ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਦੇਵਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵੁਭੌ । ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਵੀਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ ।। ੩੪.

ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੇਵੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਦੇਵਕ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਜਣਮੀਆਂ।

ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਞ੍ਜਿਤਾ। ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਸਂਦਦੌ ।। ੩੪.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸੁਦੇਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।

ਵृਕਦੇਵੋਪਦੇਵਾ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਚ ਮਹਾਦੇਵਾ ਤਥਾਪਰਾ ।। ੩੪.

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ: ਵ੍ਰਿਕਦੇਵਾ, ਉਪਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਮਹਾਦੇਵਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ।

ਸਪ੍ਤਮੀ ਦੇਵਕੀ ਤਾਸਾਂ ਸੁਨਾਮਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾ। ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਕਂਸਸ੍ਤੇषਾਨ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ।। ੩੪.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਦੇਵਕੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੜੀ ਚੰਗੀ ਖਿਆਤਿ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਸੀ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਂਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।

ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਕਦ੍ਵਸ਼ਂਕੁਸ਼੍ਚ ਭੂਮਯਃ। ਸੂਤਨੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਤੁष੍ਟਃ ਸੁਪੁष੍ਟਿਮਾਨ੍ ।। ੩੪.

ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨਿਆਗਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕਦਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਭੂਮਯਾ, ਸੂਤਨੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਯੁੱਧਤੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸੁਪੁਸ਼ਟਮਾਨ ਸਨ।

ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਪਞ੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਮਧਰ੍ਮਵਤੀ ਤਥਾ। ਸ਼ਤਾਙ੍ਕ੍ਰੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਪਾਲਾ ਚ ਕਙ੍ਵਾ ਚੈਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ ।। ੩੪.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਕਰਮਧਰਮਵਤੀ, ਸ਼ਤਾਂਕ੍ਰੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲਾ, ਕਂਵਾ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਵਰਾਂਗਨਾ।

ਉਗ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹਾਪਤ੍ਯੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕੁਕੁਰੋਦ੍ਭਵਃ। ਕੁਕੁਰਾਣਾਮਿਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਧਾਰਯਨ੍ਨਮਿਤੌਜਸਾਮ੍। ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ।। ੩੪.

ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਲਵਾਨ ਕੁਕੁਰਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰਥਿਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ। ਰਾਜ੍ਯਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚ ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੪.

ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਿਦੂਰਥ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ੍ਯਾਧਿਦੇਵ, ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਹੋਏ।

ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਤੁ ਸੁਤਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ । ਵਾਤਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਵਾਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਣਿਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵਾਤ, ਨਿਵਾਤ, ਸ਼ੋਣਿਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ।

ਸ਼ਮੀ ਚ ਗਦਵਰ੍ਮਾ ਚ ਨਿਦਾਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਕ੍ਰਜਿਤ੍। ਸ਼ਮਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੪.

ਸ਼ਮੀ, ਗਦਵਰਮਾ, ਨਿਦਾਤ, ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਕ੍ਰਜਿਤ, ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।

ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੋਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੋਜਾਦ੍ਧृਦਿਕਃ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ। ਹृਦਿਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਸਨ੍ ਦਸ਼ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ।। ੩੪.

ਸ੍ਵਯੰਭੋਜਾ ਤੋਂ ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਹ੍ਰਦਿਕ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਕृਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਤੁ ਮਧ੍ਯਮਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਵਨਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਭਿषਗ੍ ਦ੍ਵੈਤਰਥਸ਼੍ਚ ਯਃ ।। ੩੪.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਤਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੇਵਾਰ੍ਹ, ਵਨਾਰ੍ਹ, ਭਿਸ਼ਗ ਅਤੇ ਦ੍ਵੈਤਰਥ ਵੀ ਸਨ।

ਸੁਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਧਿਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਕਵਾਨ੍ ਕਨਕੋਦ੍ਭਵਃ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ।। ੩੪.

ਸੁਦਾਂਤ, ਧਿਯਾਂਤ, ਨਕਵਾਨ ਅਤੇ ਕਨਕੋਤਭਵ। ਦੇਵਾਰ੍ਹ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਅਸਮੌਜਾਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਮਹੌਜਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਜਾਵਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਦਾਵਸਮੌਜਸੇ। ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਞ੍ਚ ਸੁਰੂਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਨ੍ਧਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੌਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਅਸਮੌਜਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੁਦੰਸ਼ਟਰ, ਸੁਰੂਪ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਨ੍ਧਕਾਨਾਮਿਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਾਨਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਆਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੩੪.

ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਅੰਧਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਸਦਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਵੰਸ਼ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਅਸ੍ਮਕ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਰੋ ਵੈ ਦੇਵਮਾਨੁषਿਮ੍। ਮਾष੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸ਼ੂਰੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ।। ੩੪.

ਸ਼ੂਰ ਨੇ ਅਸਮਕੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੇਵੀ-ਮਾਨਵ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਭਾष੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਦ੍ਭੋਜਾਯਾਂ ਪੁਰੁषਾ ਦਸ਼। ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੂਰ੍ਵਮਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ।। ੩੪.

ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਭੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬੜੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਜਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੂਤਸ੍ਯ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਪ੍ਰਾਣਦਦ੍ਦਿਵਿ। ਆਨਕਾਨਾਞ੍ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦਃ ਸੁਮਹਾਨਭਵਦ੍ਦਿਵਿ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੰਢੋਲੇ ਵੱਜੇ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜੀਆਂ।

ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਞ੍ਚ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਮਹਤ੍। ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇऽਪਿ ਰੂਪੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮੋ ਭੁਵਿ ।। ੩੪.

ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਪੂਰੇ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਵਰਗਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਯਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੁषਾਗ੍ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਯਥਾ। ਦੇਵਭਾਗਸ੍ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤੋ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪੁਨਃ ।। ੩੪.

ਉਸ ਦੀ ਖਿਆਤਿ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਭਾਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾ ਹੋਇਆ।

ਅਨਾਦृष੍ਟਿਕਡਸ਼੍ਚੈਵ ਨਨ੍ਦਨਸ਼੍ਚੈਵ ਭृਞ੍ਜਿਨਃ। ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਮੀਕੋ ਗਣ੍ਡੂषਃ ਚਤਸ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ।। ੩੪.

ਅਨਾਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਡ, ਨੰਦਨ, ਭ੍ਰਿੰਜਿਨ, ਸ਼ਿਆਮ, ਸ਼ਮੀਕ ਤੇ ਗੰਡੂਸ਼; ਤੇ ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।

ਪृਥਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵੇਦਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾਃ। ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ ਚ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚੈਤਾ ਵੀਰਮਾਤਰਃ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਿਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਵੇਦਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ ਤੇ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਸਨ।

ਪृਥਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਵਹਤ੍। ਅਨਪਤ੍ਯਾਯ ਵृਦ੍ਧਾਯ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਾਯ ਤਾਂ ਦਦੌ ।। ੩੪.

ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਨਿਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਨ੍ਤੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੁਨ੍ਤੀਭੋਜਾਤ੍ਮਜਾ ਪृਥਾ। ਕੁਰੁਵੀਰਃ ਪਾਣ੍ਡੁਮੁਖ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਿਨ੍ਦਤ ।। ੩੪.

ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਕੁੰਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹਤਾ ਲੱਭੀ।

ਪृਥਾ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਤ੍ਰੀਨਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਃ। ਲੋਕੇऽਪ੍ਰਤਿਰਥਾਨ੍ ਵੀਰਾਨ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਿਥਾ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਤੇਜੀਲੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਟੱਲ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ।

ਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਾਰੁਤਾਚ੍ਚ ਵृਕੋਦਰਮ੍। ਈਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਧਨਞ੍ਜਯਞ੍ਚੈਵ ਪृਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨਜੀਜਨਤ੍ ।। ੩੪.

ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।

ਮਾਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਨਿਤਾਵਾਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਰੂਪਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੌ ।। ੩੪.

ਮਾਦ੍ਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਜੁੜਵਾ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਪੁੱਤਰ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸਨ।

ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਯਾਂ ਤਨਯੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਰ੍ਮਣਃ। ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੩੪.

ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਧਸ਼ਰਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਸੀ।

ਕੈਕੇਯਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਜਜ੍ਞੇ ਸਨ੍ਤਰ੍ਦਨਃ ਪੁਨਃ। ਚੇਕਿਤਾਨਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੌ ਮਹਾਬਲੌ ।। ੩੪.

ਕੈਕੇਈ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਸੰਤਰਦਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਚੇਕਿਤਾਨ, ਬ੍ਰਿਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੋ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।