ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਭਾਵਿਨੋऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਗਙ੍ਗਯਾ ਪ੍ਲਾਵਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੨੯.

ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੁੱਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।

ਸੌਹੋਤ੍ਰਿਰ੍ਵਰਦਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਅਸ੍ਯ ਗਙ੍ਗੇऽਵਲੇਪਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ ।। ੨੯.

ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਰਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਗੰਗਾ, ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।'

ਏਤਤ੍ਤੇ ਵਿਫਲਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪੀਤਮਮ੍ਭਃ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਰਾਜਰ੍षਿਣਾ ਤਤਃ ਪੀਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਰ੍षਯਃ ।। ੨੯.

'ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁਣ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲੈਣ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।

ਉਪਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵੇਨ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍। ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰੀਨ੍ਤੁ ਕਾਵੇਰੀਞ੍ਜਹ੍ਨੁਰਾਵਹਤ੍ ।। ੨੯.

ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਜਹਨੂ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਹਨੂ ਨੇ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ।

ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪੇਨ ਗਙ੍ਗਾ ਯੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ । ਕਾਵੇਰੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਜਹ੍ਨੁਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍ ।। ੨੯.

ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਕਾਵੇਰੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਹਨੂ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।

ਜਹ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਦਯਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍। ਕਾਵੇਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਅਜਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੨੯.

ਜਹਨੂ ਨੇ ਕਾਵੇਰੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁੱਤਰ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਕਾ ਸੀ।

ਅਜਕਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਬਲਾਕਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਗਯਃ ਸ਼ੀਲਃ ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੨੯.

ਅਜਕਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਲਾਕਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੇਦਵਰ੍ਚਸਃ। ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਕੁਸ਼ਨਾਭਸ਼੍ਚ ਅਮੂਰ੍ਤ੍ਤਾਰਯਸ਼ੋਵਸੁਃ ।। ੨੯.

ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਵੈਦਕ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵ, ਕੁਸ਼ਨਾਭ, ਅਮੂਰਤਾਰਯ, ਤੇ ਵਸੁ।

ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ਬਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਵੈ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮਪਸ਼੍ਯਤ ।। ੨੯.

ਕੁਸ਼ਸਤੰਬ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।

ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਸਮਰ੍ਥਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ।। ੨੯.

ਉਸ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪस्या ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਹਸਰਾਖਸ਼ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।

ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਗਾਧਿਰ੍ਨਾਮਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ।। ੨੯.

ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਧੀ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।

ਪੌਰੁਕੁਤ੍ਸਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਗਾਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਜਾਯਤ। ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਤਾਂ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਵ੍ਯਾਯ ऋਚੀਕਾਯ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੨੯.

ਗਾਧੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੌਰੁਕੁਤਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਹੋਈ। ਗਾਧੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਵ੍ਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਰਚੀਕ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।

ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵੈ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸਾਧਯਾਮਾਸ ਚਰੁਂ ਗਾਧੇਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੯.

ਉਸ ਵਿਚ ਭਰਗਵ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਧੀ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹ ਚੜ੍ਹਾਈ।

ਤਥਾ ਚਾਹੂਯ ਸੁਧृਤਿऋਚੀਕੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ। ਉਪਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ਚਰੁਰਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਤੇਸ਼ੁਭੇ ।। ੨੯.

ਫਿਰ ਸੁਧ੍ਰਿਤਿ ਰਚੀਕ, ਭਰਗਵ, ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਚੜ੍ਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ।'

ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ। ਅਜੇਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਸੂਦਨਃ ।। ੨੯.

ਉਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਧृਤਿਨ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਰੁਰੇष ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ।। ੨੯.

ਓ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਆਵੇਗਾ—ਉਹ ਡਿੱਠਾ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਚਾਰੂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮृਚੀਕੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਤਪਸ੍ਯਾਭਿਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ ।। ੨੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰੁਚੀਕ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਗਾਧਿਃ ਸਦਾਰਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ऋਚੀਕਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਸੁਤਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੨੯.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਾਧੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਰੁਚੀਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ।

ਚਰੁਦ੍ਵਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ऋषੇਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸਦਾ। ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਚਨਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਹृष੍ਟਾ ਮਾਤ੍ਰੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ।। ੨੯.

ਸਤੀਵਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦੋ ਚਾਰੂ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।

ਮਾਤਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯੈ ਦੈਵੇਨ ਦੁਹਿਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਂ ਚਰੁਂ ਦਦੌ । ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰੁਮਥਾਜ੍ਞਾਨਾਦਾਤ੍ਮਨਃ ਸਾ ਚਕਾਰ ਹ ।। ੨੯.

ਮਾਤਾ ਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਚਾਰੂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਧੀ ਨੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਚਾਰੂ ਪੀ ਲਿਆ।

ਅਥ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਗਰ੍ਭਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਦੀਪ੍ਤੇਨ ਵਪੁषਾ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾ ।। ੨੯.

ਫਿਰ ਸਤੀਵਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਤਮृਚੀਕਸ੍ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੋਗੇਨਾਪ੍ਯਨੁਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀਮ੍ ।। ੨੯.

ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ ਸਮਝ ਕੇ, ਰੁਚੀਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।

ਮਾਤੁਃ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਚਰੁਵ੍ਯਤ੍ਯਾਸਹੇਤੁਨਾ। ਜਨਿष੍ਯਤਿ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਤਿਦਾਰੁਣਃ ।। ੨੯.

ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਾਰੂ ਬਦਲੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤਬ ਕਠੋਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋਣਗੇ, ਓ ਭਲੀ।

ਮਾਤਾ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਵਾਪਿ ਤਥਾਭੂਤਂ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਪਸਾ ਮਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍ ।। ੨੯.

ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਤਪ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਗੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਤਪ ਉਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤਦਾ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਪਤਿਂ ਸੁਤੋ ਮੇ ਨੇਦृਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਪਸਦਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। ੨੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ ਮਹਾਨ ਸਤੀਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ: 'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਕੋਈ ਹੋਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹੋਵੇ,' ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:

ਨੈष ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਿਤਃ ਕਾਮੋ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਤਥਾ ਤ੍ਵਯਾ । ਉਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾ ਭਵੇਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਕਾਰਣਾਤ੍ ।। ੨੯.

ਓ ਭਲੀ, ਇਹ ਇੱਛਾ ਨਾ ਮੇਰੀ ਸੀ, ਨਾ ਤੇਰੀ; ਪਰ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਕਰਕੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਠੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਾਕ੍ਯਮੇਵਮੁਕ੍ਤਾਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍। ਇਚ੍ਛਁਲ੍ਲੋਕਾਨਪਿ ਮੁਨੇ ਸृਜੇਥਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸੁਤਮ੍ ।। ੨੯.

ਫਿਰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਤੀਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੁਨੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਲੋਕ ਵੀ ਰਚ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਪੁੱਤਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?'

ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਮृਜੁਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮੇ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਕਾਮਮੇਵਂਵਿਧਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੨੯.

'ਪਤੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੋ; ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ।'

ਮਯ੍ਯਨ੍ਯਥਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵੈ ਕਰ੍ਤੁਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਮਕਰੋਤ੍ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਪਸੋ ਬਲਾਤ੍ ।। ੨੯.

ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਬਦਲਣਾ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।