ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਯਾਦ੍ਯਥਾ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਜਾਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਵਿਵਾਸਿਤਃ। ਤਥਾ ਚ ਗੋषੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਸਂਵृਦ੍ਧ- ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੩੪.

ਡਰ ਕਰਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੰਮਦੇ ਹੀ ਦੂਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਗਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪਲਿਆ।

ਉਕ੍ਤਂ ਹਿ ਕਿਲ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਸਾਰਥ੍ਯਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਕਂਸੋ ਯੁਵਰਾਜਸ੍ਤਦਾऽਭਵਤ੍ ।। ੩੪.

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੰਸ ਉਸ ਦੀ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਯੁਵਰਾਜ ਸੀ।

ਤਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਗਾਸੀਦ੍ਦਿਵ੍ਯਾ ਭੂਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਕਂਸੋ ਯਯਾ ਸਦਾ ਭੀਤਃ ਪੁष੍ਕਲਾ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ।। ੩੪.

ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਅਦਭੁਤ ਜੀਵ ਦੀ ਦਿਵਯ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਕੰਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣੀ।

ਯਾਮੇਤਾਂ ਵਹਸੇ ਕਂਸ ਰਥੇਨ ਪਰਕਾਰਣਾਤ੍। ਅਸ੍ਯਾ ਯਃ ਸਪ੍ਤਮੋ ਗਰ੍ਭਃ ਸ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੩੪.

ਕੰਸਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਰਥ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਗਰਭੀ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਬਣੇਗੀ।

ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤੋ ਵਾਣੀਂ ਤਦਾ ਕਂਸੋ ਵृਥਾਮਤਿਃ। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਖਡ੍ਗਂ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ।। ੩੪.

ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੰਸਾ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।

ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਤ੍ਮਜਂ ਕਂਸਂ ਸੌਹृਦਾਤ੍ਪ੍ਰਣਯੇਨ ਚ ।। ੩੪.

ਤਦ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੰਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।

ਨਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਾਤੁ ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਉਪਾਯਃ ਪਰਿਦृष੍ਟੋऽਤ੍ਰ ਮਯਾ ਯਾਦਵਨਨ੍ਦਨ ।। ੩੪.

ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਛੱਤਰੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਸੋਚ ਲਿਆ ਹੈ।

ਯੋऽਸ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਭਵਤੇ ਗਰ੍ਭਃ ਸਪ੍ਤਮਃ ਪृਥਿਵੀ ਪਤੇ। ਤਮਹਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ।। ੩੪.

ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਗਰਭੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰੀਂ।

ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਯਥੇष੍ਟਤ੍ਵਂ ਵਰ੍ਤੇਥਾ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣ। ਸਰ੍ਵਾਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਸ਼ਮ੍ ।। ੩੪.

ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗਰਭ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।

ਏਵਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਾਗੇषਾ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਨੁਨੀਤਃ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਨਯਾਂਸ੍ਤਦਾ ।। ੩੪.

ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।

ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋऽਭਵਤ੍। ਕਂਸਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਵਧੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਾਪਕਰ੍ਮ੍ਮਾ ਵृਥਾਮਤਿਃ ।। ੩੪.

ਵਸੁਦੇਵ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਕੰਸ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਤੇ ਮੂਰਖ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ ।। ਕ ਏष ਵਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਦੇਵਕੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਨਨ੍ਦਗੋਪਸ੍ਤੁ ਕਸ੍ਤ੍ਵੇष ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਯਾ ਚੈਨਂ ਚਾਭ੍ਯਵਰ੍ਦ੍ਧਯਤ੍ ।। ੩੪.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਵਸੁਦੇਵ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵਕੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਨੰਦਗੋਪ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ?

ਸੂਤ ਊਵਾਚ।। ਪੁਰੁषਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯਾਸਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਥਾ। ਅਥ ਕਾਮਾਨ੍ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਸਮਵਰ੍ਦ੍ਧਯਤ੍ ।। ੩੪.

ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਖ ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਦਿਤਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ। ਫਿਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਬਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਪਾਲਿਆ।

ਅਚਰਤ੍ ਸ ਮਹੀਂ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮ੍। ਮੋਹਯਨ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗਮਾਯਯਾ ।। ੩੪.

ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੋਗ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।

ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮ੍ਮੇ ਤਦਾ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੇ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ।। ੩੪.

ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ।

ਆਹृਤਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕਨ੍ਯਾ ਸਤ੍ਯਾ ਨਗ੍ਨਜਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਸਾਤ੍ਰਾਜਿਤੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਪਿ ਰੋਹਿਣੀ ।। ੩੪.

ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਨਗਨਜਿਤ ਦੀ ਧੀ ਸਤਿਆ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀ ਧੀ, ਸਤਭਾਮਾ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਵੀ।

ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਸੁਦੇਵੀ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨਾਮ ਚਾਪਰਾ। ਕਾਲਿਨ੍ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਵਿਨ੍ਦਾ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਜਾਲਵਾਸਿਨੀ ।। ੩੪.

ਸ਼ੈਬਿਆ, ਸੁਦੇਵੀ, ਮਾਦਰੀ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਨਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਾਲਿੰਦੀ, ਮਿਤਰਵਿੰਦਾ, ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਅਤੇ ਜਾਲਾਵਾਸਿਨੀ।

ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ षੋਡਸ਼। ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ ਤੁ ਯੇ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗਣਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਦਿਵਿ । ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੇਵੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ।। ੩੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਗਰੁੱਪ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਥੇ ਭੇਜਿਆ।

ਪਤ੍ਨ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਸੁ। ਏਤਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵਿਂष੍ਵਕ੍ਸੇਨਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ।। ੩੪.

ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀਆਂ। ਇਹ ਵਿੰਸ਼ਵਕਸੇਨ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ।

ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇष੍ਣਃ ਸ਼ਰਭਸ੍ਤਥਾ। ਚਾਰੁਸ਼੍ਚ ਚਾਰੁਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਚਾਰੁਸ੍ਤਥਾऽਪਰਃ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਣ, ਸੁਦੇਸ਼ਣ, ਸ਼ਰਭ, ਚਾਰੁ, ਚਾਰੁਭਦਰ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਭਦਰਚਾਰੁ।

ਚਾਰੁਵਿਨ੍ਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚਾਰੁਮਤੀ ਤਥਾ। ਸਾਨੁਰ੍ਭਾਨੁਸ੍ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੪.

ਚਾਰੁਵਿੰਧਿਆ, ਜੋ ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਧੀ ਚਾਰੁਮਤੀ। ਸਾਨੁ, ਭਾਨੁ, ਅਕਸ਼, ਰੋਹਿਤ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਯਾ।

ਜਰਾਨ੍ਧਕਸ੍ਤਾਮ੍ਰਵਕ੍ਸ਼ਾ ਭੌਮਰਿਸ਼੍ਚ ਜਰਨ੍ਧਮਃ। ਚਤਸ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰੋ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਾਤ੍ ।। ੩੪.

ਜਰਾਂਧਕ, ਤਾਮਰਵੱਖ, ਭੌਮਰੀ ਅਤੇ ਜਰਾਂਧਮਾ—ਇਹ ਚਾਰ ਭੈਣਾਂ ਗਰੁੜਧਵਜ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ।

ਭਾਨੁਰ੍ਭੌਮਰਿਕਾ ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੀ ਜਰਨ੍ਧਮਾ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਸੁਤਾਨੇਤਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ।। ੩੪.

ਭਾਨੁਰ, ਭੌਮਰਿਕਾ, ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਅਤੇ ਜਰਾਂਧਮਾ—ਇਹ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਹੁਣ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੁਣ।

ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਸਪ੍ਤਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭਦ੍ਰਾਵਤੀ ਤਥਾ। ਸਮ੍ਬੋਧਨੀ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਸੁਤਾਃ ।। ੩੪.

ਭਦ੍ਰ, ਭਦ੍ਰਗੁਪਤ, ਭਦ੍ਰਵਿੰਦਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਪਤਬਾਹੁ; ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀ ਭਦ੍ਰਾਵਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਬੋਧਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹਨ।

ਸਂਗ੍ਰਾਮਜਿਚ੍ਚ ਸ਼ਤਜਿਤ੍ ਤ ਨ ਚ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ੍। ਏਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੩੪.

ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ, ਸ਼ਤਜਿਤ ਅਤੇ ਸਹਸ੍ਰਜਿਤ—ਇਹ ਸੁਦੇਵੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਸੇਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।

ਵृਕੋ ਵृਕਾਸ਼੍ਵੋ ਵृਕਜਿਦ੍ਵृਜਿਨੀ ਚ ਸੁਰਾਙ੍ਗਨਾ। ਮਿਤ੍ਰਬਾਹੁਃ ਸੁਨੀਥਸ਼੍ਚ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਿਹ ।। ੩੪.

ਵ੍ਰਿਕ, ਵ੍ਰਿਕਾਸ਼ਵ, ਵ੍ਰਿਕਜਿਤ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਵ੍ਰਜਿਨੀ; ਮਿਤ੍ਰਬਾਹੁ ਅਤੇ ਸੁਨੀਥ—ਇਹ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ।

ਏਵਮਾਦੀਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹ ਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਬੋਧਤ। ਪ੍ਰਯੁਤਨ੍ਤੁ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯੇ ਸੁਤਾਃ ।। ੩੪.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਲੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।

ਅਯੁਤਾਨਿ ਤਥਾष੍ਟੌ ਚ ਸ਼ੂਰਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਜਨਾਰ੍ਦਨਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋ ਵਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤੋऽਯਂ ਯਥਾਤਥਮ੍ ।। ੩੪.

ਅੱਠ ਲੱਖ ਬਹਾਦੁਰ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਸਨ। ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।

ਬृਹਤੀ ਨਰ੍ਤਕੋਨ੍ਨੇਯੀ ਸੁਨਯੇ ਸਙ੍ਗਤਾ ਤਥਾ । ਕਨ੍ਯਾ ਸਾ ਬृਹਦੁਚ੍ਛਸ੍ਯ ਸ਼ੌਨੇਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ।। ੩੪.

ਬ੍ਰਿਹਤੀ, ਨਰਤਕੋਨ੍ਨੇਯੀ, ਸੁਨਯਾ ਅਤੇ ਸੰਗਤਾ—ਇਹ ਕੁੜੀਆਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੌਣਕ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਦੁਚਛ ਦੀ ਧੀਆਂ ਸਨ।