ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ੁਚਯੇ ਰੇਰਿਹਾਣਾਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ। ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਾਯ ਖਰ੍ਵਾਯ ਮੇਧਾਯ ਵੈਦ੍ਯੁਤਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਪਵਿੱਤਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ, ਤੁਰੰਤ ਜਨਮੇ, ਮੌਤ ਰੂਪ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਾਟੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਵ੍ਯਾਸ਼੍ਰਿਤਾਯ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਟਾਯ ਭਾਰਤਾਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਯ ਸਹ ਮਾਨਾਯ ਸਤ੍ਯਾਯ ਤਪਨਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਭ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਧੀਰਜ, ਤਾਕਤ, ਇੱਜ਼ਤ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਤਪਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਾਯ ਦੀਪ੍ਤਾਯ ਚਕ੍ਰਾਯ ਰੋਮਸ਼ਾਯ ਚ। ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧਾਯ ਮੇਧ੍ਯਾਯ ਸਿਦ੍ਧਾਯ ਚ ਪੁਲਸ੍ਤਯੇ ।। ੩੫.

ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੱਕਰ ਧਾਰੀ, ਰੋਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੱਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਿਧ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੁਲਸਤਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਰੋਚਮਾਨਾਯ ਖਣ੍ਡਾਯ ਸ੍ਫੀਤਾਯ ऋषਭਾਯ ਚ। ਭੋਗਿਨੇ ਪੁਞ੍ਜਮਾਨਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯੈਵੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸੇ ।। ੩੫.

ਚਮਕਦਾਰ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਵਧੇਰੇ, ਵੱਛ ਰੂਪ, ਸੱਪ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਅਘਘ੍ਨਾਯ ਮਖ੍ਘ੍ਨਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਯ ਚ। ਕृਸ਼ਾਨਵੇ ਪ੍ਰਚੇਤਾਯ ਵਹ੍ਨਯੇ ਕਿਸ਼ਲਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਨਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੌਤ ਰੂਪ, ਯਜਨਾ ਜੋਗ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਨਰਮ ਕੋਪਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਸਿਕਤ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯ ਵਰੇਣ੍ਯਾਯੈਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰੇਗਵੇ ਸੁਧਨ੍ਵਾਯ ਪ੍ਰਮੇਧ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਰੇਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਫ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੂਰ ਤੱਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਬਲਦ, ਚੰਗੀ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਾਯ ਪਸ਼ੁਘ੍ਨਾਯ ਵਿਘ੍ਨਾਯ ਸ਼ਯਨਾਯ ਚ। ਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਯ ਮਹਨ੍ਤਾਯ ਅਨ੍ਤਯੇ ਦੁਰ੍ਗਮਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਰੁਕਾਵਟ, ਵਿਛਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ, ਅੰਤ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਚ ਜਘਨ੍ਯਾਯ ਲੋਕਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ। ਅਨਾਮਯਾਯ ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਾਯ ਸਂਹਤ੍ਯਾਧਿष੍ਠਿਤਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਹੁਨਰਮੰਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਬਾਹਵੇ ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਾਯ ਸ਼ਮਨਾਯ ਚ। ਅਸਿਕਲ੍ਯਾਯ ਮਾਘਾਯ ਰੀਰਿਣ੍ਯਾਯੈਕਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ।। ੩੫.

ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਚੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਯ ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਈਸ਼ਾਨਾਯ ਚ ਧੀਮਤੇ। ਮਹਾਕਲ੍ਪਾਯ ਦੀਪ੍ਤਾਯ ਰਾਦੇਨਾਯ ਹਸਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਾਮਦੇਵ, ਈਸ਼ਾਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਵੱਡੇ ਸਮੇਂ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਵृਤਧਨ੍ਵਨੇ ਕਵਿਚਿਨੇ ਰਥਿਨੇ ਚ ਵਰੂਥਿਨੇ। ਭृਗੁਨਾਥਾਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਯ ਵਹ੍ਨਿਰਿष੍ਟਾਯ ਧੀਮਤੇ ।। ੩੫.

ਵੱਕਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ, ਚਤੁਰ, ਰਥੀ, ਸੈਨਾ ਵਾਲੇ, ਭਰਗੁ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅੱਗ, ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਅਘਾਯ ਅਘਸ਼ਂਸਾਯ ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਯ ਚ । ਦਿਗ੍ਵਾਸਃਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਾਯ ਭਗਘ੍ਨਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ।। ੩੫.

ਪਾਪੀ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੈਰੀ, ਮਿੱਤਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਚਮੜੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਗ ਨਾਸਕ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਚੈਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ। ਪ੍ਰਣਨੇ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮ੍ਨੇ ਸ੍ਵਧਾਯੈ ਚ ਸੁਧਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਹ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਸਾਮ, ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਵषਟ੍ਕਾਰਤਮਾਯੈਵ ਤੁਭ੍ਯਮਨ੍ਤਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ । ਸ੍ਰष੍ਟ੍ਰੇ ਧਾਤ੍ਰੇ ਤਥਾ ਹੋਤ੍ਰੇ ਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ਪਣਾਯ ਚ ।। ੩੫.

'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਾਯੈਵ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਾਲਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ। ਵਸਵੇ ਚੈਵ ਸਾਧ੍ਯਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ, ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਮਰੁਤੇ ਚੈਵ ਤੁਭ੍ਯਨ੍ਦੇਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ। ਅਗ੍ਨਿਸੋਮਰ੍ਤ੍ਵਿਗਿਜ੍ਯਾਯ ਪਸ਼ੁਮਨ੍ਤ੍ਰੌषਧਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਮਰੁਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅੱਗ, ਸੋਮ, ਯਜਮਾਨ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਭृਥਾਯੈਵ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ । ਤਪਸੇ ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਾਯ ਤ੍ਯਾਗਾਯ ਚ ਸ਼ਮਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤਪ, ਸਚ, ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਅਹਿਂਸਾਯਾਪ੍ਯਲੋਭਾਯ ਸੁਵੇਸ਼ਾਯਾਤਿਸ਼ਾਯ ਚ। ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਭੂਤਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਯੋਗਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ।। ੩੫.

ਹੇ ਜੋਗ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਅਹਿੰਸਾ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਦਿਵਾਯ ਚ ਮਹਾਯ ਚ। ਜਨਸ੍ਤਪਾਯ ਸਤ੍ਯਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਲੋਕਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ।। ੩੫.

ਹੇ ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਅਸਮਾਨ, ਮਹਾਨ ਲੋਕ, ਜਨ ਲੋਕ, ਤਪ ਲੋਕ ਤੇ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਯਾਥ ਮਹਤੇ ਭੂਤਾਯੈਵੋਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਯ ਚ । ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਯ ਮਹਾਨ੍ਤਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ।। ੩੫.

ਹੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਮਹਾਨ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਸੁੱਖਮ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤੱਤ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਨਿਤ੍ਯਾਯ ਚਾਰ੍ਥਲਿਙ੍ਗਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਚੇਤਨਾਯ ਚ। ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਭਵੇ ਚੈਵ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ।। ੩੫.

ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਰਥ ਵਾਲੇ, ਸੁੱਖਮ, ਚੇਤਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਮਰੱਥ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਨਮਸ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸ੍ਵਰਾਨ੍ਤੇषੁ ਭਵਾਦਿषੁ। ਸਤ੍ਯਾਨ੍ਤੇषੁ ਮਹਾਨ੍ਤੇषੁ ਚਤੁਰ੍षੁ ਚ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ।। ੩੫.

ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਰਗ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਤੇ, ਹੋਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੱਚ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਨਮਃਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇ ਮਯਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਦਸਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵਿਭੋ। ਮਦ੍ਭਕ੍ਤ ਇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯ ਸਰ੍ਵਨ੍ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ।। ੩੫.

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੁਝ ਠੀਕ ਜਾਂ ਗਲਤ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਏਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਂ ਨੀਲਲੋਹਿਤਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਪ੍ਰਣਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੩੬.

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਨੀਲ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।

ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ ਭਵਃ। ਨਿਕਾਮਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ।। ੩੬.

ਭਵ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਾਵ੍ਯਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤਃ ਸੋऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵੇਸ਼ਾਨੁਚਰੇ ਤਦਾ। ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਯਨ੍ਤੀਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੩੬.

ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾ ਜਯੰਤੀ, ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖਣ ਲੱਗੀ।

ਕਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸੁਭਗੇ ਕਾ ਵਾ ਦੁਃਖਿਤੇ ਮਯਿ ਦੁਃਖਿਤਾ। ਮਹਤਾ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਾਞ੍ਜੁਗੋਪਸਿ ।। ੩੬.

ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਕਿਸ ਦੀ ਹੈਂ? ਜਦ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਵੀ ਕਿਉਂ ਦੁਖੀ ਹੈਂ? ਵੱਡੇ ਤਪ ਨਾਲ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?

ਅਨਯਾ ਸਤਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣ ਦਮੇਨ ਚ। ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਚੈਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪ੍ਰੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ ।। ੩੬.

ਇਸ ਸਦਾ ਭਗਤੀ, ਨਿਮਰਤਾ, ਸਯਾਮਤਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।

ਕਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਵਰਾਰੇਹੇ ਕਸ੍ਤੇ ਕਾਮਃ ਸਮृਧ੍ਯਤਾਮ੍। ਤਂ ਤੇ ਸਂਪੂਰਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ।। ੩੬.

ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਹੈ? ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੋਵੇ।