ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ ਸ ਮੋਦਤੇ। ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਪੁਨਰ੍ਜਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੧੫.

ਜੋ ਉਥੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਥੇ ਅੱਗ ਠੰਢੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਦਾਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮਦਿਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕੇ। ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਫਲਂ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ।। ੧੫.

ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

ਖ੍ਯਾਤਂ ਹਯਸ਼ਿਰੋ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਰਪ੍ਰਦਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਤਦਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਚ ਮੋਦਤੇ ।। ੧੫.

ਹਯਸ਼ੀਰ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਮ੍ਭੇ ਵਿਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤਿ ਜ੍ਞੇਯਂ ਪਾਪਨਿषੂਦਨਮ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਜਪ੍ਯਹੋਮਤਪਾਂਸਿ ਚ ।। ੧੫.

ਕੰਬਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਰਾਧ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣੋ। ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਸ਼ਰਾਧ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਪ ਅਟੱਲ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਝਤੁਙ੍ਗੇ ਸ਼ੁਭੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸਤਤਂ ਪਿਤॄਨ੍। ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪਰ੍ਵਸੁ ਚ੍ਛਾਯਾ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਨਿਰੁਜਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। ੧੫.

ਉੱਚੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਸਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਥੇ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਥੇ ਪਾਂਡਵ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਹੇ।

ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੈਃ ਸਦਾ ਜੁष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਬਹਿष੍ਕृਤੈਃ। ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਨ੍ਤੁ ਯਸ੍ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ ।। ੧੫.

ਉਹ ਥਾਂ ਸਦਾ ਜੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਅਰ੍ਚਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਃ ਸਦਾ। ਅਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਵਸ਼ੀ ਯਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸ ਮੋਦਤੇ ।। ੧੫.

ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁੱਖ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਰਃ ਪੁਣ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵੋ ਨਾਮ ਹ੍ਰਦਸ੍ਤਥਾ। ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਸਸਰਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਰਸ੍ਤਥਾ ।। ੧੫.

ਉਥੇ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਂ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਥੇ 'ਵਿਆਸ' ਤੇ 'ਬ੍ਰਹਮਾ' ਦੇ ਵੀ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਵਰ ਹਨ।

ਉਜ੍ਜਨ੍ਤਃ ਪਰ੍ਵਤਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਸ਼ਿਰਸਃ ਕਾਪੋਤਃ ਪੁष੍ਪਸਾਹ੍ਵਯਃ। ਆਖ੍ਯਾਤਃ ਪਞ੍ਚਮੋ ਵੇਦਃ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯੇਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਤਮਾ ਦਾ ਉੱਜੰਤਾ ਪਹਾੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਕਾਪੋਤਕ, ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਸ਼ਪਸਾਹਵਯਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੰਜਵਾਂ ਵੇਦ ਰਚਿਆ ਸੀ।

ਗਤ੍ਵੈਤਾਨ੍ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਨਾਤਨਃ ੧੫.

ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮਿਆ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਦੀਵੀ ਅੱਗ।

ਪੁਣ੍ਡਰੀਕੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਸਮਂ ਫਲਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੀਰ੍ਥੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ।। ੧੫.

ਪੁੰਡਰੀਕ ਮਹਾਤੀਰਥ ਤੇ ਪੁੰਡਰੀਕ ਵਰਗਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਤੀਰਥ ਮਹਾਤੀਰਥ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਸਿਨ੍ਧੁਸਾਗਰਸਮ੍ਭੇਦੇ ਤਦਾ ਪਞ੍ਚਨਦੇऽਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਕੀਰਕਾਤ੍ਮਾ ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਣ੍ਡਵਾਯਾਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇ ।। ੧੫.

ਸਿੰਧੁ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਪੰਜਨਦ ਤੇ, ਉਥੇ ਪੁੰਨ ਅਖੁੱਟ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੰਡਵਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦੇਯਂ ਸਪ੍ਤਹ੍ਰਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਮਾਨਸੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਮਹਾਕੂਟੇ ਚ ਵਨ੍ਦੇ ਚ ਗਿਰੌ ਤ੍ਰਿਰੌ ਤ੍ਰਿਕਕੁਦੇ ਤਥਾ ।। ੧੫.

ਸੱਤ ਸਰੋਵਰਾਂ ਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਤੇ, ਮਹਾਕੂਟ, ਵੰਦੇ, ਗਿਰੌ, ਤ੍ਰਿਰੌ ਤੇ ਤ੍ਰਿਕਕੁਡ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਮਹਾਵੇਦ੍ਯਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਅਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਨ੍ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਸਾਭ੍ਯੇਤਿ ਚ ਧृਤਵ੍ਰਤਾਨ੍ ।। ੧੫.

ਸੰਝ ਵੇਲੇ ਵੱਡੀ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਪਰ ਜੋ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।

ਜਾਤਵੇਦਃ ਸ਼ਿਲਾ ਤਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਗ੍ਨੇਃ ਸਨਾਤਨੀ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਚਾਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਸਦਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਜਾਤਵੇਦ ਨਾਂ ਦੀ ਪੱਥਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਲ ਅੱਗ ਦੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਂਸ਼੍ਰਯਿਤ੍ਵੈਕਮੇਕੇਨ ਸਾਯਾਹ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਯਂ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥਿਨਾ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਪੁੰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਵਾऽਕृਤਾਤ੍ਮਾ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਨਰਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਦਂ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਰਪ੍ਰਦਮ੍। ਵੈਰਾਣ੍ਯੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤੁ ਦਿਵਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਗਤਾਃ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸਿੱਧਾ ਸੁਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਤਾਨਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵੈਰਾਣ੍ਯੇਵ ਗਤਾਨਿ ਤੁ। ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥੋਤ੍ਤਮੇ ਨਰਃ ।। ੧੫.

ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਥਾਵਾਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੈਰ ਛੱਡ ਕੇ ਗਏ ਸਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਖ੍ਯਾਤਮਾਯਤਨਂ ਤਤ੍ਰ ਨਨ੍ਦਿਸਿਦ੍ਧ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਦੁਰਾਜਾਰੈਰ੍ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨੰਦੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮੰਦਬੁਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।

ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਾਞ੍ਚਨਾ ਯੂਪਾਃ ਸਞ੍ਚਿष੍ਯੇ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯੇ। ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤੇ ਤੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਦਿਵਮ੍ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਗਯ ਸਤੰਭ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥਞ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਯੋਗੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕੀਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਤੇ ਚ ਤਿਲਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਵੈ ਸਦਾऽਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ।। ੧੫.

ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਜੋਗੀ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਥੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਓਜਸੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਤ੍ਤਮਮਾਵਸ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ।। ੧੫.

ਤਾਕਤ ਲਈ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ।

ਪੁਨਃ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਾਨਾਂ ਵੈ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਾ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਨृਣੋ ਭਵੇਤ੍ ।। ੧੫.

ਫਿਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਨਸ਼ਨੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣੇ ਤਥਾ। ਵ੍ਯਾਸਤੀਰ੍ਥੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ।। ੧੫.

ਜਿੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਲਕਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਰਵਣ ਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਆਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਖੇਤਰ ਵਿੱਚ—

ਦੇਯਮੋਙ੍ਕਾਰਪਠਨੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਕ੍ਸ਼ਯਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚੈਵ ਗਙ੍ਗ੍ਯਾਂ ਮੈਨਾਕੇ ਚ ਨਗੋਤ੍ਤਮੇ ।। ੧੫.

ਜੋ ਕੋਈ ਅਟੱਲ ਸ਼ਰਾਧ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਓਂਕਾਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਮੈਨਾਕ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਯਮੁਨਾਪ੍ਰਭਵੇ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਅਤ੍ਯੁष੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਤਿਸ਼ੀਤਾਸ਼੍ਚ ਆਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੧੫.

ਜਮੁਨਾ ਦੇ ਜਿਥੋਂ ਨਿਕਾਸ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

ਯਮਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਮਾਰ੍ਤ੍ਤਣ੍ਡਦੁਹਿਤਾ ਤਥਾ। ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍ ।। ੧੫.

ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਭੈਣ ਤੇ ਮਾਰਤੰਡ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨੁਗਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮਾਨਨ੍ਤ੍ਯਂ ਜਪਹੋਮਤਪਾਂਸਿ ਚ ।। ੧੫.

ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਸੰਦ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ, ਜਪ, ਹੋਮ ਤੇ ਤਪ ਅੰਤਹੀਣ ਹਨ।

ਸ੍ਥਾਣੁਭੂਤਸ਼੍ਚਰਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਸਿष੍ਠੋ ਵੈ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਦਪਾ ਮਣਿਚਰ੍ਚ੍ਚਿਤਾਃ ।। ੧੫.

ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਥੰਮ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਰਖ਼ਤ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।