ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰਥਸ੍ਯਾਪਿ ਦੇਵਮੀਢ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਦੇਵਮੀਢਸ੍ਯ ਵਿਬੁਧੋ ਵਿਬੁਧਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧृਤਿਃ ।। ੨੭.

ਕੀਰਤਿਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਦੇਵਮੀਢ' ਸੀ। ਦੇਵਮੀਢ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਵਿਬੁਧ' ਸੀ, ਤੇ ਵਿਬੁਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਧ੍ਰਿਤਿ' ਸੀ।

ਮਹਾਧृਤਿਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿ ਰਾਜਾਤ੍ਮਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਾਰੋਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੭.

ਮਹਾਧ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਕੀਰਤੀਰਾਜ਼, ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਰੋਮ ਸੀ, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।

ਮਹਾਰੋਮ੍ਣਸ੍ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੋਮਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੋਮਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹ੍ਰਸ੍ਵਰੋਮਾਭਵਨृਪਃ ।। ੨੭.

ਮਹਾਰੋਮ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਵਰਨਰੋਮ ਜਨਮਿਆ। ਸਵਰਨਰੋਮ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਹ੍ਰਸਵਰੋਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਹ੍ਰਸ੍ਵਰੋਮਾਤ੍ਮਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸੀਰਧ੍ਵਜ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ। ਉਦ੍ਭਿਨ੍ਨਾ ਕृषਤਾ ਯੇਨ ਸੀਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸੁਵ੍ਰਤਾਤਿਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ।। ੨੭.

ਹ੍ਰਸਵਰੋਮ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸੀਰਧਵਜ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਯਸ਼ਸਵੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ।

ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ।। ਕਥਂ ਸੀਤਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਕृष੍ਯਮਾਣਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਕਿਮਰ੍ਥਞ੍ਚਾਕृषਦ੍ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਭੂਵ ਹ ।। ੨੭.

ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਸੀਤਾ ਹਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਿਸ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹਲ ਚਲਾਇਆ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸ ਲਈ ਚਲਾਇਆ ਸੀ?

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਅਗ੍ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕृष੍ਯਮਾਣੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਧਿਨਾ ਸੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ ।। ੨੭.

ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਅਗਨਿਕੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਥੋਂ ਹੀ ਸੀਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।

ਸੀਰਧ੍ਵਜਾਤ੍ਤੁ ਜਾਤਸ੍ਤੁ ਭਾਨੁਮਾਨ੍ਨਾਮ ਮੈਥਿਲਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ ਕਾਸ਼੍ਯਧਿਪਤਿਰ੍ਨृਪਃ ।। ੨੭.

ਸੀਰਧਵਜ ਤੋਂ ਭਾਨੁਮਾਨ ਨਾਂ ਦਾ ਮੈਥਿਲ ਰਾਜਾ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਦੂਰ੍ਜਵਹਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੨੭.

ਭਾਨੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਤਾ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਮੁਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਊਰਜਵਹਾ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਊਰ੍ਜਵਹਾਤ੍ ਸੁਤਦ੍ਵਾਜਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਸ੍ਵਾਗਤਃ ਸ਼ਕੁਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਵਰ੍ਚ੍ਚਾਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੨੭.

ਊਰਜਵਹਾ ਤੋਂ ਸੁਤਧਵਜ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੀ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਵਾਗਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵਰਚਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।

ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਸੁਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਯ ਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਯਸ੍ਯ ਵਿਜਯਃ ਸੁਤਃ ।। ੨੭.

ਸੁਵਰਚਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੁਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਸੀ। ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਯਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਸੀ।

ਵਿਜਯਸ੍ਯ ऋਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ऋਤਸ੍ਯ ਸੁਨਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸੁਨਯਾਦ੍ਵੀਤਹਵ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵੀਤਹਵ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਧृਤਿਃ ।। ੨੭.

ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਤਾ ਸੀ। ਰਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਯਾ ਸੀ। ਸੁਨਯਾ ਤੋਂ ਵੀਤਹਵਿਆ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਵੀਤਹਵਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ।

ਧृਤੇਸ੍ਤੁ ਬਹੁਲਾਸ਼੍ਵੋऽਭੂਦ੍ਬਹੁਲਾਸ਼੍ਵਸੁਤਃ ਕृਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਨ੍ਤਿष੍ਟਤੇ ਵਂਸ਼ੋ ਜਨਕਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਮੈਥਿਲਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸੋਮਸ੍ਯਾਪਿ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੨੭.

ਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਲਾਸ਼ਵ ਜਨਮਿਆ। ਬਹੁਲਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਨਕਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਸਥਾਪਤ ਹੋਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮੈਥਿਲ ਰਾਜੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਸੋਮਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ।

ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਵਾਯੁਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਮਨੁਵਂਸ਼ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਵਾਯੂ ਵੱਲੋਂ ਕਹੀ ਗਈ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕਥਾ ਵਾਲਾ ਸਤਾਈਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।

ਵਾਯੂਮਹਾਪੁਰਾਣਮ੍ - ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਦ੍ਧਮ੍ -

ਵਾਯੂ ਮਹਾਪੁਰਾਣ — ਉੱਤਰ ਭਾਗ —

ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਦਦਤ੍ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਰੀਲ੍ਲੋਁਕਾਨਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਦਸ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ।। ੨੮.

ਸੋਮਾ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।

ਤਂ ਸਿਨੀ ਚ ਕੁਹੂਸ਼੍ਚੈਵ ਵਪੁਃ ਪੁष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸੁਃ। ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਧृਤਿਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਨਵ ਦੇਵ੍ਯਃ ਸਿषੇਵਿਰੇ ।। ੨੮.

ਸਿਨੀ, ਕੁਹੂ, ਵਪੁ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਭਾਵਸੁ, ਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ — ਇਹ ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।

ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਵਭृਥਮਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਿਤਃ। ਅਤਿਰਾਜਾਤਿਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ਼ਧਾਤਾਪਯਦ੍ਦਿਸ਼ਃ ।। ੨੮.

ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਤ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ।

ਸ ਯਾਚ੍ਯਮਾਨੋ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਿਭਿਸ਼੍ਚ ਹ। ਨੈਵ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ਤਾਰਾਂ ਤਸ੍ਮਾਯਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਦਾ ।। ੨੮.

ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸ਼ਨਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਸ ਹਿ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ।। ੨੮.

ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ। ਉਹ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਸੀ।

ਤੇਨ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ। ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਗ੍ਰਾਹੋऽਭਵਦ੍ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਜਗਵਨ੍ਧਨੁਃ ।। ੨੮.

ਉਸ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੇਵਾਨੁਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਯੇਨੈषਾਂ ਨਾਸ਼ਿਤਂ ਯਸ਼ਃ ।। ੨੮.

ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਇਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।

ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਾਰਕਾਮਯਮ੍। ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਞ੍ਚ ਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਮਹਤ੍ ।। ੨੮.

ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁषਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰਾਦਿਦੇਵਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ।। ੨੮.

ਉਥੇ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਤੁਸ਼ਿਤ ਦੇਵਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਤੇ ਪਿਤਾ ਮਹਾ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਗਏ।

ਤਤੋ ਨਿਵਾਰ੍ਯੋਸ਼ਨਸਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਞ੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍। ਦਦਾਵਾਙ੍ਗਿਰਸੇ ਤਾਰਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ।। ੨੮.

ਫਿਰ, ਉਸ਼ਨਸ, ਰੁਦਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਮਹਾ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਤ੍ਨੀਂ ਚ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਰਾਨ੍ਤਾਰਾਧਿਪਾਨਨਾਮ੍। ਗਰ੍ਭਮੁਤ੍ਸृਜਸੇ ਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ।। ੨੮.

ਜਦ ਤਾਰਾ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਗਰਭ ਨਾਹ ਛੱਡੀ।'

ਮਦੀਯਾਯਾਂ ਤਨੌ ਯੋਨੌ ਗਰ੍ਭੋ ਧਾਰ੍ਯਃ ਕਥਞ੍ਚਨ। ਅਥੋ ਨਾਵਸृਜਤ੍ਤਨ੍ਤੁ ਕੁਮਾਰਂ ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਮ੍ ।। ੨੮.

'ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਜਣਨ ਅੰਗ ਵਿਚ, ਗਰਭ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।' ਪਰ ਤਾਰਾ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਾਹ ਛੱਡਿਆ।

ਈषਿਕਾਸ੍ਤਮ੍ਬਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍। ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋऽਥ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਵਪੁਃ ।। ੨੮.

ਇਕ ਕੰਡੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਗਵਾਨ, ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਤਤਃ ਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤਾਰਾਮਕਥਯਨ੍ ਸੁਰਾਃ। ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਤਃ ਕਸ੍ਯ ਸੋਮਸ੍ਯਾਥ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ।। ੨੮.

ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਸ਼ੱਕ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ?'

ਹ੍ਰੀਯਮਾਣਾ ਯਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ਨਾਹ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵਸਾਧੁ ਵਾ । ਤਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਪ੍ਤੁਮਾਰਬ੍ਧਃ ਕੁਮਾਰੋ ਦਸ੍ਯੁਹਨ੍ਤਮਃ ।। ੨੮.

ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਸ਼ਰਮੀਂ, ਤਾਰਾ ਨੇ ਨਾ ਚੰਗਾ ਕਿਹਾ ਨਾ ਮਾੜਾ; ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗਾ।