ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿष੍ਣੋਰੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ। ਏਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਵੈ ਸੁਖਾਵਹਮ੍ ।। ੩੫.

ਹੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਅਚੰਭਤ ਜਨਮ ਕਥਾ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਓ। ਇਹ ਅਚਰਜ ਭਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉ, ਜੋ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਬਲਵੀਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਭੂਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮਿਹੋਚ੍ਯਤਾਮ੍ ।। ੩੫.

ਜਿਸ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਇੱਥੇ ਦੱਸੋ।

ਅਹਞ੍ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥਾ ਸ ਭਗਵਾਞ੍ਜਾਤੋ ਮਾਨੁषੇषੁ ਮਹਾਤਪਾਃ ।। ੩੫.

ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਕਿ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਵੱਡੇ ਤਪ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ।

ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤਪਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਭृਗੁਸ਼ਾਪੇਨ ਮਾਨੁषੇ। ਜਾਯਤੇ ਚ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇषੁ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯ੍ਯਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ।। ੩੫.

ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਸਤੱਤਰ ਜਨਮ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਤਨੁਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਗਦਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ। ਯੁਗਧਰ੍ਮ੍ਮੇ ਪਰਾਵृਤ੍ਤੇ ਕਾਲੇ ਚ ਸ਼ਿਥਿਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੩੫.

ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਯੁੱਗ ਦਾ ਧਰਮ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਮਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਂ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨੁषੇष੍ਵਿਹ। ਭृਗੋਃ ਸ਼ਾਪਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਦੇਵਾਸੁਰਕृਤੇਨ ਚ ।। ੩੫.

ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹ ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਕਰਕੇ।

ਕਥਂ ਦੇਵਾਸੁਰਕृਤੇ ਅਧ੍ਯਾਹਾਰਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਏਤਦ੍ਵੇਦਿਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਦੈਵਾਸੁਰਂ ਕਥਮ੍ ।। ੩੫.

ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆਇਆ? ਅਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ।

ਦੈਵਾਸੁਰਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ।। ੩੫.

ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ। ਦੈਤ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਬਲਿਨਾਧਿष੍ਠਿਤਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਤ੍ਰਯੇ ਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਸਖ੍ਯਮਾਸੀਤ੍ਪਰਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਸੁਰੈਃ ਸਹ ।। ੩੫.

ਫਿਰ ਬਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸੀ।

ਯੁਗਂ ਵੈ ਦਸ਼ਸਙ੍ਕੀਰ੍ਣਮਾਸੀਦਵ੍ਯਾਹਤਂ ਜਗਤ੍। ਨਿਦੇਸ਼ਸ੍ਥਾਯਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਤਯੋਰ੍ਦੇਵਾਸੁਰਾਭਵਨ੍ ।। ੩੫.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਵਟ ਵਾਲਾ, ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਯੁੱਗ ਸੀ। ਲੋਕ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ-ਅਸੁਰ ਦੋਹਾਂ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਬਲਵਾਨ੍ ਵੈ ਵਿਵਾਦੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ। ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਤਦਾ ਘੋਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਮਹਾਨ੍ ।। ੩੫.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਵਿਵਾਦ ਉਠਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।

ਤੇषਾਂ ਦਾਯਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਵੈ ਸਂਗ੍ਰਾਣਾ ਬਹਵੋऽਭਵਨ੍। ਵਾਰਾਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦਸ਼ ਦ੍ਵੌ ਚ षਣ੍ਡਾਮਾਰ੍ਕੋਤ੍ਤਰਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ।। ੩੫.

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਾਰਸਤੀ ਲਈ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਇਸ ਵਾਰਾਹ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਦੱਸ ਤੇ ਦੋ, ਜੋ ਛੇ ਉੱਤਰੀ ਸੂਰਜ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਯਾਦ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨਾਮਤਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸੇਨ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਪ੍ਰਥਮੋ ਨਾਰਸਿਂਹਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਾਮਨਃ ।। ੩੫.

ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਪਹਿਲਾ ਨਰਸਿੰਘ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਵਾਮਨ ਹੈ।

ਤृਤੀਯਃ ਸ ਤੁ ਵਾਰਾਹਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੋऽਮृਤਮਨ੍ਧਨਃ। ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਪਞ੍ਚਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਘੋਰਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯਃ ।। ੩੫.

ਤੀਜਾ ਵਾਰਾਹ ਹੈ, ਚੌਥਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।

षष੍ਠੋ ਹ੍ਯਾਡੀਬਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੈਪੁਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਅਨ੍ਧਕਾਰੋऽष੍ਟਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਨਵਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੫.

ਛੇਵਾਂ ਆਡੀਬਕ ਹੈ, ਸੱਤਵਾਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਠਵਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ, ਨੌਵਾਂ ਧਵਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਜ੍ਞੇਯਸ੍ਤਤੋ ਹਾਲਾ ਹਲਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸ੍ਮृਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਘੋਰਕੋਲਾਹਲੋऽਪਰਃ ।। ੩੫.

ਦਸਵਾਂ ਵਾਰਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਾਲਾ ਗਿਆਰਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਰਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਕੋਲਾਹਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੋ ਨਰਸਿਂਹੇਨ ਸੂਦਿਤਃ। ਵਾਮਨੇਨ ਬਲਿਰ੍ਵਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਕ੍ਰਮਣੇ ਕृਤੇ ।। ੩੫.

ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਰਿਆ। ਵਾਮਨ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।

ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਤੋ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਦੇ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ। ਮਹਾਬਲੋ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਃ ।। ੩੫.

ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਿਆ।

ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਯਾਨ੍ਤੁ ਵਰਾਹੇਣ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਭੂਰ੍ਯਦਾ ਕृਤਾ । ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਮृਤਮਨ੍ਥਨੇ ।। ੩੫.

ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਚੁੱਕੀ ਗਈ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੰਥਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।

ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਹ੍ਲਾਦਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਧੋਦ੍ਯਤਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੈਵ ਸ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਿਹਤਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯੇ ।। ੩੫.

ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰੋਚਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਭਵਾਦਵਧ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਾਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਭਿਸ੍ਤੁ ਯਃ। ਸਞ੍ਜਭੋ ਨਿਹਤਃ षष੍ਠੇ ਸ਼ਕ੍ਰਾਵਿष੍ਟੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ।। ੩੫.

ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਖਾਸ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਸੰਜਭ ਛੇਵੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਤੋ ਦੇਵੇषੁ ਪੁਰਂ ਗੋਪ੍ਤੁਂ ਤ੍ਰਿਦੈਵਤਮ੍ । ਨਿਹਤਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਣ ਤੁ ।। ੩੫.

ਦੇਵਤੇ ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।

ਅष੍ਟਮੇ ਤ੍ਵਸੁਰਾਸ਼੍ਚੈਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਕਾਰਕਾਃ। ਜਿਤਦੇਵਮਨੁष੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਗਤਾਨ੍ ।। ੩੫.

ਅੱਠਵੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਸੁਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।

ਸਂਵृਤਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਙ੍ਗਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ । ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਸਹਾਯੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਿਬਰ੍ਹਿਤਾਃ ।। ੩੫.

ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ, ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਹਤੋ ਧ੍ਵਜੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਾਯਾਚ੍ਛਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਯੋਧਯਨ੍। ਧ੍ਵਜੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਭੁਜਃ ।। ੩੫.

ਧਵਜ ਨੂੰ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੁਕ ਕੇ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਵਜ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਪਰਵেশ ਕਰਕੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਵਿਪ੍ਰਵਰਤਨ ਵੀ ਹਾਰ ਗਿਆ।

ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਤਾਨ੍ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍। ਰਜਿਃ ਕੋਲਾਹਲੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋऽਜਯਤ੍। ਯਜ੍ਞਾਮृਤੇਨ ਵਿਜਿਤੌ षਣ੍ਡਾਮਾਰ੍ਕੌ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ ।। ੩੫.

ਰਜੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਕੋਲਾਹਲ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਯਜਨ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਛੰਡਮਾਰਕ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।

ਏਤੇ ਦੈਵਾਸੁਰਾ ਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਦੇਵਾਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਸ਼ਿਵਾਯ ਚ ।। ੩੫.

ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਈ।

ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਵਰ੍षਾਣਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਬਭੌ। ਤਥਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹ੍ਯਦਿਕਾਨਿ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਃ । ਅਸ਼ੀਤਿਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੫.

ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਅਰਬ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਬਹੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ, ਤੇ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਿਹਾ।

ਪਰ੍ਯਾਯੇ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾऽਨੁ ਬਲਿਰ੍ਵਰ੍षਾਰ੍ਬੁਦਂ ਪੁਨਃ । षष੍ਟਿਂ ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਂ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ।। ੩੫.

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਅਰਬ ਸਾਲ, ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤੀਹ ਲੱਖ ਸਾਲ ਹੋਰ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।