ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਾ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰੁਵਾਚੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍। ਸੋਮਸ੍ਯੇਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੁਮਾਰਨ੍ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਮ੍ ।। ੨੮.

ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।'

ਤਤਃ ਸ ਤਮੁਪਾਘਾਯ ਸੋਮੋ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਬੁਧ ਇਤ੍ਯਕਰੋਨ੍ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ।। ੨੮.

ਫਿਰ ਸੋਮ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬੁਧ ਰੱਖਿਆ।

ਪ੍ਰਤਿਪੂਰ੍ਵ੍ਵਞ੍ਚ ਗਮਨੇ ਸਮਭ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਬੁਧੈਃ। ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ।। ੨੮.

ਹਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚ, ਬੁਧ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਉਭਰਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਭੂਵੈਲਃ ਪੁਰੂਰਵਾਃ । ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਟ੍ ਸੁਮਹੌਜਸਃ ।। ੨੮.

ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਰਵਸ਼ੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹੋਏ।

ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਧਰ੍षਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਵਸ਼ੋ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ । ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭਿਭੂਤਸ੍ਤੁ ਸੋਮਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੀਣਮਣ੍ਡਲਃ । ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਾਯਾਥ ਪਿਤਰਂ ਸੋऽਤ੍ਰਿਮੇਵ ਤੁ ।। ੨੮.

ਉਥੇ, ਜਬਰਦਸਤੀ ਬੇਇੱਜਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਰਾਜ ਰੋਗ ਨਾਲ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ, ਰੋਗ ਤੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਘਟ ਜਾਣ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤਰੀ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਗਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪਾਪਸ਼ਮਨਂ ਚਕਾਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜਜ੍ਵਾਲ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੨੮.

ਅਤਰੀ, ਵੱਡੀ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਰਾਜ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਿਆ।

ਏਤਤ੍ਸੋਮਸ੍ਯ ਵੈ ਜਨ੍ਮ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਂਸ਼ਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੨੮.

ਇਹ ਸੋਮ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ; ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ।

ਧਨ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਲ੍ਮषਸ਼ੋਧਨਮ੍। ਸੋਮਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੮.

ਸੋਮਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਭੀਮਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਰਾਜਾਸੀਤ੍ਕਾਞ੍ਚਨਪ੍ਰਭਃ। ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਹੋਤ੍ਰੋऽਭੂਨ੍ਮਹਾਬਲਃ ।। ੨੯.

ਭੀਮ ਦਾ ਵਾਰਸ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਕਾਂਚਨਪ੍ਰਭਾ ਸੀ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਕਾਂਚਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਸੀ।

ਸੁਹੋਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭਜ੍ਜਹ੍ਨੁਃ ਕੇਸ਼ਿਕਾਗਰ੍ਭਸਮ੍ਭਵਃ। ਪ੍ਰਤਿਗਤ੍ਯ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾ ਵਿਤਤੋ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ।। ੨੯.

ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਕੇਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਹਨੂ ਜਨਮਿਆ। ਫਿਰ ਗੰਗਾ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ।

ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਭਾਵਿਨੋऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍। ਗਙ੍ਗਯਾ ਪ੍ਲਾਵਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ।। ੨੯.

ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੁੱਬਾ ਦਿੱਤਾ। ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।

ਸੌਹੋਤ੍ਰਿਰ੍ਵਰਦਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਅਸ੍ਯ ਗਙ੍ਗੇऽਵਲੇਪਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਹਿ ।। ੨੯.

ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਰਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਗੰਗਾ, ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।'

ਏਤਤ੍ਤੇ ਵਿਫਲਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪੀਤਮਮ੍ਭਃ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਰਾਜਰ੍षਿਣਾ ਤਤਃ ਪੀਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਰ੍षਯਃ ।। ੨੯.

'ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁਣ ਵਿਅਰਥ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਵਾਂਗਾ।' ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲੈਣ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।

ਉਪਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵੇਨ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍। ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰੀਨ੍ਤੁ ਕਾਵੇਰੀਞ੍ਜਹ੍ਨੁਰਾਵਹਤ੍ ।। ੨੯.

ਵੱਡੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਜਹਨੂ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਹਨੂ ਨੇ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ।

ਯੁਵਨਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪੇਨ ਗਙ੍ਗਾ ਯੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮਮੇ । ਕਾਵੇਰੀਂ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਜਹ੍ਨੁਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍ ।। ੨੯.

ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਗੰਗਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਕਾਵੇਰੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਹਨੂ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।

ਜਹ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਦਯਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍। ਕਾਵੇਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਅਜਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੨੯.

ਜਹਨੂ ਨੇ ਕਾਵੇਰੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁੱਤਰ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਕਾ ਸੀ।

ਅਜਕਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਬਲਾਕਾਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਗਯਃ ਸ਼ੀਲਃ ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੨੯.

ਅਜਕਾ ਦਾ ਵਾਰਸ ਬਲਾਕਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵੇਦਵਰ੍ਚਸਃ। ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਕੁਸ਼ਨਾਭਸ਼੍ਚ ਅਮੂਰ੍ਤ੍ਤਾਰਯਸ਼ੋਵਸੁਃ ।। ੨੯.

ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਵੈਦਕ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵ, ਕੁਸ਼ਨਾਭ, ਅਮੂਰਤਾਰਯ, ਤੇ ਵਸੁ।

ਕੁਸ਼ਸ੍ਤਮ੍ਬਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਵੈ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮਪਸ਼੍ਯਤ ।। ੨੯.

ਕੁਸ਼ਸਤੰਬ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।

ਤਮੁਗ੍ਰਤਪਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਸਮਰ੍ਥਃ ਪੁਤ੍ਰਜਨਨੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ।। ੨੯.

ਉਸ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪस्या ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਹਸਰਾਖਸ਼ ਪੁਰੰਦਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।

ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਗਾਧਿਰ੍ਨਾਮਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੌਸ਼ਿਕਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ।। ੨੯.

ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਧੀ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।

ਪੌਰੁਕੁਤ੍ਸਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਗਾਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮਜਾਯਤ। ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਤਾਂ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਵ੍ਯਾਯ ऋਚੀਕਾਯ ਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੨੯.

ਗਾਧੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪੌਰੁਕੁਤਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਹੋਈ। ਗਾਧੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਵ੍ਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਰਚੀਕ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।

ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵੈ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸਾਧਯਾਮਾਸ ਚਰੁਂ ਗਾਧੇਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੨੯.

ਉਸ ਵਿਚ ਭਰਗਵ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਗਾਧੀ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹ ਚੜ੍ਹਾਈ।

ਤਥਾ ਚਾਹੂਯ ਸੁਧृਤਿऋਚੀਕੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਤਦਾ। ਉਪਯੋਜ੍ਯਸ਼੍ਚਰੁਰਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਤੇਸ਼ੁਭੇ ।। ੨੯.

ਫਿਰ ਸੁਧ੍ਰਿਤਿ ਰਚੀਕ, ਭਰਗਵ, ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਚੜ੍ਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ।'

ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਃ। ਅਜੇਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਸੂਦਨਃ ।। ੨੯.

ਉਸ ਵਿਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੈਯ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਧृਤਿਨ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚਰੁਰੇष ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ।। ੨੯.

ਓ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਆਵੇਗਾ—ਉਹ ਡਿੱਠਾ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਚਾਰੂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।

ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮृਚੀਕੋ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਤਪਸ੍ਯਾਭਿਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਰਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ ।। ੨੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰੁਚੀਕ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਗਾਧਿਃ ਸਦਾਰਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ऋਚੀਕਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਸੁਤਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ ।। ੨੯.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਾਧੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਰੁਚੀਕ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ।

ਚਰੁਦ੍ਵਯਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੁ ऋषੇਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸਦਾ। ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਚਨਮਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਹृष੍ਟਾ ਮਾਤ੍ਰੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ।। ੨੯.

ਸਤੀਵਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਦੋ ਚਾਰੂ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।