ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੋਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੋਜਾਦ੍ਧृਦਿਕਃ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ। ਹृਦਿਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਸਨ੍ ਦਸ਼ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ।। ੩੪.

ਸ੍ਵਯੰਭੋਜਾ ਤੋਂ ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਹ੍ਰਦਿਕ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਕृਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਵਨਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਭਿषਗ੍ ਦ੍ਵੈਤਰਥਸ਼੍ਚ ਯਃ ।। ੩੪.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਤਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੇਵਾਰ੍ਹ, ਵਨਾਰ੍ਹ, ਭਿਸ਼ਗ ਅਤੇ ਦ੍ਵੈਤਰਥ ਵੀ ਸਨ।

ਸੁਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਿਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਕਵਾਨ੍ ਕਨਕੋਦ੍ਭਵਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ।। ੩੪.

ਸੁਦਾਂਤ, ਧਿਯਾਂਤ, ਨਕਵਾਨ ਅਤੇ ਕਨਕੋਤਭਵ। ਦੇਵਾਰ੍ਹ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਅਸਮੌਜਾਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਮਹੌਜਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਜਾਵਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਦਾਵਸਮੌਜਸੇ। ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਞ੍ਚ ਸੁਰੂਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਨ੍ਧਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੌਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਅਸਮੌਜਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੁਦੰਸ਼ਟਰ, ਸੁਰੂਪ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਧਕਾਨਾਮਿਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਾਨਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਆਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੩੪.

ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅੰਧਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਅਸ੍ਮਕ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਰੋ ਵੈ ਦੇਵਮਾਨੁषਿਮ੍। ਮਾष੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਰੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ।। ੩੪.

ਸ਼ੂਰ ਨੇ ਅਸਮਕੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੇਵੀ-ਮਾਨਵ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਭਾष੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਦ੍ਭੋਜਾਯਾਂ ਪੁਰੁषਾ ਦਸ਼। ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ।। ੩੪.

ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਭੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬੜੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਜਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੂਤਸ੍ਯ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਪ੍ਰਾਣਦਦ੍ਦਿਵਿ। ਆਨਕਾਨਾਞ੍ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦਃ ਸੁਮਹਾਨਭਵਦ੍ਦਿਵਿ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੰਢੋਲੇ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜੀਆਂ।

ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਞ੍ਚ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਮਹਤ੍। ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇऽਪਿ ਰੂਪੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮੋ ਭੁਵਿ ।। ੩੪.

ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਪੂਰੇ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਯਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੁषਾਗ੍ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਯਥਾ। ਦੇਵਭਾਗਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤੋ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪੁਨਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੀ ਖਿਆਤਿ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਭਾਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ ਹੋਇਆ।

ਅਨਾਦृष੍ਟਿਕਡਸ਼੍ਚੈਵ ਨਨ੍ਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਭृਞ੍ਜਿਨਃ। ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਮੀਕੋ ਗਣ੍ਡੂषਃ ਚਤਸ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ।। ੩੪.

ਅਨਾਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਡ, ਨੰਦਨ, ਭ੍ਰਿੰਜਿਨ, ਸ਼ਿਆਮ, ਸ਼ਮੀਕ ਤੇ ਗੰਡੂਸ਼; ਤੇ ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।

ਪृਥਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵੇਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾਃ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ ਚ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚੈਤਾ ਵੀਰਮਾਤਰਃ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਵੇਦਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਨ।

ਪृਥਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਵਹਤ੍। ਅਨਪਤ੍ਯਾਯ ਵृਦ੍ਧਾਯ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਾਯ ਤਾਂ ਦਦੌ ।। ੩੪.

ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਨਿਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੁਨ੍ਤੀਭੋਜਾਤ੍ਮਜਾ ਪृਥਾ। ਕੁਰੁਵੀਰਃ ਪਾਣ੍ਡੁਮੁਖ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਿਨ੍ਦਤ ।। ੩੪.

ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਕੁੰਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹਤਾ ਲੱਭੀ।

ਪृਥਾ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਤ੍ਰੀਨਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਃ। ਲੋਕੇऽਪ੍ਰਤਿਰਥਾਨ੍ ਵੀਰਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਜੀਲੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ।

ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਾਰੁਤਾਚ੍ਚ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਈਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਞ੍ਚੈਵ ਪृਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜੀਜਨਤ੍ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।

ਮਾਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਨਿਤਾਵਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਰੂਪਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੌ ।। ੩੪.

ਮਾਦ੍ਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਜੁੜਵਾ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਪੁੱਤਰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸਨ।

ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਯਾਂ ਤਨਯੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਰ੍ਮਣਃ। ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੩੪.

ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਸੀ।

ਕੈਕੇਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਜ੍ਞੇ ਸਨ੍ਤਰ੍ਦਨਃ ਪੁਨਃ। ਚੇਕਿਤਾਨਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੌ ਮਹਾਬਲੌ ।। ੩੪.

ਕੈਕੇਈ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਸੰਤਰਦਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਚੇਕਿਤਾਨ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸੁਮਹਾਬਲੌ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾਯਾਂ ਚੈਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਬਭੂਵ ਹ ।। ੩੪.

ਵਿੰਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ, ਦੋਵੇਂ ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਰਾ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੈਦਿ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਦਮਘੋषਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਪੌਰੁषਃ। ਯਃ ਪੁਰਾਸੀਦ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਸਂਬਭੂਵਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ ।। ੩੪.

ਰਾਜਰਿਸ਼ਿ ਦਮਘੋਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਸੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਯਦੁਸ਼੍ਰਵਾਨੁਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰੁਜਕਨ੍ਯੋऽਨੁਜਸ੍ਤਥਾ। ਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ।। ੩੪.

ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਯਦੁਸ਼੍ਰਵਾ ਸੀ, ਤੇ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਰੁਜਾ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਤੇਰਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਘਰ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।

ਪੌਰਵੀ ਰੋਹਿਣੀ ਚੈਵ ਮਦਿਰਾ ਚਾਪਰਾ ਤਥਾ। ਤਥੈਵ ਭਦ੍ਰਾ ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਦੇਵਕੀ ਸਪ੍ਤਮੀ ਤਥਾ ।। ੩੪.

ਪੌਰਵੀ, ਰੋਹਿਣੀ, ਮਦਿਰਾ, ਭਦਰਾ, ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਤੇ ਸੱਤਵੀਂ ਦੇਵਕੀ—ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।

ਸੁਗਨ੍ਧਿਰ੍ਵਨਰਾਜੀ ਚ ਦ੍ਵੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਰਿਚਾਰਿਕੇ ੩੪.

ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਵਨਰਾਜੀ, ਤੇ ਦੋ ਹੋਰ ਜੋ ਸਹਾਇਕਾ ਸਨ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦਯਿਤਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੇਃ । ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਲੇਭੇ ਸੁਤਂ ਰਾਮਂ ਸਾਰਣਂ ਨਿਸ਼ਵਂ ਤਥਾ ।। ੩੪.

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਜੋ ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਸਾਰਣ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾ ਜਣੇ।

ਦੁਰ੍ਦ੍ਦਮਂ ਦਮਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਕੁਸ਼ੀਤਕੌ। ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਨਾਮ ਕੁਮਾਰੀਞ੍ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯष੍ਟੌ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ।। ੩੪.

ਰੋਹਿਣੀ ਤੋਂ ਅੱਠ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਦੁਰਦਮ, ਦਮਨ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ, ਕੁਸ਼ੀਤਕ, ਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਚਿਤਰਾ ਸੀ।

ਪੌਤ੍ਰੌ ਰਾਮਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਵਿਜ੍ਞਾਤੌ ਨਿਸ਼ਿਤੋਤ੍ਸੁਕੌ। ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੀ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਨਨ੍ਦੀ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੪.

ਰਾਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਿਤ ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ। ਪਾਰਸ਼ਵੀ, ਪਾਰਸ਼ਵਨੰਦੀ ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਹੋਏ।

ਮਨ੍ਦਬਾਹ੍ਯੋऽਥ ਰਾਮਾਣਗਿਰਿਕੌ ਗਿਰ ਏਵ ਚ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਗੁਲ੍ਮੇਤਿ ਗੁਲ੍ਮਸ਼੍ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਨ੍ਤਕ ਏਵ ਚ ।। ੩੪.

ਮੰਦਬਾਹਿਆ, ਰਾਮਾਣ, ਗਿਰਿਕ, ਗਿਰਾ, ਸ਼ੁਕਲਗੁਲਮ, ਗੁਲਮ ਤੇ ਦਰਿਦ੍ਰਾਂਤਕ—ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ।

ਕੁਮਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਾਦ੍ਯਾ ਨਾਮਤਸ੍ਤਾ ਨਿਬੋਧਤ। ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਤੀ ਸੁਨਨ੍ਦਾ ਚ ਸੁਰਸਾ ਸੁਵਚਾਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੪.

ਹੁਣ ਪੰਜ ਪਹਿਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸੁਣੋ: ਅਰਚਿਸ਼ਮਤੀ, ਸੁਨੰਦਾ, ਸੁਰਸਾ ਤੇ ਸੁਵਚਾ।