ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਵੈ। ਦਦੋਹ ਸਵਨਦ੍ਵੀਪਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਃ ਸਹੈਹਯਃ ।। ੩੨.

ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਹੇਹਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁੰਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ।

ਸਂਲੇਭੇ ਵਰੁਣਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾ ਭਾਸ੍ਵਿਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਵਸਿष੍ਠਨਾਮਾ ਸ ਮੁਨਿਃ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਾਪਃ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੩੨.

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵਰੁਣ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸੀ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਜਲ-ਤਪਸੀਕ ਸੀ।

ਤਤ੍ਰਾਪਦਸ੍ਤਦਾ ਕ੍ਰੋਧਾਦਰ੍ਜੁਨਂ ਸ਼ਪ੍ਤਵਾਨ੍ਵਿਭੁਃ। ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਵਰ੍ਜਿਤਮਿਦਂ ਵਨਂ ਤੇ ਮਮ ਹੈਹਯ ।। ੩੨.

ਉਸ ਵੇਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, 'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਹੇ ਹੇਹਯ।'

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਕृਤਮਨ੍ਯੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ। ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਨ ਚ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੩੨.

'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਇਹ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਕੌਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।'

ਅਰ੍ਜੁਨ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਵਰਃ। ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਤਰਸਾ ਬਲੀਂ ।। ੩੨.

ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਢ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦੇਵੇਗਾ।

ਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਤਦਾ ਹ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਸ਼ਾਪੇਨ ਧੀਮਤਃ ।। ੩੨.

ਇੱਕ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।

ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਵਰਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵृਤਃ ਪੁਰਾ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਥਾਃ ।। ੩੨.

ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਯੋਧੇ ਸਨ।

ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਨਃ । ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵृष੍ਟ੍ਯਾਦ੍ਯਂ ਵृष ਏਵ ਚ ।। ੩੨.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਬਹਾਦਰ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ; ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਸ਼ੂਰ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਜਯਧਵਜ।

ਜਯਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾ ਅਵਨ੍ਤਿषੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇਃ। ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਤਾਲਜਙ੍ਘਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ।। ੩੨.

ਜਯਧਵਜ, ਜੋ ਅਵੰਤਿ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤਾਲਜੰਘ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਹ੍ਯੇਵ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤੇषਾਂ ਪਞ੍ਚ ਗਣਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਹੈਹਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ।। ੩੨.

ਉਸਦੇ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਤਾਲਜੰਘ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹੇਹਯਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜ ਕੁਲ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।

ਵੀਰਹੋਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਸਙ੍ਖ੍ਯਾਤਾ ਭੋਜਾਸ਼੍ਚਾਵਰ੍ਤਯਸ੍ਤਥਾ। ਤੁਣ੍ਡਿਕੇਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੩੨.

ਵੀਰਹੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ, ਭੋਜ, ਅਵਰਤ, ਬਹਾਦਰ ਤੁੰਡਿਕੇਰ ਤੇ ਤਾਲਜੰਘ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਵੀਰਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਅਨਨ੍ਤੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ। ਦੁਰ੍ਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਭੂਵਾਮਿਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ।। ੩੨.

ਵੀਰਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਨੰਤ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਦੁರ್ಜਯ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।

ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮਹਾਰਾਜਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਾਃ ਪਰ੍ਯ੍ਯਪਾਲਯਤ੍ ।। ੩੨.

ਉਸ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਸੀ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।

ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਲਭੇਤ ਸਃ। ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਜਨ੍ਮ ਕਥਯੇਦਿਹ ਧੀਮਤਃ ।। ੩੨.

ਜੋ ਇੱਥੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜੇ ਕੁਝ ਖੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਭਵਤ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਧਰ੍ਮ੍ਮਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ। ਯਥਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਥਾ ਦਾਤਾ ਤਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਹੀਯਤੇ ।। ੩੨.

ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਉਹ ਬੰਦਾ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ।। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭੁਵਨਂ ਦਗ੍ਧਮਪਵਸ੍ਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍ ।। ੩੩.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਕਥਂ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾਨਾਸ਼ਯਤ੍ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍ ।। ੩੩.

ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤਪੋਵਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਬੈਠਾ?

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਤृਪ੍ਤਿਕਾਮਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਨ੍ਨਮਾਦਿਤ੍ਯੋऽਹਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੩੩.

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੂਰਜ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਹ ਰੱਜਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'

ਰਾਜੋਵਾਚ।। ਭਗਵਨ੍ ਕੇਨ ਤੇ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਦਿਵਾਕਰ। ਕੀਦृਸ਼ਂ ਭੋਜਨਂ ਦਝਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੩੩.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਗਵਾਨ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਰਜ਼ਾ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਭੋਜਨ ਦੇਵਾਂ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।

ਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ।। ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਹਾਰਂ ਦਦਤਾਂ ਵਰ। ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤੋ ਭਵੇਯਂ ਵੈ ਨ ਤੁष੍ਯੇऽਨ੍ਯੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ।। ੩੩.

ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿਓ, ਦਾਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਰੱਜਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ।

ਰਾਜੋਵਾਚ ।। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਤੇਜਸਾ ਮਾਨੁषੇਣ ਤੁ। ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਗ੍ਧੁਂ ਤਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ ।। ੩੩.

ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਨੁੱਖੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ। ਤਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਆਦਿਤ੍ਯ ਉਵਾਚ।। ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇऽਹਂ ਸ਼ਰਾਨ੍ ਦਝਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਖਾਨ੍। ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਮ ਤੇਜਃਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੩੩.

ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਚਲਾ ਜੋ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਹ ਛੱਡੇਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਜੁੱਤ ਨਾਲ ਭੜਕ ਉਠਣਗੇ।

ਆਦਿष੍ਟਂ ਤੇਜਸਾ ਮੇਘਸਾਗਰਂ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਤਿ। ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਭਸ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਪ੍ਰੀਤੋ ਨਰਾਧਿਪ ।। ੩੩.

ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵੇਗੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁੱਕਾ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਰੱਜ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਰਾਜਾ।

ਤਤਃ ਸ਼ਰਾਨਥਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਜੁਨਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੁਮਹਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ।। ੩੩.

ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਤੀਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਤੀਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਆਸ਼੍ਰਮਾਨਥ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਘੋषਾਂਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ। ਤਪੋਵਨਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ ।। ੩੩.

ਫਿਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਪਿੰਡ, ਗੋਆਲੇ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸੋਹਣੇ ਤਪੋਵਨ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗ-ਬਗੀਚੇ—ਇਹ ਸਭ ਸਾੜੇ ਗਏ।

ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮਦਹਤ੍ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਨਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ੍ਤृਣਾ ਭੂਮਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਤੇਜਸਾ ।। ੩੩.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੇੜ ਲਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਉੱਥੇ ਨਾ ਰੁੱਖ ਬਚੇ, ਨਾ ਘਾਹ।

ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਅਪੋ ਨਿਲਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਜਲਵਾਸਾ ਮਹਾਨृषਿਃ ।। ੩੩.

ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਈ ਬੈਠਾ ਸੀ।

ਪੂਰ੍ਣੇ ਵ੍ਰਤੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਦਤਿष੍ਠਤ੍ਤਪੋਧਨਃ। ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਗ੍ਧਮਰ੍ਜੁਨੇਨ ਮਹਾਨृषਿਃ। ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਛਸ਼ਾਪ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਵੋ ਯਥਾ ਮਯਾ ।। ੩੩.

ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਠਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਃ ਸ਼੍ਰृਣੁਤ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਪੂਰੁषਮ੍। ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਸਂਭੂਤੋ ਵृष੍ਣਿਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ ।। ੩੩.

ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟ੍ਰ ਤੋਂ ਚੱਲੀ। ਉਸੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਕੁਲ ਦਾ ਮਾਣਯੋਗ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।