ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਹਾਨਾਗ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਰਾਸ਼੍ਚ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ । ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਤਦਾ ਤੇਨ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ।। ੧੧.

ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਤੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪੰਛੀ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਥੰਮ ਗਏ।

ਸਹ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭਾਰ੍ਯਾਭਿਰਾਦਾਵੇ ਵਾਗ੍ਨਿਸਮ੍ਭਵਃ। ਅਭਿषੇਕਪ੍ਰਯਾਤਾਭਿਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਵਰ੍ਜ੍ਯ ਤ੍ਵਰੁਨ੍ਧਤੀਮ੍ ।। ੧੧.

ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਉਹ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਗਈ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।

ਤਾਭਿਃ ਸ ਬਾਲਾਰ੍ਕਨਿਭੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸ੍ਨਿਹ੍ਯਮਾਨਾਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਕਾਭਿਰਿਵ ਮਾਤृਭਿਃ ।। ੧੧.

ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੋ ਬਾਲ ਅਰੁਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੌਦਰ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।

ਯੁਗਪਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵੀਰ੍ਹਿ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਸੁਤਃ। षਪ੍ਮੁਖੋ ਵ੍ਯਸृਜਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਾਸਾਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ ।। ੧੧.

ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਛੇ ਚਿਹਰੇ ਧਾਰ ਲਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯ ਸਨ੍ਨਿਭਃ। ਯੇਨ ਜਾਤੇਨ ਲੋਕਾਨਾਮਾਕ੍ਸ਼ੇਪਸ੍ਤੇਜਸਾ ਕृਤਃ ।। ੧੧.

ਉਹ ਮਹਾਨ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਨਵੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਕਚੌਂਧ ਹੋ ਗਏ।

ਤੇਨ ਜਾਤੇਨ ਮਹਤਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਹਿष੍ਣਵਃ। ਸ੍ਕਨ੍ਦਿਤਾ ਦਾਨਵਗਣਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ।। ੧੧.

ਉਸ ਮਹਾਨ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸਕੰਦ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭਿਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਃ ਸ ਪੁਰਾਤਨਃ। ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਸੁਰਸੂਦਨਃ ।। ੧੧.

ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਜृਮ੍ਭਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਾਰੇਰ੍ਜ੍ਵਾਲਾਮਾਲਾਕੁਲਾਤ੍ਤਦਾ। ਮੁਖਾਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਰਪਰਾਜਿਤਾ ।। ੧੧.

ਜਦੋਂ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਜੰਭਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਅਜਿੱਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਿਕਲ ਆਈ।

ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਞ੍ਚੈਵ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ। ਗਰੁਡਾਦਿਤਿ ਸृष੍ਟੌ ਹਿ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੌ ਹਿ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕੌ ।। ੧੧.

ਸਕੰਦ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਗਰੁੜ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਦੋ ਉੱਚੇ ਪੰਛੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਮਯੂਰਃ ਕੁਕ੍ਕੁਟਸ਼੍ਚੈਵ ਪਤਾਕਾ ਚੈਵ ਵਾਯੁਨਾ। ਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਮਹਾਵੀਣਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾ। ਅਜਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ ਦਤ੍ਤੋ ਮੇषੋ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ ।। ੧੧.

ਮੋਰ, ਕੁੱਕੜ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵਾਯੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਮਹਾਨ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀ ਵੀਣਾ ਸਰਸਵਤੀ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ; ਮੇਛਾ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਭੇੜ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ।

ਮਾਯਾ ਵਿਹਰਣੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਿਰੌ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚੇ ਨਿਪਾਤਿਤੇ। ਤਾਰਕੇ ਚਾਸੁਰਵਰੇ ਸਮੁਦੀਰ੍ਣੇ ਨਿਪਾਤਿਤੇ ।। ੧੧.

ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਹਾੜ ਡਿੱਗਿਆ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਤਾਰਕ ਉੱਭਰਿਆ ਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।

ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ਦੇਵਰੈਗ੍ਨਿਸੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਸੇਨਾਪਤ੍ਯੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਰਿਰਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ।। ੧੧.

ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਉਪਿੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

ਦੇਵਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵੇਵਂ ਪਠ੍ਯਤੇ ਨਰਨਾਯਕਃ। ਦੇਵਾਰਿਸ੍ਕਨ੍ਦਨਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਆਗੂ, ਸਕੰਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਮਥੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਵੈਸ੍ਤਥਾ ਭੂਤ ਗਣੈਰਪਿ । ਮਾਤृਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾਯਕਗਣੈਸ੍ਤਥਾ ।। ੧੧.

ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਮਥ, ਦਾਵ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਨਾਇਕਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਸਾ ਤ੍ਵਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਪਤਨ੍ਤੀ ਸਾ ਦਿਵਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਾ । ਤ੍ਰਸਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਤੇष੍ਵਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ੍ਯੁਤਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ।। ੧੧.

ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਧੂੜ ਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਰਗੇ ਛੋਟੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਵੇਖੇ।

ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਨਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾਨਗ੍ਨੀਨਗ੍ਨਿष੍ਵਿਵਾਹਿਤਾਨ੍। ਤ੍ਰਾਯਧ੍ਵਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਪਤਨ੍ਤੀ ਤਾਨਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾਃ ।। ੧੧.

ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਖਮ, ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਅੱਗ ਬੁਝੀ ਹੋਈ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਅੱਗ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਡਿੱਗਦੀ ਹੋਈ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੀ: 'ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ!'

ਤੈਰੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਮਾਭੈषੀਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਧਿष੍ਠਿਤਾਭਵਤ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਯਤ੍ਸਾ ਵੈ ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਦੀਨਯਾ ਗਿਰਾ ।। ੧੧.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਡਰ ਨਾ,' ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਮਿਲੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਪਿਤਰਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍। ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਸ੍ਵਦੋषੇਣ ਤਪਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ।। ੧੧.

ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਵੰਝੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ਾਨ ਤੋਂ ਹਟ ਗਈ, ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਹੇ ਹੱਸਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ।'

ਯੈਃ ਕ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਰੀਰੈਰਿਹ ਦੈਵਤੈਃ । ਤੈਰੇਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤੀਹ ਦੇਵਤਾਃ ।। ੧੧.

ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਮਾਨੁषੇ। ਤਸ੍ਮਾਦਮਾਵਸ੍ਵਪਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਫਲਮ੍ ।। ੧੧.

ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਲਈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਅਮਾਵਸਵਪਤੀ ਹੋਣ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗੀ।

ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਪਿਤਰਃ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾਃ। ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਸਞ੍ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਨੁਕਮ੍ਪਯਾ ।। ੧੧.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਪੂਰਵਜ ਫਿਰ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।

ਅਵਸ਼੍ਯਮ੍ਭਾਵਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹ੍ਯਰ੍ਥਮੂਚੁਸ੍ਤਤਃ ਸੁਰਾਃ । ਸੋਮਪਾਃ ਪਿਤਰਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚੈਵ ਹ੍ਯਮਾਵਸੋਃ ।। ੧੧.

ਜਦੋਂ ਨਿਸਚਿਤ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਅਮਾਵਸੁ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।

ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੁ ਮਾਨੁषਤ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਮਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ੍ਵਾਨਿਤਿ ।। ੧੧.

ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗੀ, ਕੁੜੀ ਬਣ ਕੇ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ।

ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਜਾ। ਅਸ੍ਯੈਵ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦੁਹਿਤਾ ਅਦ੍ਰਿਕਾਯਾਂ ਹ੍ਯਮਾਵਸੋਃ ।। ੧੧.

ਅਠਾਈਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖੋਂ, ਅਮਾਵਸੁ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗੀ।

ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਂ ऋषੇਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਸ ਵੇਦਮੇਕਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵੈ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ।। ੧੧.

ਤੂੰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵਾਰਿਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇੱਕ ਵੇਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇਗਾ।

ਮਹਾਭਿषਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੌ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਤ੍ਵਮੇਵੋਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਸਿ ।। ੧੧.

ਤੂੰ ਮਹਾਭੀਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ: ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ।

ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਚਰਾਜਾਨਂ ਤੇਜੋਬਲਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਏਤਾਨੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਾਨਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ।। ੧੧.

ਤੂੰ ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦ ਨਾਮਕ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ, ਜੋ ਜੋਸ਼, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ।

ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਜਨ੍ਮ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਯੈਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾ ਅਦ੍ਰਿਕਾਯਾਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ।। ੧੧.

ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਜਨਮ ਮਿਲੇਗਾ; ਤੂੰ ਉਸੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬਣੇਗੀ।

ਕਨ੍ਯਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਮਿਮਾਨ੍ ਲੋਕਾਨਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਦਾਸ਼ੇਯੀ ਜਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੁ ਸਾ ।। ੧੧.

ਕੁੜੀ ਬਣ ਕੇ ਤੂੰ ਫੇਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਦਾਸ਼ੇ ਦੀ ਧੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਬਣ ਗਈ।