ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਏਵਮੇਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ । ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮਾਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿਭੁਃ ।। ੨੬.

ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।

ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਜਜ੍ਞੇ ਕੁਸ਼ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ। ਲਵਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਯੋਰ੍ਦੇਸ਼ੌ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੨੬.

ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਜਨਮਿਆ; ਲਵਾ, ਦੂਜਾ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਵੀ ਸੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਸੁਣੋ।

ਕੁਸ਼ਸ੍ਯ ਕੋਸ਼ਲਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਰੀ ਵਾਪਿ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ। ਰਮ੍ਯਾ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ ਤੇਨ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਰ੍ਵਤਸਾਨੁषੁ ।। ੨੬.

ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕੋਸ਼ਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ ਵਸਾਈ ਸੀ।

ਉਤ੍ਤਰਾਕੋਸ਼ਲੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਲਵਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ਼੍ਰਾਵਸ੍ਤੀ ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੁਸ਼ਵਂਸ਼ਂ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੨੬.

ਉੱਤਰ ਕੋਸ਼ਲਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਲਵਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ; ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।

ਕੁਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਤਿਥਿਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥਿਃ। ਅਤਿਥੇਰਪਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਨਿषਧੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ।। ੨੬.

ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤਿਥਿ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ; ਅਤਿਥਿ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਧ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।

ਨਿषਧਸ੍ਯ ਨਲਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਭਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਲਸ੍ਯ ਤੁ। ਨਭਸਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੨੬.

ਨਿਸ਼ਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲ ਸੀ, ਤੇ ਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਭ; ਨਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਖੇਮਧਨਵਨ ਹੋਇਆ।

ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨ੍ਵਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਨੀਕਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਆਸੀਦਹੀਨਗੁਰ੍ਨਾਮ ਦੇਵਾਨੀ ਕਾਤ੍ਮਜਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੨੬.

ਖੇਮਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇਵਾਨੀਕ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਅਹੀਨਗੁ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ।

ਅਹੀਨਗੋਸ੍ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦਲਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਬਲੋ ਨृਪਃ ।। ੨੬.

ਅਹੀਨਗੁ ਦਾ ਵਾਰਸ ਮਹਾਂਯਸ਼ੀ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਬਲਾ ਜਨਮਿਆ।

ਔਙ੍ਕੋ ਨਾਮ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਬਲਪੁਤ੍ਰੋ ਬਭੂਵ ਹ। ਵਜ੍ਰਨਾਭਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੨੬.

ਬਲਾ ਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਔਂਕੋ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜਰਨਾਭ, ਤੇ ਵਜਰਨਾਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਖਨਾ ਸੀ।

ਸ਼ਂਖਣਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਚ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਧ੍ਯੁषਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸਹਃ ਕਿਲ ।। ੨੬.

ਸ਼ੰਖਨਾ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਧਿਊਸ਼ਿਤਾਸ਼ ਸੀ; ਧਿਊਸ਼ਿਤਾਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਸਹਾ ਸੀ।

ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭਃ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਸੁਤੋऽਭਵਤ੍। ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜੈਮਿਨੇਃ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਰ੍ਮਸੁ ।। ੨੬.

ਹਿਰਣਯਨਾਭ, ਕੋਸ਼ਲ ਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਹ ਜੈਮਿਨੀ ਦੇ ਪੌਤਰੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਸ਼ਤਾਨਿ ਸਂਹਿਤਾਨਾਨ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚ ਯੋऽਧੀਤਵਾਂਸ੍ਤਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਧਿਗਤੋ ਯੋਗੋ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ।। ੨੬.

ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸੌ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ; ਉਸ ਤੋਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ ਨੇ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਪੁष੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਧ੍ਰੁਵਸਨ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਸੁਤਃ। ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ।। ੨੬.

ਉਸ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੁਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ; ਧ੍ਰੁਵਸੰਧਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਅਗਨੀਵਰਨ।

ਅਗ੍ਨਿਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਕਸ੍ਯ ਮਨੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਮਨੁਸ੍ਤੁ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਪ੍ਰਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤਕਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੨੬.

ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ 'ਸ਼ੀਘਰ' ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ 'ਮਨੁ' ਸੀ। ਮਨੁ ਨੇ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ ਤੇ ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ। ਉਨ੍ਹੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹੀਸਵੇਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਤ੍ਰਪ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਪ੍ਰਸੁਸ਼੍ਰੁਤੋ ਮਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਸਨ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ। ਸੁਸਨ੍ਧੇਸ਼੍ਚ ਤਥਾਮਰ੍षਃ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ।। ੨੬.

ਮਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਪ੍ਰਸੁਸ਼੍ਰੁਤ' ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਸੁਸੰਧਿ' ਸੀ। ਸੁਸੰਧਿ ਤੋਂ 'ਅਮਰਸ਼' ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਅਮਰਸ਼ ਤੋਂ 'ਸਹਸਵਾਨ' ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।

ਆਸੀਤ੍ਸਹਸ੍ਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਿਤਿ। ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਜਾ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ ।। ੨੬.

ਸਹਸਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ' ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਬ੍ਰਹਦਬਲ' ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ।

ਏਤੇ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਦਾਯਾਦਾ ਰਾਜਾਨਃ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਵਂਸ਼ੇ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਯੇ ਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯੇਨ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾਃ ।। ੨੬.

ਇਹ ਰਾਜੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਲੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਠਨ੍ ਸਮ੍ਯਗਿਮਾਂ ਸृष੍ਟਿਮਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ। ਪ੍ਰਜਾਵਾਨੇਤਿ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਮਨੋਰ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਃ ।। ੨੬.

ਜੋ ਕੋਈ ਆਦਿਤਯ ਵਿਵਸਵਾਨ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਤੇ繁ਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪੁष੍ਟਿਦਸ੍ਯ ਚ। ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਰਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਭਵਤੇऽਚ੍ਯੁਤਃ ।। ੨੬.

ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ 'ਸ਼ਰਾਧਦੇਵ' ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ繁ਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਅਨੁਜਸ੍ਯ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੇਸ੍ਤੁ ਨਿਮੇਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਨਿਬੋਧਤ। ਯੋऽਸੌ ਨਿਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪੁਰਨ੍ਦੇਵਪੁਰੋਪਮਮ੍ ।। ੨੭.

ਹੁਣ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਿਮੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਨਗਰ ਵਸਾਇਆ।

ਜਯਨ੍ਤਮਿਤਿਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਾਭਿਤਃ। ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਯਜ੍ਞੇ ਵੈ ਜਨਕਾਦृषਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍ ।। ੨੭.

ਉਹ ਨਗਰ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੇੜੇ 'ਜਯੰਤ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਕ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।

ਨੇਮਿਰ੍ਨਾਮ ਸੁਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਨਮਸ੍ਕृਤਃ। ਆਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋਰ੍ਭੂਰਿਤੇਜਸਃ ।। ੨੭.

ਨਿਮੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਜੋਤਿ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।

ਸ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਿਦੇਹਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਿਥਿਰ੍ਨਾਮ ਜਨਿਤਃ ਪਰ੍ਵਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ।। ੨੭.

ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਨਿਮੀ 'ਵਿਦੇਹ' ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਮਿਥਿ' ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮਿਆ।

ਅਰਣ੍ਯਾਂ ਮਥ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਨਾਮ੍ਨਾ ਮਿਥਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਜਨਨਾਜ੍ਜਨਕੋऽਭਵਤ੍ ।। ੨੭.

ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਥਨ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਮਿਥਿ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਉਹ 'ਜਨਕ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਮਿਥਿਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਯੇਨਾਸੌ ਮਿਥਿਲਾਭਵਤ੍। ਰਾਜਾਸੌ ਜਨਕੋ ਨਾਮ ਜਨਕਾਚ੍ਚਾਪ੍ਯੁਦਾਵਸੁਃ ।। ੨੭.

ਮਿਥਿ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ 'ਮਿਥਿਲਾ' ਨਗਰ ਬਣੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ 'ਜਨਕ' ਸੀ, ਤੇ ਜਨਕ ਤੋਂ 'ਉਦਾਵਸੁ' ਜਨਮਿਆ।

ਉਦਾਵਸੋਃ ਸੁਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜਨਿਤੋ ਨਨ੍ਦਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ। ਨਨ੍ਦਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਤਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸੁਕੇਤੁਰ੍ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ।। ੨੭.

ਉਦਾਵਸੁ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ 'ਨੰਦਿਵਰਧਨ' ਜਨਮਿਆ। ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ 'ਸੁਕੇਤੁ' ਜਨਮਿਆ।

ਸੁਕੇਤੋਰਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਰਾਤੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਦੇਵਰਾਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਬृਹਦੁਚ੍ਛ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ।। ੨੭.

ਸੁਕੇਤੁ ਤੋਂ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਹਾਬਲ 'ਦੇਵਰਾਤ' ਜਨਮਿਆ। ਦੇਵਰਾਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਬ੍ਰਹਦੁਚਛ' ਸੀ।

ਬृਹਦੁਚ੍ਛਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਧृਤਿਮਾਨ੍ ਸੁਧृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ।। ੨੭.

ਬ੍ਰਹਦੁਚਛ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਵਾਲਾ 'ਮਹਾਵੀਰ' ਸੀ। ਮਹਾਵੀਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਡਿੱਠਾ ਤੇ ਢੀਠ ਸੀ, 'ਸੁਧ੍ਰਿਤ' ਸੀ।

ਸੁਧृਤੇਰਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਃ ਪਰਨ੍ਤਪਃ। ਧृष੍ਟਕੇਤੁ ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੭.

ਸੁਧ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ 'ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ' ਸੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਹਰਯਸ਼ਵ' ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।