ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਵੈਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਦਰ੍ਭਂ ਸੁਭਗਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਪਰਿਣਤਾ ਸਤੀ ।। ੩੩.
ਉਸ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੌ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੌ ਸ੍ਨੁषਾਯਾਂ ਕ੍ਰਥੁਕੌਸ਼ਿਕੌ। ਪੁਤ੍ਰੌ ਵਿਦਰ੍ਭੋऽਜਨਯਚ੍ਛੂਰੌ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦੌ ।। ੩੩.
ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਕ੍ਰਥੁ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ। ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ।
ਲੋਮਪਾਦਂ ਤृਤੀਯਨ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਲੋਮ ਪਾਦਾਤ੍ਮਜੋਵਸ੍ਤੁਰਾਹृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੩.
ਫਿਰ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਲੋਮਪਾਦ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਲੋਮਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਵਸਤੁਰਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਹ੍ਰਿਤਿ ਸੀ।
ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਚਿਦਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਦ੍ਯਾ ਨृਪਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਕ੍ਰਥੋਰ੍ਵਿਦਰ੍ਭਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੩.
ਕੌਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਦਿ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੈਦ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਥੁ ਤੋਂ ਕੁੰਤੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਕੁੰਤੀ ਹੀ ਸੀ।
ਕੁਨ੍ਤੇਰ੍ਧृष੍ਟਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਰੋਧृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਃ ਪਰਵੀਰਹਾ ।। ੩੩.
ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧੀਰਜੀਲ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰੋਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਰਵ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਦਸ਼ਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵ੍ਯੋਮਾ ਤਤੋ ਜੀਮੂਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੩.
ਨਿਰਵ੍ਰਿਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਯੋਮਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸੁਤਃ. ਅਥ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਥਵਰਃ ਕਿਲ ।। ੩੩.
ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ ਸੀ। ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਵਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਤਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੀਲਸਤ੍ਯਪਰਾਯਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਵਰਥਸ੍ਤਤੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੩.
ਰਥਵਰ ਸਦਾ ਦਾਨੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਨਵਰਥ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚੈਕਾਦਸ਼ਰਥਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰਮ੍ਭਕੋ ਧਨ੍ਵੀ ਦੇਵਰਾਤੋऽਭਵਤ੍ਤਤਃ ।। ੩੩.
ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਏਕਾਦਸ਼ਰਥ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੀ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਕ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋऽਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤਿਰ੍ਮ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ ।। ੩੩.
ਦੇਵਰਤ, ਜੋ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਨਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਦੇਵਨਾਤ੍ ਸ ਮਧੁਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਯਸ੍ਯ ਮੇਧਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭਵਃ। ਮਧੋਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਨੁਰ੍ਮਨੁਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ।। ੩੩.
ਦੇਵਨਾ ਤੋਂ ਮਧੁ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਗਿਆਨ ਲਈ ਹੋਇਆ। ਮਧੁ ਤੋਂ ਮਹਾਂ ਤੇਜੀ ਮਾਨੁ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਨਨ੍ਦਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਾਪੁਰੁਵਸ਼ਸ੍ਤਥਾ। ਆਸੀਤ੍ ਪੁਰੁਵਸ਼ਾਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੩੩.
ਨੰਦਨ, ਜੋ ਬੜੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਪੁਰੁਵਸ਼ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪੁਰੁਵਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਪੁਰੁਦਵਾਨ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਰੁਦ੍ਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਦ੍ਰਵਤ੍ਯਾਂ ਪੁਰੂਦ੍ਵਹਃ। ਐਕ੍ਸ਼ਾਕੀ ਤ੍ਵਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਜਾਯਤ। ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣੋ ਪੇਤਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ ।। ੩੩.
ਪੁਰੁਦਵਾਨ ਤੋਂ ਭਦਰਾਵਤੀ ਵਿਚ ਪੁਰੂਦਵਹਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਐਕਸ਼ਾਕੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਤਵ ਹੋਇਆ। ਸਤ੍ਤਵ ਤੋਂ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸਾਤ੍ਤਵਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਇਮਾਂ ਵਿਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰਜਾਵਾਨੇਤਿ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ।। ੩੩.
ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਮਹਾਨ ਜਾਮਘਾ ਦੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਸੋਮ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਸਾਤ੍ਵਤੀ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਮ੍। ਭਜਿਨਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾਵृਧਂ ਨृਪਮ੍ ।। ੩੪.
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਸਾਤ੍ਤਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ—ਭਜਿਨ, ਭਜਮਾਨ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ।
ਅਨ੍ਧਕਞ੍ਚ ਸਹਾਭੋਜਂ ਵृष੍ਣਿਞ੍ਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਮ੍। ਤੇषਾਂ ਹਿ ਸਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵੈ ।। ੩੪.
ਅੰਧਕ, ਸਹਾਬੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਯਦੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰृਞ੍ਜਯ੍ਯਾਂ ਬਾਹ੍ਯਸ਼੍ਚੋਪਰਿ ਬਾਹ੍ਯਕਃ। ਸ਼੍ਰृਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਦ੍ਵੇ ਤੁ ਬਾਹ੍ਯਕਸ੍ਤੇ ਉਦਾਵਹਤ੍ ।। ੩੪.
ਭਜਮਾਨ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਿਞਜਯਾ ਤੋਂ ਬਾਹਿਆ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਬਾਹਿਆਕਾ। ਸ਼੍ਰਿਞਜਯਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਿਆਕਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯੇ ਭਗਿਨ੍ਯੌ ਤੇ ਪ੍ਰਾਸੂਤੇਤਿ ਸੁਤਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍। ਨਿਮਿਸ਼੍ਚ ਪਣਵਸ਼੍ਚੈਵ ਵृष੍ਣਿਃ ਪਰਪੁਰਞ੍ਜਯਃ ।। ੩੪.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਵਾਂਗ ਭਾਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਨਿਮਿ, ਪਣਵ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯੇ ਬਾਹ੍ਯਕਾਰ੍ਯ੍ਯਸ਼੍ਰृਞ੍ਜਯ੍ਯਾਂ ਭਜਮਾਨਾਦ੍ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਅਯੁਤਾਯੁਤਸਾਹਸ੍ਰ ਸ਼ਤਜਿਦਥ ਵਾਮਕਃ ।। ੩੪.
ਜੋ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਯਸ਼੍ਰੰਜਯਾ, ਅਯੁਤਾਯੁਤ, ਸਾਹਸਰ, ਸ਼ਤਜਿੱਦ ਅਤੇ ਵਾਮਕਾ ਵਿੱਚੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਹੀ ਇੱਥੇ ਉਲੇਖੇ ਗਏ ਹਨ।
ਬਾਹ੍ਯਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾਭਗਿਨ੍ਯਾਂ ਯੇ ਭਜਮਾਨਾ ਦ੍ਵਿਜਜ੍ਞਿਰੇ। ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਵृਧੋ ਰਾਜਾ ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ ।। ੩੪.
ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਯਾਭਗਿਨੀ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਮਮ ਭੂਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮ ਹ। ਸਂਯੋਜ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵਂ ਸਵਰ੍ਣਾ ਸਾ ਜਲਮਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍ ।। ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ, 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋਵੇ।' ਇੰਝ ਸੋਚ ਕੇ ਸਵਰਣਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਸਾ ਚੋਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕਾਰ ऋषਿਮਾਪਗਾ। ਕਲ੍ਯਾਣਞ੍ਚ ਨਰਪਤੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਨਿਮ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਾ ।। ੩੪.
ਉਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਦਰਿਆ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ ਰਾਜੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਾਭਿਪਰੀਤਾਙ੍ਗਾ ਜਗਾਮਾਥ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਨਾਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਯਸ੍ਯਾਮੇਵਂਵਿਧਃ ਸੁਤਃ ।। ੩੪.
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਕਿ, 'ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਹੋਵੇ।'
ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯ ਹਿ। ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਹਂ ਭਵਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਸਹਵ੍ਰਤਾ। ਜਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਹਸ੍ਤੋ ਭਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਥੇਰਿਤਃ ।। ੩੪.
ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪ ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਵਰਤ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਂਗੀ। ਉਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵੀ ਚੰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਥ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰੀ ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਰਮਂ ਵਚਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾਨਂ ਤਾਮਿਯੇष ਸ ਪਰ੍ਥਿਵਃ ।। ੩੪.
ਫਿਰ, ਕੁਆਰੀ ਬਣ ਕੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਉੱਚਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ; ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਅਤੇ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਧਤ੍ਤ ਗਰ੍ਭਂ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਮੁਦਾਰਧੀਃ। ਅਥ ਸਾ ਨਵਮੇ ਮਾਸਿ ਸੁषੁਵੇ ਸਰਿਤਾਂਵਰਾ ।। ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਤੇਜਸਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਲਿਆ; ਨੌਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਉਹ ਦਰਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਂ ਯਥਾ ਦੇਵਾਵृਧੇਪ੍ਸਿਤਃ। ਤਤ੍ਰ ਵਂਸ਼ੇ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਗਾਥਾਂ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ।। ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਜੇ ਵੀ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣਾਨ੍ ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥੈਵ ਸ਼੍ਰृਣੁਤੇ ਦੂਰਾਤ੍ ਸਂਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਥਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ ।। ੩੪.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ।
ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ। ਪੁਰੁषਾਃ ਪਞ੍ਚषष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ। ਯੇऽਮृਤਤ੍ਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਭ੍ਰੁਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਾਦਪਿ ।। ੩੪.
ਬਭਰੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਪੈਂਸਠ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਸੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਜਿਹੜੇ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲੇ।
ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ਵੀਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯ ਵਾਗ੍ ਬੁਧਃ। ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਤਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ ।। ੩੪.
ਉਹ ਯਗ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਵਿਰੋਧੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ।