ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ ਤਥੇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨੇਵ ਦੇਵੈਰਪ੍ਯਭਿਚੋਦਿਤਃ। ਭਵਿष੍ਯਸੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਿਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵੈਰਪਿ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ ।। ੩੦.

ਉਹ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, 'ਜਿੱਤ ਮਗਰੋਂ ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਬਣੇਂਗਾ।'

ਜਘਾਨ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ। ਸ ਵਿਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਸ਼ੀ ।। ੩੦.

ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ, ਵੱਡੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੋਈ ਹੋਈ ਮਹਿਮਾ ਮੁੜ ਲੈ ਆਇਆ।

ਨਿਹਤ੍ਯ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ ਰਜਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਤਂ ਤਥਾ ਤੁ ਰਝਿਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵੈਸ੍ਸਹ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ ।। ੩੦.

ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਜੀ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਉੱਥੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।

ਰਜਿਪੁਤ੍ਰੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ। ਈਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸਿ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਸ੍ਯਾਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍ ।। ੩੦.

ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਰਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ,' ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਨਾਮ ਕਮਾਵਾਂਗਾ।'

ਸ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਞ੍ਚਿਤਸ੍ਤੇਨ ਮਾਯਯਾ। ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮ੍ ।। ੩੦.

ਪਰ ਜਦ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ ਹੋ ਜਾਵੇ।'

ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸਦृਸ਼ੇ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਹੀਪਤੌ। ਦਾਯਾਦ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਾਜਹ੍ਰੁਰਾਚਾਰਂ ਤਨਯਾ ਰਜੇਃ ।। ੩੦.

ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਵਾਰਸਤ ਅਤੇ ਅਹੁਦਾ ਲੈ ਲਿਆ।

ਤਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤਚ੍ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ਼ਚੀਪਤੇਃ। ਸਮਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤ ਬਹੁਧਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ।। ੩੦.

ਉਸ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਦਾ ਅਹੁਦਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।

ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਬਹੁਤਿਥੇ ਸਤੀਤੇ ਮਹਾਬਲਃ। ਹृਤਰਾਜ੍ਯੋऽਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛਕ੍ਰੋ ਹृਤਭਾਗੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍ ।। ੩੦.

ਫਿਰ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਰਾਜ ਤੇ ਹਿੱਸਾ ਛਿਨ ਗਿਆ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।

ਬਦਰੀਫਲਮਾਤ੍ਰਂ ਵੈ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਂ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮੇ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਯੇਨ ਤਿष੍ਠੇਯਂ ਤੇਜਸਾਪ੍ਯਾਯਿਤਸ੍ਤਤਃ ।। ੩੦.

ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ ਹਵਨ-ਪਿੰਡ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੀ ਸਕਾਂ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕृਸ਼ੋऽਯਂ ਵਿਮਨਾ ਹृਤਰਾਜ੍ਯੋ ਹृਤਾਸ਼ਨਃ। ਹਤੌਜਾ ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਮੂਢੋ ਰਜਿਪੁਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ ।। ੩੦.

ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਮਨ ਮੰਦਾ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਤੇ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ, ਤਾਕਤ ਖੋ ਬੈਠਾ, ਰਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਕਰਕੇ ਮੂਰਖ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।

ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ।। ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਚੋਦਿਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਮੇਵ ਹਿ। ਨਾਭਵਿष੍ਯਤ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਨਾਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮਾਨਘ ।। ੩੦.

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਖਾਤਰ ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰਦਾ ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।

ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਯਥਾ ਭਾਗਞ੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਞ੍ਚ ਅਚਿਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ।। ੩੦.

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪਾ ਲਵੇਂ।

ਤਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਭੂਤ੍ਤੇ ਵਿਕ੍ਲਵਂ ਮਨਃ। ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਚਕਾਰਾਸ੍ਯ ਤੇਜਃਸਂਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਮਹਤ੍ ।। ੩੦.

ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਜਰੂਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਘਬਰਾਵੇ ਨਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਤੇषਾਞ੍ਚ ਬੁਦ੍ਧਿਸਂਮੋਹਮਕਰੋਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਤੇ ਯਦਾ ਸਸੁਤਾ ਮੂਢਾ ਰਾਗੋਤ੍ਪਨ੍ਨ ਵਿਧਰ੍ਮ੍ਮਿਣਃ ।। ੩੦.

ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਭੁਲਾਵਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਹਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਤਤੋ ਲੇਭੇ ਸੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮੈਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥੋਤ੍ਤਮਮ੍ ।। ੩੦.

ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਬਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ।

ਹਤ੍ਵਾ ਰਜਿਸੁਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਪਰਾਯਣਾਨ੍। ਯ ਇਦਂ ਪਾਵਨਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ। ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਰਜੇਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਸ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੩੦.

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।

ਮਰੁਤੇਨ ਕਥਂ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੇ ਦਤ੍ਤਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਕਿਂਵੀਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਾਤਾ ਮਰੁਤਕਨ੍ਯਕਾਃ ।। ੩੧.

ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਰੁਤ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮਰੁਤ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਲ ਦਿਖਾਇਆ?

ਆਹਵਨ੍ ਤਂ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮਮਨ੍ਨਕਾਮਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਮਹਾਤੇਜਾਃ षष੍ਟਿਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਨृਪਃ ।। ੩੧.

ਜਨਤਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਸੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਹਾਬਲੀ ਮਰੁਤਸੋਮ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।

ਤੇਨ ਤੇ ਮਰੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮੇਨ ਤੋषਿਤਾਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਦਦੁਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍ ।। ੩੧.

ਉਸ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਮਰੁਤ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਰੋਟੀ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਅਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਕृਤ੍ਪਕ੍ਵਮਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਨ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ। ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਦੀਯਮਾਨਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਨਾਦਪਿ ।। ੩੧.

ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਕਾਈ ਰੋਟੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿਚ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਲੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਵੰਡ ਦਿਤੀ ਜਾਵੇ।

ਮਿਤ੍ਰਾਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਮਰੁਤਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤਾ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ ।। ੩੧.

ਮਿਤਰਾਜ੍ਯੋਤੀ ਕੁੜੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਰੁਤ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗृਹਧਰ੍ਮਾਣਿ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਯਤਿਧਰ੍ਮਮਵਾਪ੍ਯੇਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਯਾਯ ਤੇ ਗਤਾਃ ।। ੩੧.

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਵੈਰਾਗ ਲਿਆ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਯਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਇਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।

ਅਨਪਾਯਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਸ੍ਤਦਾ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਤਪਾਃ ।। ੩੧.

ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅਨਪਾਇਆ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਞ੍ਜਯੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਸਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍ ।। ੩੧.

ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਜਯ ਹੋਇਆ; ਸੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਜਯਾ ਜੰਮਿਆ।

ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਰ੍ਯਨ੍ਦ੍ਵਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਹਰ੍ਯਨ੍ਦੁਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ।। ੩੧.

ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਯੰਦਵ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ; ਹਰਯੰਦਵ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਸਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ।

ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਅਦੀਨ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਅਦੀਨਸ੍ਯ ਜਯਤ੍ਸੇਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਥ ਸਂਕृਤਿਃ ।। ੩੧.

ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਅਦੀਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਅਦੀਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਸੇਨ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋਇਆ।

ਸਂਕृਤੇਰਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕृਤਧਰ੍ਮਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਣੋ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੩੧.

ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤਧਰਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਸੀ। ਇਹ ਹਨ ਨਹੁਸ਼ ਦੀ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਵੋ।

ਨਹੁषਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਃ षਡਿਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਤੇਜਸਃ। ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਵਿਰਜਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ।। ੩੧.

ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਛੇ ਵਾਰਸ ਹੋਏ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗੂ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਦੀ ਧੀ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਵਿਰਜਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।

ਯਤਿਰ੍ਯਯਾਤਿਃ ਸਂਯਾਤਿਰਾਯਾਤਿਃ ਪਞ੍ਚ ਤੁਦ੍ਵਯਃ। ਯਤਿਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਤਤੋऽਵਰਃ ।। ੩੧.

ਉਹ ਸਨ ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ, ਤੇ ਦੋ ਤੂਦਵਯਾ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਯਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ।