ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਤਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਰਤਾ ਨਾਮ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਕੇਕਯਵਂਸ਼ਜਾ। ਕੁਮਾਰਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ।। ੨੬.

ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਤ੍ਯਰਤਾ ਨਾਮ, ਕੇਕੈ ਵੰਸ਼ ਦੀ, ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼ਙ੍ਕਵ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਆਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਰਾਡਿਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੬.

ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਹਰਿਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੁ ਸੁਤੋ ਰੋਹਿਤੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਵਾਨ੍। ਹਰਿਤੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯਾਥ ਚਂਚੁਹਾਰੀਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ।। ੨੬.

ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੋਹਿਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ; ਰੋਹਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਚੰਚੂ ਹਾਰਿਤਾ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਵਿਜਯਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਚਂਚੁਪੁਤ੍ਰੌ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਜੇਤਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਜਯਸ੍ਤੇਨ ਸ ਸ੍ਮृਤਃ ।। ੨੬.

ਵਿਜਯ ਅਤੇ ਸੁਦੇਵ, ਚੰਚੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਵਿਜਯ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਉਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਵਿਜਯ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਰੁਰੁਕਸ੍ਤਨਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ। ਰੁਰੁਕਾਦ੍ਧृਤਕਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ ।। ੨੬.

ਉਥੇ ਰੁਰੂਕਾ, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਰੁਰੂਕਾ ਤੋਂ ਹ੍ਰਿਤਕਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹੂ ਜਨਮਿਆ।

ਹੈਹਯੈਸ੍ਤਾਲਜਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰਸ੍ਤੋ ਵ੍ਯਸਨੀ ਨृਪਃ। ਸ਼ਕੈਰ੍ਯਵਨਕਾਮ੍ਬੋਜੈਃ ਪਾਰਦੈਃ ਪਹ੍ਲਵੈਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੬.

ਰਾਜਾ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਹੇਹੇ ਅਤੇ ਤਾਲਜੰਘਾ, ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਮਬੋਜ, ਪਾਰਦ ਅਤੇ ਪਹਲਵਾਂ ਵਲੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਾਰ੍ਮ੍ਮਿਕੋऽਭੂਤ੍ ਸ ਧਰ੍ਮ੍ਮ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਤਥਾ। ਸਗਰਸ੍ਤੁ ਸੁਤੋ ਬਾਹੋਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਸਹ ਗਰੇਣ ਵੈ। ਭृਗੋਰਾਸ਼੍ਰਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੁਰ੍ਵੇਣ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ।। ੨੬.

ਉਹ ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬਾਹੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਗਰ, ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ। ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਤੁਰਵਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।

ਆਗ੍ਨੇਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਤ੍ ਸਗਰੋ ਨृਪਃ। ਜਘਾਨ ਪृਥਿਵੀਙ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਲਜਂਘਾਨ੍ ਸਹੈਹਯਾਨ੍ ।। ੨੬.

ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤਾਲਜੰਘਾ ਅਤੇ ਹੇਹੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼ਕਾਨਾਂ ਪਹ੍ਲਵਾਨਾਞ੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰਸਦਚ੍ਯੁਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਪਾਰਦਾਨਾਞ੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਤ੍ ।। ੨੬.

ਅਡੋਲ ਨੇ ਸ਼ਕ ਅਤੇ ਪਹਲਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।

ऋषਯ ਊਚੁਃ।। ਕਥਂ ਸ ਸਗਰੋ ਰਾਜਾ ਗਰੇਣ ਸਹ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਞ੍ਚ ਸ਼ਕਾਦੀਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਹੌਜਸਾਮ੍। ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ ਕੁਲੋਚਿਤਾਨ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਨਿਰਸਦਚ੍ਯੁਤਃ ।। ੨੬.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ? ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਧਰਮ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ?

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਬਾਹੋਰ੍ਵ੍ਯਸਨਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੁਰਾ ਕਿਲ। ਹੈਹਯੈਸ੍ਤਾਲਜਂਵੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਾਗਤੈਃ ।। ੨੬.

ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬਾਹੂ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਹੇਹੇ, ਤਾਲਜੰਘਾ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸ਼ਕ ਵਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਯਵਨਾਃ ਪਾਰਦਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਮ੍ਬੋਜਾਃ ਪਹ੍ਲਵਾਸ੍ਤਥਾ। ਹੈਹਯਾਰ੍ਥਂ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਏਤੇ ਪਞ੍ਚਗਣਾਸ੍ਤਦਾ ।। ੨੬.

ਯਵਨ, ਪਾਰਦ, ਕਾਮਬੋਜ ਅਤੇ ਪਹਲਵ ਵੀ, ਇਹ ਪੰਜ ਜਥੇ ਹੇਹੇ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।

ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਲੀਯੋਭਿਰੇਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪੁਙ੍ਗਵੈਃ । ਹृਤਰਾਜ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਬਾਹੁਃ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨੁ ਤਦਾ ਨृਪਃ। ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਹ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਤਪੋऽਚਰਤ੍ ।। ੨੬.

ਇਹ ਤਾਕਤਵਰ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਮੁਖੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਬਾਹੂ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ 'ਚ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤੋਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਨृਪਃ। ਵृਦ੍ਧਤ੍ਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਬ੍ਬਲਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਅਨ੍ਤਰਾ ਸ ਮਮਾਰ ਚ ।। ੨੬.

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਨਿਕਲਿਆ। ਵਧੀ ਉਮਰ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਯਾਦਵੀ ਤਸ੍ਯ ਸਗਰ੍ਭਾ ਪृष੍ਠਤੋऽਨ੍ਵਗਾਤ੍ । ਸਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਤੁ ਗਰਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਦਤ੍ਤੋ ਗਰ੍ਭਜਿਘਾਂਸਯਾ ।। ੨੬.

ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੀ ਤੇ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ। ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੇ, ਗਰਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਦਿੱਤਾ।

ਸਾ ਤੁ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨੌ ਤਂ ਸਮਰੋਹਯਤ੍। ਔਰ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦ੍ਵਿਨ੍ਯਵਰ੍ਤ੍ਤਯਤ੍ ।। ੨੬.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ ਔਰਵ ਨੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।

ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤੁ ਤਙ੍ਗਰ੍ਭਂ ਸਾਗਰੇਣ ਤਦਾ ਸਹ। ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਸਗਰਂ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ ।। ੨੬.

ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ ਸਮੇਤ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਗਰ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ।

ਔਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦੀਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਧ੍ਯਾਪ੍ਯ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍ ।। ੨੬.

ਔਰਵ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪੜ੍ਹਾਏ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸਤਰ ਦਿੱਤਾ।

ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਤ੍ਤਦਾਗ੍ਨੇਯਮਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਮ੍। ਸ ਤੇਨਾਸ੍ਤ੍ਰਬਲੇਨੈਵ ਬਲੇਨ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਜਘਾਨ ਹੈਹਯਾਨ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪਸ਼ੁਗਣਾਨਿਵ ।। ੨੬.

ਉਸ ਨੇ ਜਾਮਦਗਨ੍ਯ ਤੋਂ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਸਹਿਣ ਸੀ। ਉਸ ਅਸਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਹੇਹੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦਰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਤਤਃ ਸ਼ਕਾਨ੍ ਸਯਵਨਾਨ੍ ਕਾਮ੍ਬੋਜਾਨ੍ ਪਾਰਦਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਪਹ੍ਲਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਃਸ਼ੇषਾਨ੍ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨृਪਃ ।। ੨੬.

ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਮਬੋਜ, ਪਾਰਦ ਅਤੇ ਪਹਲਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ।

ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਵੀਰੇਣ ਸਗਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਸਿष੍ਠਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਰਣੈषਿਣਃ ।। ੨੬.

ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਸਗਰ ਵਲੋਂ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਏ।

ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤਾਨ੍ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਯੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਸਗਰਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਤੇषਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽਭਯਨ੍ਤਦਾ ।। ੨੬.

ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਮੰਨ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਸਗਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾ ਦਿੱਤਾ।

ਸਗਰਃ ਸ੍ਵਾਮ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਞ੍ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਸ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਚ। ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਜਘਾਨ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਵੇषਾਨ੍ਯਤ੍ਵਂ ਚਕਾਰ ਹ ।। ੨੬.

ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੂਰਤ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।

ਅਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ਼ਕਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਣ੍ਡਯਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍। ਯਵਨਾਨਾਂ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਮ੍ਬੋਜਾਨਾਨ੍ਤਥੈਵ ਚ।। ੨੬.

ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਯਵਨਾਂ ਅਤੇ ਕਾਂਬੋਜਾਂ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤੇ।

ਪਾਰਦਾ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪਹ੍ਲਵਾਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਧਾਰਿਣਃ। ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੨੬.

ਪਾਰਦਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ਼ੇ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਪਹਲਵਾਂ ਨੂੰ ਦਾਡ਼ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪਾਠ ਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ।

ਸ਼ਕਾ ਯਵਨਕਾਮ੍ਬੋਜਾਃ ਪਹ੍ਲਵਾਃ ਪਾਰਦੈਃ ਸਹ। ਕੇਲਿਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾ ਮਾਹਿषਿਕਾ ਦਾਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੋਲਾਃ ਖਸਾਸ੍ਤਥਾ ।। ੨੬.

ਸ਼ਕ, ਯਵਨ, ਕਾਂਬੋਜ, ਪਹਲਵ, ਪਾਰਦ, ਕੇਲੀਸਪਰਸ਼, ਮਾਹਿਸ਼ਿਕ, ਦਾਰਵ, ਚੋਲ ਅਤੇ ਖਸ—all ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।

ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਗਣਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਿਰਾਕृਤਃ। ਵਸਿष੍ਠਵਚਨਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਗਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ।। ੨੬.

ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੂਰਵ ਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸਗਰ ਨੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ ਧਰ੍ਮਵਿਜਯੀ ਰਾਜਾ ਵਿਜਿਤ੍ਯੇਮਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਅਸ਼੍ਵਂ ਵਿਚਾਰਯਾਮਾਸ ਵਾਜਿਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ।। ੨੬.

ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦੇ ਲਈ ਘੋੜਾ ਛੱਡਿਆ।

ਤਸ੍ਯ ਚਾਰਯਤਃ ਸੋऽਸ਼੍ਵਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਪੂਰ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ। ਵੇਲਾਸਮੀਪੇऽਪਹृਤੋ ਭੂਮਿਞ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਃ ।। ੨੬.

ਜਦ ਉਹ ਘੋੜਾ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਘੋੜਾ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।