ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਰਾਦੀਨਾਂ ਪਿਤॄਨਥ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍। ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ॥ ੧੨.

ਤਾਰਿਆਂ, ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਪਿਤਾਮਹਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਞ੍ਜਨਯਿਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਾਨ੍। ਅਭਯਸ੍ਯ ਸਦਾ ਦਾਤॄਨ੍ਨਮਸ੍ਯੇऽਹਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ॥ ੧੨.

ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪ੍ਰਜਾ ਪਤੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਸੋਮਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਚ। ਯੋਗਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ॥ ੧੨.

ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਕਸ਼੍ਯਪ, ਸੋਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਜੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

ਪਿਤृਗਣੇਭ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਲੋਕੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ। ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵੇ ਨਮਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਯੋਗਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ॥ ੧੨.

ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਪਿਤਰ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਜੋਗ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।

ਏਤਦੁਕ੍ਤਂ ਸਸਪ੍ਤਰ੍षਿਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤਮ੍ । ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਹ੍ਯੇਤਚ੍ਛ੍ਰੀਮਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ॥ ੧੨.

ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਰਾਨ੍ ਲਭਤੇ ਨਰਃ। ਅਨ੍ਨਮਾਯੁਃ ਸੁਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦਦਤੇ ਪਿਤਰੋ ਭੁਵਿ ॥ ੧੨.

ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਵਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਨਾਜ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚ੍ਚਿषਂ ਜਪੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਰਾਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮੇਕਰਾਡ੍ਭਵੇਤ੍ ॥ ੧੨.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ, ਸਤਾਰੰਗੀ ਮੰਤਰ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪਚ੍ਯਤੇ ਗੇਹੇ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਮੇਵ ਚ। ਅਨਿਵੇਦ੍ਯ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਯਤਨੇ ਸਦਾ ॥ ੧੨.

ਘਰ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਭੋਜਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਟ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਬਲਿਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਤਃ ਪਰਮ੍। ਯੇषੁ ਯਚ੍ਚ ਫਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ ॥ ੧੨.

ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੌਹਫੇ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।

ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ।। ਪਾਲਾਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸ੍ਯਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥੇ ਰਾਜ੍ਯਭਾਵਨਾ। ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੇ ਨਿਤ੍ਯਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ।। ੧੩.

ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਲਾਸ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬ੍ਰਹਮ ਤੇਜ ਲਈ, ਪੀਪਲ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਲਈ, ਤੇ ਪਲੱਖ ਦਾ ਪਾਤਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹਕੂਮਤ ਲਈ ਸਦਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪੁष੍ਟਿਕਾਮਂ ਚ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਧृਤਿਂ ਸ੍ਮृਤਿਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਕਾਸ਼੍ਮਰ੍ਯ੍ਯਂ ਪਾਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੧੩.

ਜੋ ਪੋਸ਼ਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵਟ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈ। ਬੁੱਧੀ, ਗਿਆਨ, ਹਿੰਮਤ ਤੇ ਯਾਦ ਲਈ ਕਾਸਮਲ ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਲੋਕੇ ਮਧੁਕੇ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍। ਫਲ੍ਗੁਪਾਤ੍ਰੇ ਚ ਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ।। ੧੩.

ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕismet ਮਧੂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਧੂ ਨੂੰ ਫਲਗੂ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਪਰਾ ਦ੍ਯੁਤਿਰਥੋ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਾਕਾਸ਼੍ਯਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਬਿਲ੍ਵੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਥਾ ਮੇਧਾ ਨਿਤ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮੇਵ ਚ ।। ੧੩.

ਜੋ ਇਹ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਖਾਸ ਚਮਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਬਿਲਵ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਲੱਖਮੀ, ਅਕਲ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਸਦਾ ਲਈ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਰਾਮਤਡਾਗੇषੁ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਹਿ। ਵਰ੍षੇਦਜਸ੍ਰਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਵੇਣੁਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਤਃ ।। ੧੩.

ਜੇ ਕੋਈ ਬਾਂਸ ਦੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਖੇਤਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਫਸਲਾਂ ਲਈ ਬਦਲ ਲਗਾਤਾਰ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਏਤੇष੍ਵੇਵ ਸੁਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਯੇ ਚੈਵਾਗ੍ਰਯਣਂ ਦਦੁਃ। ਸਕृਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਫਲਮੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੧੩.

ਇਹ ਚੰਗੇ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕਰ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਸੁਗਨ੍ਧੀਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਸਦਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵਿਭਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਃ ।। ੧੩.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਗੁਗ੍ਗੁਲਾਦੀਂਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪਾਨ੍ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ।। ੧੩.

ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਗਲ ਆਦਿਕ ਧੂਪ, ਮਧੂ ਅਤੇ ਘਿਉ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਧੂਪਂ ਗਨ੍ਧਗੁਣੋਪੇਤਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਪਿਤृਪਰਾਯਣਮ੍। ਲਭਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀष੍ਵਪਤ੍ਯਾਨਿ ਇਹ ਚਾਮੁਤ੍ਰ ਚੋਭਯੋਃ। ਦਦ੍ਯਾਦੇਵ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ।। ੧੩.

ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਅਤੇ ਮਨਭਾਉਣੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਔਲਾਦ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਰਤ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਦੀਪਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸਦਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ। ਸ ਲੋਕੇऽਪ੍ਰਤਿਮਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਦਾ ਚ ਲਭਤੇ ਸ਼ੂਭਮ੍ ।। ੧੩.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨੈਤਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਤੇਜਸਾ ਯਸ਼ਮਾ ਚੈਵ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਚੈਵ ਬਲੇਨ ਚ। ਭੁਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਭਵਤਿ ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ। ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਵਿਮਾਨਾਗ੍ਰੇ ਸ ਮੋਦਤੇ ।। ੧੩.

ਤੇਜ, ਯਸ਼, ਸੋਹਣਪ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।

ਗਨ੍ਧਾਨ੍ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਧੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦਾਜ੍ਯਾਦੁਤੀਸ਼੍ਚ ਵੈ। ਫਲਮੂਲਨਮਸ੍ਕਾਰੈਃ ਪਿਦॄਣਾਂ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਪੂਰ੍ਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਪਸ਼੍ਵਾਤ੍ਪੂਜਯੇਦਨ੍ਨਸਮ੍ਪਦਾ ।। ੧੩.

ਭਾਵ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਘਿਉ, ਅਨਾਜ, ਫਲ, ਜੜੀਆਂ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਤੁ ਸਤਤਂ ਵਾਯੁਭੂਤਾਃ ਪਿਤਾਮਹਾਃ। ਆਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ।। ੧੩.

ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਿਤਰ ਵਾਯੂ-ਸਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਨ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਦਾਨੈਸ੍ਤੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਪੇਯੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਸ੍ਤਥਾ ਗ੍ਰਾਮੈਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ।। ੧੩.

ਕੱਪੜੇ, ਭੋਜਨ, ਦਾਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਭਵਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਪੂਜਿਤੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ। ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਨੇਨ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍ ।। ੧੩.

ਜਦੋਂ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸਵ੍ਯੋਤ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਂ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦੁਲ੍ਲੇਖਨਂ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਞ੍ਚ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮ੍ਮਣ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ।। ੧੩.

ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਏ ਅਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਵੀ ਕਰੇ।

ਦਰ੍ਭਾਨ੍ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ੍ਤਥਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਗਨ੍ਧਦਾਨਮਲਙ੍ਕਾਰਮੇਕੈਕਂ ਨਿਰ੍ਵਪੇਦ੍ਵੁਧਃ ।। ੧੩.

ਦਰਭਾ, ਪਿੰਡ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਗਹਣੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਪੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵੈਸ਼੍ਵਃ ਸ੍ਯਾਦੁਤ੍ਤਰੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਅਭ੍ਯਙ੍ਗ ਦਰ੍ਭਪਿਞ੍ਜਾਲੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਿਧਿ ।। ੧੩.

ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁੱਛੀਆਂ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮਲ੍ਹਿਸ਼ ਕਰੇ।

ਅਪਸਵ੍ਯਂ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯਾਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਸੂਤ੍ਰਮੇਵ ਚ ।। ੧੩.

ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਧਾਗਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਖਣ੍ਡਨਂ ਪੋषਣਂ ਚੈਵ ਤਥੈਵੋਲ੍ਲੇਖਨਂ ਤਥਾ। ਸਕृਦੇਵ ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰੁਚ੍ਯਤੇ ।। ੧੩.

ਕੱਟਣਾ, ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਉਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰਨੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।