ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਬਲਵਾਨ੍ ਵੈ ਵਿਵਾਦੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ। ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਤਦਾ ਘੋਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਮਹਾਨ੍ ।। ੩੫.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਵਿਵਾਦ ਉਠਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।

ਤੇषਾਂ ਦਾਯਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵੈ ਸਂਗ੍ਰਾਣਾ ਬਹਵੋऽਭਵਨ੍। ਵਾਰਾਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਸ਼ ਦ੍ਵੌ ਚ षਣ੍ਡਾਮਾਰ੍ਕੋਤ੍ਤਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ।। ੩੫.

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਾਰਸਤੀ ਲਈ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਇਸ ਵਾਰਾਹ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਦੱਸ ਤੇ ਦੋ, ਜੋ ਛੇ ਉੱਤਰੀ ਸੂਰਜ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਾਮਤਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸੇਨ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਪ੍ਰਥਮੋ ਨਾਰਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਾਮਨਃ ।। ੩੫.

ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਪਹਿਲਾ ਨਰਸਿੰਘ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਵਾਮਨ ਹੈ।

ਤृਤੀਯਃ ਸ ਤੁ ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੋऽਮृਤਮਨ੍ਧਨਃ। ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਪਞ੍ਚਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਘੋਰਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯਃ ।। ੩੫.

ਤੀਜਾ ਵਾਰਾਹ ਹੈ, ਚੌਥਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।

षष੍ਠੋ ਹ੍ਯਾਡੀਬਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੈਪੁਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਅਨ੍ਧਕਾਰੋऽष੍ਟਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਨਵਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੫.

ਛੇਵਾਂ ਆਡੀਬਕ ਹੈ, ਸੱਤਵਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ, ਨੌਵਾਂ ਧਵਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਤੋ ਹਾਲਾ ਹਲਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸ੍ਮृਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਘੋਰਕੋਲਾਹਲੋऽਪਰਃ ।। ੩੫.

ਦਸਵਾਂ ਵਾਰਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਾਲਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਕੋਲਾਹਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਨਰਸਿਂਹੇਨ ਸੂਦਿਤਃ। ਵਾਮਨੇਨ ਬਲਿਰ੍ਵਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਕ੍ਰਮਣੇ ਕृਤੇ ।। ੩੫.

ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਰਿਆ। ਵਾਮਨ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।

ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਤੋ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਦੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ। ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਃ ।। ੩੫.

ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਿਆ।

ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯਾਨ੍ਤੁ ਵਰਾਹੇਣ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਭੂਰ੍ਯਦਾ ਕृਤਾ । ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਮृਤਮਨ੍ਥਨੇ ।। ੩੫.

ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਚੁੱਕੀ ਗਈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਧੋਦ੍ਯਤਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੈਵ ਸ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਿਹਤਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯੇ ।। ੩੫.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਭਵਾਦਵਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤੁ ਯਃ। ਸਞ੍ਜਭੋ ਨਿਹਤਃ षष੍ਠੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਵਿष੍ਟੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ।। ੩੫.

ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਖਾਸ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਸੰਜਭ ਛੇਵੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਤੋ ਦੇਵੇषੁ ਪੁਰਂ ਗੋਪ੍ਤੁਂ ਤ੍ਰਿਦੈਵਤਮ੍ । ਨਿਹਤਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਣ ਤੁ ।। ੩੫.

ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।

ਅष੍ਟਮੇ ਤ੍ਵਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਕਾਰਕਾਃ। ਜਿਤਦੇਵਮਨੁष੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਗਤਾਨ੍ ।। ੩੫.

ਅੱਠਵੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।

ਸਂਵृਤਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਗਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ । ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸਹਾਯੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਿਬਰ੍ਹਿਤਾਃ ।। ੩੫.

ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ, ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਹਤੋ ਧ੍ਵਜੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਾਯਾਚ੍ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯੋਧਯਨ੍। ਧ੍ਵਜੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਭੁਜਃ ।। ੩੫.

ਧਵਜ ਨੂੰ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਵਜ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਪਰਵেশ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਵਿਪ੍ਰਵਰਤਨ ਵੀ ਹਾਰ ਗਿਆ।

ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍। ਰਜਿਃ ਕੋਲਾਹਲੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋऽਜਯਤ੍। ਯਜ੍ਞਾਮृਤੇਨ ਵਿਜਿਤੌ षਣ੍ਡਾਮਾਰ੍ਕੌ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ ।। ੩੫.

ਰਜੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਕੋਲਾਹਲ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਯਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਛੰਡਮਾਰਕ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਏਤੇ ਦੈਵਾਸੁਰਾ ਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਦੇਵਾਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਸ਼ਿਵਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਵਰ੍षਾਣਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਬਭੌ। ਤਥਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯਦਿਕਾਨਿ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਃ । ਅਸ਼ੀਤਿਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੫.

ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਅਰਬ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਬਹੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ, ਤੇ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਿਹਾ।

ਪਰ੍ਯਾਯੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾऽਨੁ ਬਲਿਰ੍ਵਰ੍षਾਰ੍ਬੁਦਂ ਪੁਨਃ । षष੍ਟਿਂ ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ।। ੩੫.

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਅਰਬ ਸਾਲ, ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤੀਹ ਲੱਖ ਸਾਲ ਹੋਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।

ਬਲੇ ਰਾਜ੍ਯਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤੁ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਬਭੂਵ ਹ। ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਗृਹੀਤੋऽਭੂਤ੍ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਤਦਾਸੁਰੈਃ ।। ੩੫.

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬਲੀ ਕੋਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਰਾਜ ਸੀ।

ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਮਹੌਜਸਃ । ਦੈਤ੍ਯਸਂਸ੍ਥਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸੀਦ੍ਦਸ਼ਯੁਗਂ ਕਿਲ ।। ੩੫.

ਉਹ ਤਿੰਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।

ਅਸਪਤ੍ਨਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਦਸ਼ਯੁਗਂ ਪੁਰਾ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਵ੍ਯਯਮਿਦਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤੁ ਪਾਲ੍ਯਤੇ ।। ੩੫.

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਲਏ।

ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਤਤਸ਼੍ਚਾਦਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍ । ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ।। ੩੫.

ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਕੋਲੋਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।

ਤਤੋऽਸੁਰਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾ ਉਪਾਗਮਨ੍ । ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾਨਥ ਗਤੇ ਕਾਵ੍ਯਂ ਤੇ ਹ੍ਯਸੁਰਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ।। ੩੫.

ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਯਜਨ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਾਵਯਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਕृਤਂ ਨੋ ਮਿषਤਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪੁਨਰ੍ਗਤਾਃ। ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮੋ ਹ੍ਯਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮੋ ਰਸਾਤਲਮ੍ ।। ੩੫.

"ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਯਜਨ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਥਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਈਏ।"

ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦੇਤਾਨ੍ ਵਿषਣ੍ਣਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ ਗਿਰਾ। ਮਾਭੈष੍ਟ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਚਾਸੁਰਾਃ ।। ੩੫.

ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਵਯਾ ਨੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਡਰੋ ਨਹੀਂ ਅਸੁਰੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ।"

ਵृष੍ਟਿਰੋषਧਯਸ਼੍ਚੈਵ ਰਸਾ ਵਸੁ ਚ ਯਦ੍ਵਯਮ੍। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮਯਿ ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਦਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਰੇषੁ ਵੈ। ਯੁष੍ਮਦਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਮਯਾ ।। ੩੫.

"ਮੀਂਹ, ਬੂਟੇ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਦੌਲਤ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਹੀ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ।"

ਤਤੋ ਦੇਵਾਸੁਰਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧृਤਾਨ੍ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ। ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਯਂਸ੍ਤਦਾ ਤੇ ਵੈ ਸਂਵਿਗ੍ਨਾ ਵਿਜਿਗੀषਯਾ ।। ੩੫.

ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕਾਵਯਾ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।

ਏष ਕਾਵ੍ਯ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤਿ ਨੋ ਬਲਾਤ੍ । ਸਾਧੁ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਨ੍ਨਾਪ੍ਯਾਯਯਸ੍ਵ ਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਵੈ ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਹੇ ।। ੩੫.

"ਇਹ ਕਾਵਯਾ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਲੋ, ਜਲਦੀ ਚੱਲੀਏ; ਜਦ ਉਹ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤਾਕਤ ਦੇਈਏ। ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਭੇਜੀਏ।"