ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਸ਼੍ਚਾਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੋਹਾਦਾਯਾਨ੍ਤੋऽਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਣਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰ ਲਵੇ।

ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਤੁ ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਨੁਰੁਪ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਿਬੇਚ੍ਚਾਪਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ।। ੧੭.

ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਘੁੱਟਣ ਛੂਹਣ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ।

ਦ੍ਵਿਰੇਵ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਕृਦਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤਃ। ਖਾਨਿ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੭.

ਦੋ ਵਾਰੀ ਧੋਣਾ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਾਉ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁਖ, ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਪੈਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯ ਯਦ੍ਯਮੀਮਾਂਸਿਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਏਵਮਾਚਮਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਾ ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪਾਂਸਿ ਚ ।। ੧੭.

ਜੇ ਛਿੜਕਾਉ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਕਰ ਲਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘਣਾ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਯੱਗ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦਾਨਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਞ੍ਚ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸਫਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਮੋਹਾਦਨਾਚਮ੍ਯੈਵ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ ।। ੧੭.

ਦਾਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵੀ ਫਲਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘੇ ਬਿਨਾਂ ਰਸਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾ ਹ੍ਯੇਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਵਾਗ੍ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਰ੍ਣਿਕ੍ਤਮਦੁष੍ਟਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ ।। ੧੭.

ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸੱਚੀ ਗੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੰਮ ਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਮੇਧ੍ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਜ੍ਞੇਯਾਨਿ ਦੁष੍ਟਮੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ। ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਦਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਨ ।। ੧੭.

ਇਹ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ, ਉਲਟ ਕਰਨਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।

ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਯੂਪੋ ਯਜ੍ਞ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਅਪ੍ਲੁष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰृਤਾਨ੍ਨਨ੍ਤੁ ਕृਸ਼ਵृਤ੍ਤਿਮਯਾਚਕਮ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੇਵੇ, ਉਹੀ ਯੱਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਯੱਗ ਨਹੀਂ।

ਏਕਾਨ੍ਤਸ਼ੀਲਂ ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਭੋਜਯੇਤ੍ । ਯੋ ਦਦਾਤ੍ਯਾਨ੍ਤਿਮਭ੍ਯੇਸ਼੍ਚ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ।। ੧੭.

ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿਚ ਸੁਚੱਜੇ ਸੁਭਾਉ ਤੇ ਲਜਜਾਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਅੰਤ ਵਿਚ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਾਤੀ ਤੇ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਪਿ ਜਾਤਿਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍। ਵਿषਮਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨੇਕਪਂਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋ ਨਰਃ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਜਨਮ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਛੁਟਦਾ।

ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾऽਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪਂਕ੍ਤ੍‌ਯਾ ਹਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਪਾਪੇਨ ਗृਹ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਚ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੧੭.

ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਈਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੁਰਾਈ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਤਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰ੍ਯ ਉਤ੍ਸਵੇ। ਇਤਿਹਾਸਪਞ੍ਚਮਾਨ੍ ਵੇਦਾਨ੍ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੧੭.

ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੇਲੇ-ਉਤਸਵ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਵੇਦ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਤ੍ਰਿਵੇਦੋऽਨਨ੍ਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਵੇਦਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਃ ।। ੧੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਨੂੰ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦੋ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਏਕਵੇਦਸ੍ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਾਧ੍ਯਾਯੀ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਪਾਵਨਾਯੈਵ ਪਂਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੧੭.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਆਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਲੜੀਵਾਰ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯ ਏਤੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ। षਡਙ੍ਗੀ ਵਿਨਯੀ ਯੋਗੀ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੭.

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੜੀਵਾਰ—ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਿਨੀਤ, ਜੋਗੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—ਇਹ ਵੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਾਯਾਵਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਾਰਗੋऽਪਿ ਯਃ ।। ੧੭.

ਤੇ ਜੋ ਯਾਤਰੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਪਾਰੰਗਤ ਹੋਵੇ।

ਯਥਾਵਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ। ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਵਿਦ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ ਪਠੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਨਚਿਕੇਤਾ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਤੇ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯੇ ਤਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ਗਤਃ। ਸਰ੍ਵ ਤੇ ਪਾਵਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਾਃ ।। ੧੭.

ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਰਹਸਪਤਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯੋषਿਤਂ ਸੇਵਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਸਿ ਸ਼ੇਰਤੇ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੈਥੁਨਂ ਯੋ ਨਿषੇਵਤੇ। ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਸਂ ਰੇਤਃਸ੍ਥਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇਣ ਤੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।

ਤਸ੍ਮਾਦਤਿਥਯੇ ਦੇਯਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍। ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ ।। ੧੭.

ਇਸ ਲਈ, ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਤਿਂ ਵਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨ੍ ਵਾ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋਪਕੁਰ੍ਵ੍ਵਾਣਃ ਪੂਜਾਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੋषਿਤਃ ।। ੧੭.

ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਯਤੀ ਜਾਂ ਵਾਲਖਿਲਯਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਦਰ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗृਹਸ੍ਥਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤਾਃ। ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੇਨ ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਨੂੰ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਰਾਹੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਯਤੀਨਾਂ ਪੂਜਨੇ ਚਾਪਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁ ਪੂਜਿਤਃ। ਆਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪਾਵਨਾਃ ਪਞ੍ਚ ਉਪਧਾਭਿਰਨਾਸ਼੍ਰਮਾਃ ।। ੧੭.

ਯਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪੰਜ ਆਸ਼ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ ਤੇ ਝੂਠੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ।

ਚਤ੍ਵਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੈਵੇ ਤਥੈਵ ਚ। ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਬਾਹ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਨੈਵ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਦੇਵੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ; ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਸ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਬਾਹ੍ਯਤਃ। ਅਯਤਿ ਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਾਦੀ ਚ ਉਭੌ ਤੌ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਦੂषਕੌ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਹੀਨ ਜਾਂ ਝੂਠਾ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਵृਥਾਮੁਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚ ਜਟਿਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਰ੍ਪ੍ਪਟਿਕਾਸ੍ਤਥਾ। ਨਿਰ੍ਘृਣਾਨ੍ ਭਿਨ੍ਨਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਮੂੰਡੇ ਹੋਏ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਚਿੱਥੜੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦਈ, ਵਿਕਾਰ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹੋ।

ਕਾਰੁਕਾਦੀਨਨਾਚਾਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਵੇਦਬਹਿष੍ਕृਤਾਨ੍। ਗਾਯਨਾਨ੍ ਦੇਵਵृਤ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਗਾਇਕ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਜਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਦ੍ਵਿਜੇष੍ਵਪਿ ਕृਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵੀ ਹੋਣ, ਪਰ ਐਸੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।