ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ਼ਾਕੈਰਨ੍ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਸ੍ਯਾਦੇਵਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਗਤੋ ਵਿਧਿਃ । ਅਨ੍ਵष੍ਟਕਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਵਿਧੀਯਤੇ ।। ੧੯.

ਤੀਜੀ ਅਸ਼ਟਕਾ ਸਬਜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਤਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਅਨਵਸ਼ਟਕਾ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਯਦ੍ਯਨ੍ਯਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਾਞ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤਾਸੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਬੁਧਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ੍ਵੇਨਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ।। ੧੯.

ਜੇ ਚੌਥੀ ਅਸ਼ਟਕਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍ । ਪੂਜਕਾਨਾਂ ਸਦੋਤ੍ਕਰ੍षੋ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਨਾਮਧੋ ਗਤਿਃ ।। ੧੯.

ਇਹ ਕਰਮ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੇਠਲੀ ਗਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪਿਤਰਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਲੇषੁ ਤਿਥਿਕਾਲੇषੁ ਦੇਵਤਾਃ। ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਪੁਰੁषਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਪਾਨਮਿਵ ਧੇਨਵਃ ।। ੧੯.

ਪਿਤਰ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਾ ਸ੍ਮ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਗਚ੍ਛੇਯੁਰष੍ਟਕਾਃ ਸੁਰਪੂਜਿਤਾਃ । ਮੋਘਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵੇਲ੍ਲੋਕੋ ਲਬ੍ਧਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੧੯.

ਉਹ ਅਸ਼ਟਕਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਛੱਡ ਜਾਣ। ਜੇ ਛੱਡ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਉਹ ਵੀ ਖੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਵਾਂਸ੍ਤੁ ਦਾਯਿਨੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਿਰ੍ਯ੍ਯਗ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਦਾਯਿਨਃ। ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਸ੍ਮृਤਿਂ ਮੇਧਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਮੇਵ ਚ ।। ੧੯.

ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ; ਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਤ, ਧਨ, ਯਾਦ, ਬੁੱਧੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਾਣਃ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਧਨਲਾਭਾਯ ਲਬ੍ਧਂ ਚਾਸ੍ਯ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੧੯.

ਜੋ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਜੋ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੋ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।

ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਪਦਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਵਰਾਰ੍ਥਿਨਾ ਤृਤੀਯਾ ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ ।। ੧੯.

ਜੋ ਦੂਜੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜੋ ਤੀਜੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼ਤ੍ਰੋਸ਼੍ਛਿਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ। ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ।। ੧੯.

ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਂ ਦ੍ਵਿਜਾਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸਤਤਂ ਨਰਃ ।। ੧੯.

ਛੇਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੇ ਜੋ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—

ਮਹਾਸਤ੍ਰਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਣਾਨਾਮਧਿਪੋ ਭਵੇਤ੍। ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾਮृਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯੋऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ ।। ੧੯.

ਉਹ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਠਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਂ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍। ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੧੯.

ਨੌਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੀਦੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚੈਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਮੇਨਸਸ੍ਤਥਾ। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਂ ਦਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸਤਤਂ ਤਥਾ ।। ੧੯.

ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ, ਉੱਚਾ ਦਾਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਲਾਭਂ ਤੁ ਜਯਮਾਹੁਰ੍ਵਸੂਨਿ ਚ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਮੇਧਾਂ ਸ੍ਵਾਤਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪੁष੍ਟਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਥੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀਮ੍ ।। ੧੯.

ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ। ਤੇ ਤੈਰਹਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਬੁੱਧੀ, ਪਸ਼ੂ, ਗਿਆਨ, ਆਜ਼ਾਦੀ, ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਯੁਵਾਨਸ਼੍ਚ ਮृਤਾ ਯਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਹਤਾ ਯੇ ਵੈ ਤੇषਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਮ੍ ।। ੧੯.

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਮਰ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੌਦਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਥਾ ਵਿषਮਜਾਤਾਨਾਂ ਯਮਲਾਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛੁਚਿਃ ਸਦਾ ।। ੧੯.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਔਖੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਜੁੜਵਾ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਨਨ੍ਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ऋਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸੋਮਮਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਮਹਤ੍ ।। ੧੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਨੰਤ ਸੁੱਖ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਏਵਮਾਪ੍ਯਾਯਿਤਃ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਰੀਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਧਾਰਯਿष੍ਯਤਿ। ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ।। ੧੯.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੋਮ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਤਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਨੋਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਕਾਮਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ। ਨृਤ੍ਯ ਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤੈਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੧੯.

ਉਹ ਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਭਜਨਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨੱਚ, ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਪਕ੍ਰੀਡੈਰ੍ਵ੍ਵਿਮਾਨੈਸ੍ਤੁ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਂ ਦृਢਵ੍ਰਤਮ੍। ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਤਂ ਸਦਾ ।। ੧੯.

ਖੇਡਾਂ, ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਪਿਤृਭਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਾਵਸ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਰ੍ਚਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਭਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਃ ਸਦਾ ।। ੧੯.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਪਿਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਧਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪਿਤॄਦੇਵਾ ਮਘਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ।। ੧੯.

ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਰ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਿਨ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਘਾਂ ਵੈ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹਿ । ਪਿਤॄਦੈਵਤਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਤੇऽਪਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ ।। ੧੯.

ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ।। ਯਮਸ੍ਤੁ ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਸ਼(ਸ਼ਿਵ)ਬਿਨ੍ਦਵੇ। ਤਾਨਿ ਮੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ।। ੨੦.

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਯਮ ਨੇ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧਾਂ ਸ਼ਿਵ (ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ) ਨੂੰ ਦੱਸੀਆਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਾਂਗਾ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗੇ ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਨਰਃ। ਅਗ੍ਨੀਨਾਧਾਯ ਸਾਪਤ੍ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਸ ਗਤਜ੍ਵਰਃ ।। ੨੦.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਪਤ੍ਯਕਾਮੋ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਂ ਸੌਮ੍ਯੇਨੌਜਸ੍ਵਿਤਾ ਭਵੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮ੍ਮਾ ਤੁ ਚਾਰ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰੇਤ੍ ।। ੨੦.

ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ ਤਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਰਦਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਭਾਗੀ ਭਵੇਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਨ੍ ਪੁਨਰ੍ਵ੍ਵਸੌ। ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਾਕੀਰ੍ਣਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਾਕੁਲਃ ।। ੨੦.

ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਮੀਨ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਰ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁष੍ਟਿਕਾਮਃ ਪੁਨਸ੍ਤਿष੍ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਾਨਵਃ। ਆਸ਼੍ਲੇषਾਸੁ ਪਿਤॄਨਾਰ੍ਚ੍ਯ ਵੀਰਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੨੦.

ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਯ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ; ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭਵਤਿ ਜ੍ਞਾਤੀਨਾਂ ਮਘਾਸੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਚਰਨ੍। ਫਲ੍ਗੁਨੀषੁ ਪਿਤॄਨਾਰ੍ਚ੍ਯ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ ।। ੨੦.

ਜੋ ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।