ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਕਣ੍ਠਂ ਸ਼ਿਰੋ ਵਾ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਰਥ੍ਯਾ ਪਾਦਗਤਸ੍ਤੁ ਵਾ। ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਮਾਚਾਨ੍ਤੋऽਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੇ ਗਲਾ ਜਾਂ ਸਿਰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਪੈਰ ਗੰਦੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਪੈਰ ਨਾ ਧੋਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਆਚਮ੍ਯਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਨਃ। ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤੁ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਨਃ ।। ੧੭.

ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘਣਾ ਤੇ ਛਿੜਕਾਉ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕਾਉ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੁष੍ਪਾਦੀਨਾਂ ਤृਣਾਨਾਞ੍ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਵਿषਾਨ੍ਤਥਾ। ਪਰਾਹृਤਾਨਾਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਨਿਧਾਯਾਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ ।। ੧੭.

ਫੁੱਲਾਂ, ਘਾਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਮ ਸਮੱਗਰੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਛਿੜਕਾਉ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰੋਂ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ ਛਿੜਕਾਉ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਨ੍ਤੁ ਹਰੇਤ੍ ਕਿਞ੍ਚਿ ਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਦੈਵ ਤਥਾ ਪੁਨਃ। ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਹਰੇਦ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਕੁਝ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਰਾਧ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੁੱਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੇਰ ਵੀ। ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਚੁੱਕਣਾ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪਰ੍ਯਾਸੇ ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਤਥੈਵ ਚ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਹਸ੍ਤੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵੇਦਿਮਾਲਿਖੇਤ੍ ।। ੧੭.

ਜੇ ਰਸਮ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂ ਉਲਟਾਪਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੇਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕਰਾਭ੍ਯਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵਿਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਸ੍ਵਪ੍ਨਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ ।। ੧੭.

ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਡਰ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾਬ-ਪਖਾਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।

ਨਿष੍ਠੀਵਿਤੇ ਯਥਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪਰਿਧਾਯ ਚ। ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਸ੍ਯ ਚ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਤਥਾ ਪਾਦਾਵਸੇਚਨੇ ।। ੧੭.

ਜਦੋਂ ਥੁੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਪਰਲਾ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਲੈਣ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਉਤ੍ਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਸੁਮਮ੍ਭਾषੇ ਹ੍ਯਸ਼ੁਚਿਂ ਪ੍ਰਯਤਸ੍ਯ ਚ। ਸਨ੍ਦੇਹੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਿਖਾਂ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੭.

ਪਾਣੀ ਸੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿੱਖੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦੇਣ, ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੰਦੇਹ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਚੋਟੀ ਖੁੱਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਵਿਨਾ ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੇਨ ਮੋਹਾਤ੍ਤੁ ਯਦ੍ਯੁਪਸ੍ਪृषੇਤ੍। ਔष੍ਠਸ੍ਯ ਦਨ੍ਤਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਚਾਨ੍ਤ੍ਯਵਾਸਿਨਾਮ੍ ।। ੧੭.

ਜੇ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜਨੇਊ ਪਾਏ ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘ ਲਏ, ਜਾਂ ਹੋਠ ਜਾਂ ਦੰਦ ਛੂਹ ਲਏ, ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਆਖਰੀ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਜਿਙ੍ਵਯਾ ਚੈਵ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਦਨ੍ਤਾਸਕ੍ਤਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਸਸ਼ਬ੍ਦਮਙ੍ਗੁਲੀਭਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣਤਸ਼੍ਚਾਵਲੋ ਕਯਨ੍ ।। ੧੭.

ਜਦੋਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਦੰਦ ਛੂਹ ਲਏ, ਜਾਂ ਦੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਫਸ ਜਾਵੇ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਕਰੀਏ ਜਾਂ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉੱਤੇ ਵੇਖੀਏ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਸ਼੍ਚਾਧਰ੍ਮੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੋਹਾਦਾਯਾਨ੍ਤੋऽਪ੍ਯਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਣਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰ ਲਵੇ।

ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਸ੍ਤੌ ਤੁ ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਾਨੁਰੁਪ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਪਿਬੇਚ੍ਚਾਪਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ।। ੧੭.

ਪੈਰ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਘੁੱਟਣ ਛੂਹਣ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ।

ਦ੍ਵਿਰੇਵ ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਕृਦਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਤਃ। ਖਾਨਿ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੭.

ਦੋ ਵਾਰੀ ਧੋਣਾ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਾਉ ਕਰਨਾ, ਫਿਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁਖ, ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਪੈਰ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਸਾਫ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯ ਯਦ੍ਯਮੀਮਾਂਸਿਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਏਵਮਾਚਮਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵੇਦਾ ਯਜ੍ਞਾਸ੍ਤਪਾਂਸਿ ਚ ।। ੧੭.

ਜੇ ਛਿੜਕਾਉ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਕਰ ਲਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘਣਾ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨਾ, ਯੱਗ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਦਾਨਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਞ੍ਚ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸਫਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਮੋਹਾਦਨਾਚਮ੍ਯੈਵ ਨਾਸ੍ਤਿਕਃ ।। ੧੭.

ਦਾਨ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵੀ ਫਲਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਜਾਂ ਨਾਸਤਿਕਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਚੁੰਘੇ ਬਿਨਾਂ ਰਸਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾ ਹ੍ਯੇਤਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਵਾਗ੍ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਨਿਰ੍ਣਿਕ੍ਤਮਦੁष੍ਟਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ ।। ੧੭.

ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸੱਚੀ ਗੱਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੰਮ ਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਮੇਧ੍ਯਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਜ੍ਞੇਯਾਨਿ ਦੁष੍ਟਮੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪਰ੍ਯਯਃ। ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਦਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਨ ।। ੧੭.

ਇਹ ਕੰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣੋ, ਉਲਟ ਕਰਨਾ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।

ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦਯੂਪੋ ਯਜ੍ਞ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਅਪ੍ਲੁष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰृਤਾਨ੍ਨਨ੍ਤੁ ਕृਸ਼ਵृਤ੍ਤਿਮਯਾਚਕਮ੍ ।। ੧੭.

ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੇਵੇ, ਉਹੀ ਯੱਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਯੱਗ ਨਹੀਂ।

ਏਕਾਨ੍ਤਸ਼ੀਲਂ ਹ੍ਰੀਮਨ੍ਤਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਭੋਜਯੇਤ੍ । ਯੋ ਦਦਾਤ੍ਯਾਨ੍ਤਿਮਭ੍ਯੇਸ਼੍ਚ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ।। ੧੭.

ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਧ ਵਿਚ ਸੁਚੱਜੇ ਸੁਭਾਉ ਤੇ ਲਜਜਾਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਅੰਤ ਵਿਚ ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਾਤੀ ਤੇ ਮਾੜਾ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਪਿ ਜਾਤਿਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍। ਵਿषਮਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨੇਕਪਂਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋ ਨਰਃ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਜਨਮ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਛੁਟਦਾ।

ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾऽਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਪਂਕ੍ਤ੍‌ਯਾ ਹਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਪਾਪੇਨ ਗृਹ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤ੍ਤਂ ਚ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ।। ੧੭.

ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਈਨ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੁਰਾਈ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਯਤਿਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ੍ਵਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਮਗ੍ਰ੍ਯ ਉਤ੍ਸਵੇ। ਇਤਿਹਾਸਪਞ੍ਚਮਾਨ੍ ਵੇਦਾਨ੍ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ।। ੧੭.

ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੇਲੇ-ਉਤਸਵ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਵੇਦ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਤ੍ਰਿਵੇਦੋऽਨਨ੍ਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਵੇਦਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਃ ।। ੧੭.

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਨੂੰ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦੋ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।

ਏਕਵੇਦਸ੍ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਾਧ੍ਯਾਯੀ ਤਤਃ ਪਰਮ੍। ਪਾਵਨਾਯੈਵ ਪਂਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨਿਬੋਧਤ ।। ੧੭.

ਫਿਰ ਇੱਕ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਆਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਲੜੀਵਾਰ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯ ਏਤੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਤੇ ਹ੍ਯਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਃ। षਡਙ੍ਗੀ ਵਿਨਯੀ ਯੋਗੀ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। ੧੭.

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੜੀਵਾਰ—ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਵਿਨੀਤ, ਜੋਗੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—ਇਹ ਵੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਯਾਯਾਵਰਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚੈਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਮੇਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਾਰਗੋऽਪਿ ਯਃ ।। ੧੭.

ਤੇ ਜੋ ਯਾਤਰੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹੈ—ਇਹ ਪੰਜੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੋ ਅਠਾਰਾਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਪਾਰੰਗਤ ਹੋਵੇ।

ਯਥਾਵਦ੍ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਪਾਵਨਾਃ। ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਾਸ੍ਤ੍ਰੈਵਿਦ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਾਨ੍ ਪਠੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ ।। ੧੭.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਨਚਿਕੇਤਾ ਅੱਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ ਤੇ ਜੋ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯੇ ਤਥਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਰਂ ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜੋ ਗਤਃ। ਸਰ੍ਵ ਤੇ ਪਾਵਨਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਙ੍ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਾਃ ।। ੧੭.

ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਰਹਸਪਤਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯੋषਿਤਂ ਸੇਵਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਸਿ ਸ਼ੇਰਤੇ ।। ੧੭.

ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੀਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।