ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾऽਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪਂਕ੍ਤ੍‌ਯਾ ਹਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਪਾਪੇਨ ਗृਹ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਚ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੧੭.

ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਈਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੁਰਾਈ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਤਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰ੍ਯ ਉਤ੍ਸਵੇ। ਇਤਿਹਾਸਪਞ੍ਚਮਾਨ੍ ਵੇਦਾਨ੍ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੧੭.

ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੇਲੇ-ਉਤਸਵ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਵੇਦ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਤ੍ਰਿਵੇਦੋऽਨਨ੍ਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਵੇਦਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਃ ।। ੧੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਨੂੰ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦੋ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਏਕਵੇਦਸ੍ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਾਧ੍ਯਾਯੀ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਪਾਵਨਾਯੈਵ ਪਂਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੧੭.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਆਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਲੜੀਵਾਰ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯ ਏਤੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ। षਡਙ੍ਗੀ ਵਿਨਯੀ ਯੋਗੀ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੭.

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੜੀਵਾਰ—ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਿਨੀਤ, ਜੋਗੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—ਇਹ ਵੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਾਯਾਵਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਾਰਗੋऽਪਿ ਯਃ ।। ੧੭.

ਤੇ ਜੋ ਯਾਤਰੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਪਾਰੰਗਤ ਹੋਵੇ।

ਯਥਾਵਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ। ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਵਿਦ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ ਪਠੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਨਚਿਕੇਤਾ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਤੇ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯੇ ਤਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ਗਤਃ। ਸਰ੍ਵ ਤੇ ਪਾਵਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਾਃ ।। ੧੭.

ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਰਹਸਪਤਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯੋषਿਤਂ ਸੇਵਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਸਿ ਸ਼ੇਰਤੇ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੈਥੁਨਂ ਯੋ ਨਿषੇਵਤੇ। ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਸਂ ਰੇਤਃਸ੍ਥਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇਣ ਤੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।

ਤਸ੍ਮਾਦਤਿਥਯੇ ਦੇਯਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍। ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ ।। ੧੭.

ਇਸ ਲਈ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਤਿਂ ਵਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨ੍ ਵਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋਪਕੁਰ੍ਵ੍ਵਾਣਃ ਪੂਜਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੋषਿਤਃ ।। ੧੭.

ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਯਤੀ ਜਾਂ ਵਾਲਖਿਲਯਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਦਰ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗृਹਸ੍ਥਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੇਨ ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਰਾਹੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਯਤੀਨਾਂ ਪੂਜਨੇ ਚਾਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁ ਪੂਜਿਤਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪਾਵਨਾਃ ਪਞ੍ਚ ਉਪਧਾਭਿਰਨਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ।। ੧੭.

ਯਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪੰਜ ਆਸ਼ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ ਤੇ ਝੂਠੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ।

ਚਤ੍ਵਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੈਵੇ ਤਥੈਵ ਚ। ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਬਾਹ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਦੇਵੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ; ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਬਾਹ੍ਯਤਃ। ਅਯਤਿ ਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਾਦੀ ਚ ਉਭੌ ਤੌ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕੌ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਨ ਜਾਂ ਝੂਠਾ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਵृਥਾਮੁਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚ ਜਟਿਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਰ੍ਪ੍ਪਟਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਨਿਰ੍ਘृਣਾਨ੍ ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਚਿੱਥੜੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦਈ, ਵਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹੋ।

ਕਾਰੁਕਾਦੀਨਨਾਚਾਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਵੇਦਬਹਿष੍ਕृਤਾਨ੍। ਗਾਯਨਾਨ੍ ਦੇਵਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਗਾਇਕ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਜਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਦ੍ਵਿਜੇष੍ਵਪਿ ਕृਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਪਰ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਏਤੇषੁ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ। ਯੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕਾਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜਾਤੀ-ਮਾਣ ਖੋ ਬੈਠਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੰਗਤਿ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਵ੍ਯਾਪਾਦਨਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਨਿਬਰ੍ਹਣਂ ਕृषਿਰ੍ਵਾਣਿਜ੍ਯਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਪਾਲਨਂ ਚ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਵਾਪ੍ਯਗੁਰੋ ਰਹੋ ਵਾ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਨੈਤਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ।। ੧੭.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਕਤਲ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਣਾ, ਖੇਤੀ, ਵਪਾਰ, ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣਾ, ਗੈਰ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਜਾਂ ਚੁਪ ਚਾਪ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਕੋਈ ਵੀ ਠੀਕ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਨਹੀਂ।

ਯੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਧ੍ਯਾਨਿਨਸ੍ਤਥਾ। ਮਿਥ੍ਯਾਸਙ੍ਕਲ੍ਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਝੂਠੀ ਨੀਅਤ ਜਾਂ ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮਿਥ੍ਯਾਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦੋ ਵਰ੍ਜ੍ਜ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਦਮ੍ਭਵਿषੂਚਕਾਃ। ਉਪਪਾਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਾਤਕੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। ੧੭.

ਝੂਠੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਖੰਡੀਆਂ, ਧੋਖੇਬਾਜ਼, ਅਤੇ ਜੋ ਛੋਟੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।

ਵੇਦੇ ਨਿਯੋਗਦਾਤਾਰੋ ਲੋਭਮੋਹਫਲਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੈਸੇ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਮੋਹ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੇਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।

ਨ ਨਿਯੋਗੋऽਸ੍ਤਿ ਵੇਦਾਨਾਂ ਯੋ ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍। ਭੋਕ੍ਤਾ ਵੇਦਫਲਾਦ੍ਭ੍ਰਸ਼੍ਯੇਦ੍ਦਾਤਾ ਦਾਨਫਲਾਤ੍ਤਥਾ ।। ੧੭.

ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੈਸੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ; ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵੇਦ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਖੋ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣਾ ਫਲ ਗੁਆ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਭृਤੋऽਧ੍ਯਾਪਯਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਿਤਸ੍ਤੁ ਯਃ । ਨਾਰ੍ਹਤਸ੍ਤਾਵਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਰਿਯਵਿਕ੍ਰਯੀ ।। ੧੭.

ਜੋ ਪੈਸੇ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਿਣੌ ਚੈਵ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤੌ। ਵृਤ੍ਤਿਰੇषਾ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤੁ ਪਾਤਕਮ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਖਰੀਦ-ਫਰੋਖਤ ਜੀਵਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ; ਇਹ ਵਪਾਰ ਵੈਸ਼ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਪਾਪ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਵੇਦਾਨ੍ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਯਸ਼੍ਚੋਪਜੀਵਤਿ ੧੭.

ਵੇਦ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।

ਵृਥਾ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋ ਯਜੇਤ ਵृਥਾਧ੍ਵਰੇ। ਨਾਰ੍ਹਤਸ੍ਤਾਵਪਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਉਦੇਸ਼ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ।