ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਿਵਿਂਸ਼ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਖਨਿਨੇਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਕਰਨ੍ਧਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਮੁਖੇऽਭਵਤ੍ ।। ੨੪.

ਵਿਵਿੰਸ਼ੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਬੜਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਖਣਿਨੇਤਰ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਮ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।

ਕਰਨ੍ਧਮਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਆਵਿਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਆਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਮਤ੍ ਪਿਤਰਂ ਗੁਣਵਤ੍ਤਯਾ ।। ੨੪.

ਕਰੰਧਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਵਿਕਸ਼ੀ ਨਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਆਵਿਕਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਮਰੁਤ੍ਤੋ ਨਾਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਿਸਮੋ ਨृਪਃ। ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਦਿਵਂ ਨੀਤਃ ਸਸੁਹृਤ੍ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ।। ੨੪.

ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁੱਤ ਨਾਂ ਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਲੈ ਗਿਆ।

ਵਿਵਾਦੋऽਤ੍ਰ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ। ऋਦ੍ਧਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ।। ੨੪.

ਉਥੇ ਸੰਵਰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਵਿਵਾਦ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਸ਼ਾਨ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।

ਸਂਪਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਹृਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਚੁਕੋਪ ਸੁਭृਸ਼ਨ੍ਤਦਾ। ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ ਹਿ ਨਾਸ਼ਯ ਦੈਵਤੈਰ੍ਹਿ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਃ ।। ੨੪.

ਜਦ ਸੰਵਰਤ ਨੇ ਯਜਨ ਲੈ ਲਿਆ, ਤਦ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਇਆ।

ਮਰੁਤ੍ਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਸ ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਨਰਿष੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਰਾਜਾ ਦਣ੍ਡਧਰੋ ਦਮਃ ।। ੨੪.

ਉਹ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਮਰੁੱਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਸੀ। ਨਰਿਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਦੰਡਧਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਦਮ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸੀ।

ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ । ਸੁਧृਤੀ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨਰਃ ਸੁਧृਤਿਨਃ ਸੁਤਃ ।। ੨੪.

ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਾ ਰਾਸ਼ਟਰਵਰਧਨ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਰ ਸੀ।

ਕੇਵਲਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਨ੍ਧੁਮਾਨ੍ ਕੇਵਲਾਤ੍ਮਜਃ। ਅਥ ਬਨ੍ਧੁਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵੇਗਵਾਨ੍ ਨृਪਃ ।। ੨੪.

ਕੇਵਲ ਦੇ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬੰਧੁਮਾਨ ਸੀ। ਬੰਧੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਾਜਾ ਸੀ।

ਬੁਧੋ ਵੇਗਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਰ੍ਬੁਧਾਤ੍ਮਜਃ। ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਮੁਖੇ ਰਾਜਾ ਤृਤੀਯੇ ਸਂਬਭੂਵ ਹ ।। ੨੪.

ਵੇਗਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧਾ ਸੀ, ਤੇ ਬੁਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ ਸੀ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਆਰੰਭ 'ਚ, ਤੀਜੇ ਯੁਗ 'ਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।

ਕਨ੍ਯਾ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਿਡਾ ਮਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸੋ ਹਿ ਸਾ। ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਲੋऽਭੂਦ੍ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ।। ੨੪.

ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਦ੍ਰਾਵਿਡਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਰਵਸ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।

ਵਿਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਯਨਿਰ੍ਮਿਤਾ। ਵਿਸ਼ਾਲਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੨੪.

ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਬਣੀ। ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੇਮਚੰਦਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ।

ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਤਨਯੋ ਰਾਜਾ ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੪.

ਹੇਮਚੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਚੰਦ੍ਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਸੁਚੰਦ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੂਮਰਾਸ਼ਵ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਧੂਮ੍ਰਾਸ਼੍ਵਤਨਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਸृਞ੍ਜਯਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਸृਞ੍ਜਯਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ।। ੨੪.

ਧੂਮਰਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਸੀ। ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਹਦੇਵ ਸੀ।

ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਕृਸ਼ਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ।। ੨੪.

ਸਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਤੀਜੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਦੱਤ ਸੀ।

ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸੁਤੋਭੂਜ੍ਜਨਮੇਜਯਃ। ਜਨਮੇਜਯਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਮਤਿਰ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ।। ੨੪.

ਸੋਮਦੱਤ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ। ਜਨਮੇਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।

ਤृਣਬਿਨ੍ਦੁਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈਸ਼ਾਲਕਾ ਨृਪਾਃ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ।। ੨੪.

ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੈਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋਏ।

ਸ਼ਰ੍ਯਾਤੇਰ੍ਮਿਥੁਨਂ ਤ੍ਵਾਸੀਦਾਨਾਰ੍ਤੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਨ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਤੁ ।। ੨੪.

ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਬੱਚੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਆਨਾਰਤ ਸੀ, ਤੇ ਧੀ ਸੁਕੰਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਚਯਵਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ।

ਆਨਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਰੇਵੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਆਨਰ੍ਤ੍ਤੋ ਵਿषਯੋ ਯਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਚਾਪਿ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ।। ੨੪.

ਆਨਾਰਤ ਦਾ ਵਾਰਸ ਰੇਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਆਨਾਰਤ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਸੀ।

ਰੇਵਸ੍ਯ ਰੈਵਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਕੁਝੀ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਭ੍ਰਾਤृਸ਼ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍ ।। ੨੪.

ਰੇਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੈਵਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਕੁਧਮੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੌ ਭਰਾਵਾਂ 'ਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।

ਕਨ੍ਯਯਾ ਸਹ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋऽਨ੍ਤਿਕੇ। ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਤ੍ਯਂ ਬਹੁਯੁਗਂ ਵਿਭੋਃ ।। ੨੪.

ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੰਧਰਵ ਦੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣੀ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਇਕ ਪਲ ਮਾਨਵਾਂ ਲਈ ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ।

ਆਜਗਾਮ ਯੁਵਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਯਾਦਵੈਰ੍ਵृਤਾਮ੍। ਕृਤਾਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਨਾਮ ਬਹੁਦ੍ਵਾਰਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ ।। ੨੪.

ਫਿਰ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਜੋ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕਈ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੁਆਰਵਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਭੋਜਵृष੍ਟ੍ਯਨ੍ਧਕੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾਂ ਵਸੁਦੇਵਪੁਰੋਗਮੈਃ। ਤਾਙ੍ਕਥਾਂ ਰੈਵਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਮਰਿਨ੍ਦਮਃ ।। ੨੪.

ਭੋਜ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਰੈਵਤ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਚਮੁਚ ਸੁਣੀ।

ਕਨ੍ਯਾ ਤੁ ਬਲਦੇਵਾਯ ਸੁਵ੍ਰਤਾਂ ਨਾਮ ਰੇਵਤੀਮ੍। ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਖਰਂ ਮੇਰੋਸ੍ਤਪਸਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ ।। ੨੪.

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੁਵਰਤ ਧੀ ਰੇਵਤੀ ਨੂੰ ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਰੇਮੇ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰੇਵਤ੍ਯਾ ਸਹਿਤਃ ਕਿਲ। ਤਾਂ ਕਥਾਮृषਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ।। ੨੪.

ਰਾਮਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਰੇਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ। ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਪੁੱਛਿਆ।

ऋष੍ਯ ਊਚੁਃ ।। ਕਥਂ ਬਹੁਯੁਗੇ ਕਾਲੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ। ਨ ਜਰਾਂ ਰੇਵਤੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਲਿਤਞ੍ਚ ਕੁਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ।। ੨੪.

ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੂਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਨੇ ਯੁਗਾਂ ਬੀਤ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੇਵਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬੁੱਢੀ ਨਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਕਿਵੇਂ ਚਿੱਟੇ ਨਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?'

ਮੇਰੁਂ ਗਤਸ੍ਯ ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਯ੍ਯਾਤੇਃ ਸਨ੍ਤਤਿਃ ਕਥਮ੍। ਸ੍ਥਿਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਦ੍ਯਾਪਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ।। ੨੪.

ਮੈਰੂ ਤੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਅੱਜ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।

ਕਿਯਨ੍ਤੋ ਵਾ ਸੁਰਗਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੀਦृਸ਼ਾਃ। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੈਵਤਃ ਕਾਲਾਨ੍ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤਮਿਵ ਮਨ੍ਯਤੇ ।। ੨੪.

ਉਥੇ ਕਿੰਨੇ ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਹਨ? ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰੈਵਤ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਸੂਤ ਉਵਾਚ।। ਨ ਜਰਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾ ਵਾ ਨ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਤਤਃ। ਨ ਚ ਰੋਗਃ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਗਤਸ੍ਯ ਹਿ ।। ੨੪.

ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ ਬੁਢਾਪਾ, ਭੁੱਖ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ।

ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਤਤੋऽਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ ।। ੨੪.

ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਨੇਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।