ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਈषਿਕਾਸ੍ਤਮ੍ਬਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍। ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋऽਥ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਪੁਃ ।। ੨੮.

ਜਦ ਉਹ ਇਕ ਝਾੜੀ ਦੇ ਡੰਡੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਐਸਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।

ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਾਰਾਮਕਥਯਨ੍ ਸੁਰਾਃ। ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯਾਥ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ।। ੨੮.

ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ, 'ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ?'

ਹ੍ਰੀਯਮਾਣਾ ਯਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਹ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵਸਾਧੁ ਵਾ । ਤਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮਾਰਬ੍ਧਃ ਕੁਮਾਰੋ ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਃ ।। ੨੮.

ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਲਜਾ ਗਈ, ਉਹ ਨਾ ਚੰਗਾ ਕਹਿ ਸਕੀ ਨਾ ਮਾੜਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਾਰਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਦਤ੍ਰ ਤਥ੍ਯਨ੍ਤਦ੍‌ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਾਰੇ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਯਮ੍ ।। ੨੮.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਤਾਰਾ, ਸੱਚ ਦੱਸ—ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?'

ਸਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਸੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਮਾਰਨ੍ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਮ੍ ।। ੨੮.

ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।'

ਤਤਃ ਸ ਤਮੁਪਾਘਾਯ ਸੋਮੋ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਬੁਧ ਇਤ੍ਯਕਰੋਨ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ।। ੨੮.

ਫਿਰ ਸੋਮ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ 'ਬੁਧ' ਨਾਂ ਰੱਖਿਆ।

ਪ੍ਰਤਿਪੂਰ੍ਵ੍ਵਞ੍ਚ ਗਮਨੇ ਸਮਭ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਬੁਧੈਃ। ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ।। ੨੮.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਬੁਧ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵੈਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ । ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਟ੍ ਸੁਮਹੌਜਸਃ ।। ੨੮.

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ। ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।

ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਧਰ੍षਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਸ਼ੋ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ । ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭਿਭੂਤਸ੍ਤੁ ਸੋਮਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਣਮਣ੍ਡਲਃ । ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਾਯਾਥ ਪਿਤਰਂ ਸੋऽਤ੍ਰਿਮੇਵ ਤੁ ।। ੨੮.

ਉਥੇ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜਯਕਸ਼ਮਾ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਘਟ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤਰੀ ਕੋਲ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪਾਪਸ਼ਮਨਂ ਚਕਾਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜਜ੍ਵਾਲ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੨੮.

ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਅਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਯਕਸ਼ਮਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।

ਏਤਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯ ਵੈ ਜਨ੍ਮ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਂਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੨੮.

ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਸੋਮ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਜਾਤੀ।

ਧਨ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਲ੍ਮषਸ਼ੋਧਨਮ੍। ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੮.

ਸੋਮ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ ।। ਸੋਮਸ੍ਯ ਤੁ ਬੁਧਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬੁਧਸ੍ਯ ਤੁ ਪੁਰੂਰਵਾਃ। ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ।। ੨੯.

ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧ ਸੀ, ਤੇ ਬੁਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਰੂਰਵਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ, ਦਾਨੀ, ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦੀ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਆਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਚਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਜ੍ਵਨਾਞ੍ਚ ਦਦੌ ਮਹੀਮ੍ ।। ੨੯.

ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੇਤੂ ਸੀ। ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।

ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ ਕਰ੍ਮ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਕਾਨ੍ਤਃ ਸਂਵृਤਮੈਥੁਨਃ। ਅਤੀਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਲੋਕੇषੁ ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੯.

ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਵਿਚ ਸਿਆਣਾ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।

ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਂ ਦਾਨ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍। ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਵਰਯਾਮਾਸ ਹਿਤ੍ਵਾ ਮਾਨਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ ।। ੨੯.

ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ, ਸਿਆਣੇ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।

ਤਯਾ ਸਹਾਵਸਦ੍ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣਿ ਚਾष੍ਟ ਚ। ਸਪ੍ਤ षਟ੍ ਸਪ੍ਤ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੨੯.

ਉਸ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਸ ਤੇ ਅੱਠ ਸਾਲ, ਫਿਰ ਸੱਤ, ਛੇ, ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਦਸ ਤੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗੁਜ਼ਾਰੇ।

ਵਨੇ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਰਮ੍ਯੇ ਤਥਾ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤਟੇ। ਅਲਕਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਨਨ੍ਦਨੇ ਚ ਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ।। ੨੯.

ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਅਲਕਾ, ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਦੇ ਵਧੀਆ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰਹੇ।

ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਪਾਦੇषੁ ਮੇਰੁਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ। ਉਤ੍ਤਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੂਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਮੇਵ ਚ ।। ੨੯.

ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਦੀ ਥੱਲੇ, ਮੇਰੂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਗਏ।

ਏਤੇषੁ ਵਨਸੁਖ੍ਯੇषੁ ਸੁਰੈਰਾਚਰਿਤੇषੁ ਚ। ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਾ ਰੇਮੇ ਪਰਮਯਾ ਮੁਦਾ ।। ੨੯.

ਇਹਨਾਂ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ, ਰਾਜਾ ਉਰਵਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ।। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਦੇਵੀ ਰਾਜਾਨਂ ਮਾਨੁषਂ ਕਥਮ੍। ਦੇਵਾਨੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤ ।। ੨੯.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਉਰਵਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਭਿਭੂਤਾ ਸਾ ਮਾਨੁषਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾ। ਐਲਂ ਤੁ ਤਂ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸਮਯੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾ ।। ੨੯.

ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਆਈ। ਸੋਹਣੀ ਉਰਵਸ਼ੀ ਕੁਝ ਸ਼ਰਤਾਂ 'ਤੇ ਐਲ ਨਾਲ ਮਿਲੀ।

ਆਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਿਯਮਂ ਸਾ ਚਕਾਰ ਤੁ । ਅਨਗ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨਞ੍ਚੈਵ ਅਕਾਮਾਤ ਸਹ ਮੈਥੁਨਮ੍ ।। ੨੯.

ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਰੱਖੇ: ਉਹ ਅੱਗ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।

ਦ੍ਵੌ ਮੇषੌ ਸ਼ਯਨਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਸ ਤਾਵਦ੍ ਵ੍ਯਵਤਿष੍ਠਤੇ। ਘृਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾਹਾਰਃ ਕਾਲਮੇਕਨ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ।। ੨੯.

ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੌਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੋ ਭੇਡਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਕੇਵਲ ਘੀ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਭੋਜਨ ਲੈਣਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਹੈ।

ਯਦ੍ਯੇष ਸਮਯੋ ਰਾਜਨ੍ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਞ੍ਚ ਤੇ ਦृਢਮ੍। ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਨ੍ਤੁ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਏष ਨਃ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ ।। ੨੯.

ਜੇ ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗਾ। ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਸਮਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ ਰਾਜਾ ਪਰ੍ਯਪਾਲਯਤ੍। ਏਵਂ ਸਾ ਚਾਵਸਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੂਰਵਸਿ ਭਾਮਿਨੀ ।। ੨੯.

ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਝੌਤਾ ਨਿਭਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਪੁਰੂਰਵਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ।

ਵਰ੍षਾਣ੍ਯਥ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤਾ। ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਮਾਨੁषਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਾ ਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ।। ੨੯.

ਉਰਵਸ਼ੀ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚੌਂਠੀ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਹੀ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ।

ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਾ ਊਚੁਃ। ਚਿਨ੍ਤਯਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਥਾ ਸਾ ਤੁ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ। ਆਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਦੇਵਾਨੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੂषਣਾ ।। ੨੯.

ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਓ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਿਆਂ, ਸੋਚੋ ਕਿ ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਆ ਸਕੇ।'

ਤਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਨਾਮ ਤਤ੍ਰਾਹ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ। ਤਯਾ ਤੁ ਸਮਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੋ ਮਤੋऽਨਘਃ ।। ੨੯.

ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਥੇ ਕਿਹਾ: 'ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।'