵਾਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮ੍ਮੁਮੁਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿष੍ਣੁਤੇਜੋਵਿਮੋਹਿਤਾਃ ।। ੩੬.

ਉਪੇਂਦਰ ਦਾ ਉਹ ਰੂਪ, ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਸਭ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।

ਬਲਿਃ ਸਿਲੋ ਮਹਾਪਾਸ਼ੈਃ ਸਬਨ੍ਧੁਃ ਸਸੁਹृਦ੍ਗਣਃ। ਵਿਰੋਚਨ ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਤਾਲੇ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍ ।। ੩੬.

ਬਲੀ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਮਾਨੁषੇषੁ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ।। ੩੬.

ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਏਤਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਭੂਤਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ। ਮਾਨੁष੍ਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਜਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੬.

ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਨਮਾਂ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ।

ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤੁ ਦਸ਼ਮੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਚਰਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਬਣਿਆ। ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ। ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਤ੍ਵੇ ਤਸ੍ਥੌ ਤਥ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਪੰਦਰਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਮਾਂਧਾਤਾ, ਤਥਿਆ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਰਿਹਾ।

ਏਕੋ ਨਵਿਂਸ਼ੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਕੋऽਭਵਤ੍। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ षष੍ਠੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਉਨੀਵੀਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ।

ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਮੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ। ਸਪ੍ਤਮੋ ਰਾਵ ਣਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਜਜ੍ਞੇ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੬.

ਚੌਵੀਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਕੇ, ਦਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।

ਅष੍ਟਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ । ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਅਠਵੇਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਠਾਈਵੀਂ ਚਰਨ 'ਤੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਜਾਤੂਕਰਨ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।

ਤਥੈਵ ਨਵਮੋ ਵਿष੍ਣੁਰਦਿਤ੍ਯਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਵਸੁਦੇਵਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਨਗਾਰ੍ਗ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ।। ੩੬.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਵਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਗਾਰਗ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।

ਅਪ੍ਰਮੇਯੋ ਨਿਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮਚਰੋ ਵਸ਼ੀ। ਕ੍ਰੀਜਤੇ ਭਗਵਾਁ ਲ੍ਲੋਕੇ ਬਾਲਃ ਕ੍ਰੀਜਨਕੈਰਿਵ ।। ੩੬.

ਜੋ ਅਣਗਣਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।

ਨ ਪ੍ਰਮਾਤੁਂ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਸੌ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਪਰਂ ਪਰਮਮੇਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।। ੩੬.

ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ।

ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ ਤਿਮੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਤਦਾ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੬.

ਅਠਾਈਵੀਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।