ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਵਾਹੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਰਸ਼ਾਦੁਰ੍ਦਦਤਾਂ ਵਰਃ। ਘृਤਮ੍ਪ੍ਰਸੂਤਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਰਸ਼ਾਦੋਰਗ੍ਰ੍ਯਮਾਤ੍ਮਜਮ੍ ।। ੩੩.

ਸਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਰਸ਼ਾਦੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਸੀ। ਜੋ ਰਸ਼ਾਦੁ ਦੇ ਘੀ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ ਚੋਟੀਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।

ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਭਿਰੀਜੇ ਸ ਵਿਵਿਧੈਰਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮ੍ਮਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ ।। ੩੩.

ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਕਰਵਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਚਿੱਤਰਰਥ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ mashhoor ਹੋਇਆ।

ਏਵਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਵੀਰੋ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍। ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੁਃ ਪਰਂ ਵृਤ੍ਤੋ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮਨੁष੍ਠਿਤਃ ।। ੩੩.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਚਿੱਤਰਰਥ ਵੀਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਯੱਗ ਕੀਤੇ। ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਕਰਕੇ mashhoor ਹੋਇਆ।

ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਬਹੁਪ੍ਰਜਃ। ਤਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਲੋਕੋऽਯਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੀਤਃ ਪੁਰਾਵਿਦੈਃ ।। ੩੩.

ਉਹ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਬਹੁਤ ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਸ ਬਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ।

ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੋਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਾਮਭਵਚ੍ਛਤਮ੍। ਧੀਮਤਾਮਨੁਰੂਪਾਣਾਂ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਣਤੇਜਸਾਮ੍ ।। ੩੩.

ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਤੇषਾਂ षਟ੍ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ੍ਤੁ ਪृਥੁषਾਟ੍ਕਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਾ ਪृਥੁਯਸ਼ਾਃ ਪृਥੁਧਰ੍ਮ੍ਮਾ ਪृਥੁਞ੍ਜਯਃ ।। ੩੩.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਛੇ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਨ: ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਾਟਕ, ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਥੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥੁਧਰਮਾ, ਪ੍ਰਥੁੰਜਯ।

ਪृਥੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਪृਥੁਨ੍ਦਾਤਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ਾਸ਼ਿਬਿਨ੍ਦਵਾਃ। ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਪਾਰ੍ਥਸ਼੍ਰਵਸਮਨ੍ਤਰਮ੍। ਅਨ੍ਤਰਃ ਸ ਪੁਰਾ ਯਸ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਤਨਯੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੩.

ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਥੁੰਦਾਤਾ ਵੀ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਰਥਸ਼ਰਵਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅੰਤਰਾ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਜੋ ਯੱਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਉਸ਼ਨਾ ਸੁਤਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਅਵਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍। ਆਜਹਾਰਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਮਧਾਰ੍ਮ੍ਮਿਕਃ ।। ੩੩.

ਉਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੁਭਾਉ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋ ਚੰਗੇ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕੀਤੇ।

ਮਰੁਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮਨੁष੍ਠਿਤਃ। ਵੀਰਃ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿਸ੍ਤੁ ਮਰੁਤ੍ਤਤਨਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੩.

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ mashhoor ਹੋਇਆ। ਮਰੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕਮ੍ਬਲਵਰ੍ਹਿषਃ। ਨਿਹਤ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਃ ਪੁਰਾ ਕਵਚਿਨੋ ਰਣੇ ।। ੩੩.

ਕੰਬਲਬਰਹਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮਕਵਚ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕਵਚੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਧਨ੍ਵਿਨੋ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਵਾਪ ਸ਼੍ਰਿਯਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਵਿਤ੍ਤਮਸ਼੍ਵਮੇਧਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ।। ੩੩.

ਉਸ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਕੇ mashhoor ਹੋਇਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਾਦਪਰਾਵृਤ੍ਤ੍ਯ ਵੀਰਹਾਃ। ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ।। ੩੩.

ਰਾਜਾ ਰੁਕਮਕਵਚ ਤੋਂ, ਜਦ ਉਹ ਵੀਰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ, ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਸਨ।

ਰੁਕ੍ਮੇषੁਃ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ਼੍ਚ ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਪਰਿਘੋ ਹਰਿਃ। ਪਰਿਘਞ੍ਚ ਹਰਿਞ੍ਚੈਵ ਵਿਦੇਹੇ ਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਪਿਤਾ ।। ੩੩.

ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ, ਜ੍ਯਾਮਘ, ਪਰਿਘ ਤੇ ਹਰੀ — ਇਹ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਰਿਘ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮੇषੁਰਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਃ। ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯਾ ਜ੍ਜ੍ਯਾਮਘੋऽਭਵਦਾਸ਼੍ਰਮੇ ।। ੩੩.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ ਨੇ ਸਹਾਰਿਆ। ਜ੍ਯਾਮਘ ਨੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਨੇ ਘੋਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨਾਵਬੋਧਿਤਃ। ਜਗਾਮ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਦੇਸ਼ਮਧ੍ਯਂ ਰਥੀ ਧ੍ਵਜੀ ।। ੩੩.

ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਥ ਤੇ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।

ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾਨੂਪ ਏਕਾਕੀ ਮੇਕਲਾਵृਤ੍ਤਿਕਾ ਅਪਿ। ऋਕ੍ਸ਼ਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਨ੍ਯਾਮਥਾਵਿਸ਼ਤ੍ ।। ੩੩.

ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮੇਕਲਾ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਿਕ੍ਸ਼ਵੰਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੋਂ ਸ਼ੁਕਤਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।

ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੈਭ੍ਯਾ ਬਲਵਤੀ ਭृਸ਼ਮ੍। ਅਪੁਤ੍ਰੋऽਪਿ ਸ ਵੈ ਰਾਜਾ ਭਾਰ੍ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ।। ੩੩.

ਜ੍ਯਾਮਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਭਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿਜਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾਮਵਾਪ ਸਃ। ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਵਾਚ ਰਾਜਾ ਸ ਸ੍ਨੁषੇਤਿ ਤੁ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੩੩.

ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਮਿਲੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸਾਡੀ ਪੁੱਤਰੀ-ਵਧੂ ਹੈ।'

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਬ੍ਰਵੀਦੇਵਂ ਕਾਮ੍ਯੇ ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਨੁषੇਤਿ ਸਾ। ਯਸ੍ਤੇ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੩੩.

ਜਦ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਣਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਪੁੱਤਰੀ-ਵਧੂ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣੇਗੀ।'

ਤਸ੍ਯ ਸਾ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਵੈਸ਼ਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਦਰ੍ਭਂ ਸੁਭਗਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਪਰਿਣਤਾ ਸਤੀ ।। ੩੩.

ਉਸ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।

ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੌ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੌ ਸ੍ਨੁषਾਯਾਂ ਕ੍ਰਥੁਕੌਸ਼ਿਕੌ। ਪੁਤ੍ਰੌ ਵਿਦਰ੍ਭੋऽਜਨਯਚ੍ਛੂਰੌ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦੌ ।। ੩੩.

ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਕ੍ਰਥੁ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ। ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ।

ਲੋਮਪਾਦਂ ਤृਤੀਯਨ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਲੋਮ ਪਾਦਾਤ੍ਮਜੋਵਸ੍ਤੁਰਾਹृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੩੩.

ਫਿਰ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਲੋਮਪਾਦ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਲੋਮਪਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਵਸਤੁਰਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਹ੍ਰਿਤਿ ਸੀ।

ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਚਿਦਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚੈਦ੍ਯਾ ਨृਪਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ । ਕ੍ਰਥੋਰ੍ਵਿਦਰ੍ਭਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੁਨ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋऽਭਵਤ੍ ।। ੩੩.

ਕੌਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਦਿ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੈਦ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ। ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਥੁ ਤੋਂ ਕੁੰਤੀ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਕੁੰਤੀ ਹੀ ਸੀ।

ਕੁਨ੍ਤੇਰ੍ਧृष੍ਟਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਰੋਧृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਃ ਪਰਵੀਰਹਾ ।। ੩੩.

ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧੀਰਜੀਲ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰੋਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਰਵ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਦਸ਼ਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵ੍ਯੋਮਾ ਤਤੋ ਜੀਮੂਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ।। ੩੩.

ਨਿਰਵ੍ਰਿਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਯੋਮਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਜੀਮੂਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸੁਤਃ. ਅਥ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਥਵਰਃ ਕਿਲ ।। ੩੩.

ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤਿ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥ ਸੀ। ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਥਵਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦਾਤਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੀਲਸਤ੍ਯਪਰਾਯਣਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਵਰਥਸ੍ਤਤੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੩੩.

ਰਥਵਰ ਸਦਾ ਦਾਨੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਨਵਰਥ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਤਸ੍ਯ ਚੈਕਾਦਸ਼ਰਥਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰਮ੍ਭਕੋ ਧਨ੍ਵੀ ਦੇਵਰਾਤੋऽਭਵਤ੍ਤਤਃ ।। ੩੩.

ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਏਕਾਦਸ਼ਰਥ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੀ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਕਰੰਭਕ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋऽਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਰਾਤਿਰ੍ਮ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ ।। ੩੩.

ਦੇਵਰਤ, ਜੋ ਬੜੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਦੇਵਕਸ਼ਤਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਨਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।