ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਜ੍ਞਾਨਕਰ੍ਮਣ੍ਯੁਪਰਤੇ ਲੋਕੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਙ੍ਗਤੇ । ਕੀਟਮੂषਿਕਸਰ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਨ੍ ।। ੫੮.

ਜਦ ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਮੁੱਕ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਲੋਕ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਹੋਣਗੇ, ਤਦ ਕੀੜੇ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸੱਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਗੇ।

ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਭਵੇਤ੍। ਕੌਸ਼ਿਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਨ੍ ।। ੫੮.

ਫਿਰ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ, ਸੁੱਖ-ਚੈਨ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਸਮਰਥਾ ਵੱਡੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਕੌਸ਼ਿਕ ਲੋਕ ਹਰ ਸਾਲ ਭੁੱਖ ਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਜਾਵਣਗੇ।

ਦੁਃਖੇਨਾਭਿਪ੍ਲੁਤਾਨਾਞ੍ਚ ਪਰਮਾਯੁਃ ਸ਼ਤਂ ਭਵੇਤ੍। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵੇਦਾਃ ਕਲਿਯੁਗੇऽਖਿਲਾਃ ।। ੫੮.

ਜੋ ਲੋਕ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਡੁੱਬੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਕਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕੇਵਲਾ ਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਾਃ। ਕषਾਯਿਣਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਾਸ੍ਤਥਾ ਕਾਪਾਲਿਨਸ਼੍ਚ ਹ ।। ੫੮.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਹੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਪਏ ਹਨ; ਗੇਰੂਆਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੋਪੜੀਆਂ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ।

ਵੇਦਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੀਰ੍ਥਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋऽਪਰੇ । ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾषਣ੍ਡਾਃ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ ।। ੫੮.

ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੇਦ ਵੇਚਣਗੇ, ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਵੇਚਣਗੇ; ਕੁਝ ਹੋਰ, ਜੋ ਵਰਣਾਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਤੇ ਠੱਗ ਹੋਣਗੇ, ਉੱਭਰ ਆਉਣਗੇ।

ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਥਾ ਤੇ ਵੈ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਕਲੌ ਯੁਗੇ। ਨਾਧੀਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਵੇਦਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ ।। ੫੮.

ਜਦ ਕਲੀ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਐਸੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੇਦ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਯਜਨ੍ਤੇ ਨਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਯਃ। ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧਂ ਗੋਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਉਪਹਨ੍ਯੁਸ੍ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਾਧਯਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੫੮.

ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ; ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਜੀਊਣਗੇ।

ਦੁਃਖਪ੍ਰਚਾਰਤੋऽਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਦੇਸ਼ੋਤ੍ਸਾਦਃ ਸਰੋਗਤਾ। ਮੋਹੋ ਗ੍ਲਾਨਿਸ੍ਤਥਾਸੌਖ੍ਯਂ ਤਮੋਵृਤ੍ਤਂ ਕਲੌ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ।। ੫੮.

ਜਦ ਦੁੱਖ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਸ਼ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੋਗ ਚਹੁੰ ਪਾਸ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਮੋਹ, ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਸੁੱਖ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਕਲੀ ਯੁਗ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਜਾ ਤੁ ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਯਾਮਥ ਵੈ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ। ਤਸ੍ਮਾਦਾਯੁਰ੍ਬਲਂ ਰੂਪਂ ਕਲਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਹੀਯਤੇ। ਦੁਃਖੇਨਾਭਿਪ੍ਲੁਤਾਨਾਂ ਵੈ ਪਰਮਾਯੁਃ ਸ਼ਤਂ ਨृਣਾਮ੍ ।। ੫੮.

ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਹੱਤਿਆ ਵਧ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਕਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਡੁੱਬੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਭਿਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵੇਦਾਃ ਕਲਿਯੁਗੇऽਖਿਲਾਃ। ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਕੋਵਲਾ ਧਰ੍ਮਪੀਡਿਤਾਃ ।। ੫੮.

ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਕਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਜਨ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਪਏ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਤਦਾ ਤ੍ਵਲ੍ਪੇਨ ਕਾਲੇਨ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਧਨ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਞ੍ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੫੮.

ਉਸ ਸਮੇਂ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੋਕ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਚ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਦਿਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਨਸੂਯਕਾਃ. ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਵਾਰ੍षਿਕੋ ਧਰ੍ਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਾਸਿਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਰਨ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਦਹ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਰੁਯਾਤ੍ ਕਲੌ ।। ੫੮.

ਜੋ ਲੋਕ ਇਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੁਣੀ ਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ; ਪਰ ਕਲੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਰਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਏषਾ ਕਲਿਯੁਗੇऽਵਸ੍ਥਾ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂਸ਼ਨ੍ਤੁ ਨਿਬੋਧ ਮੇ । ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਤੁ ਹੀਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰੀਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ ਪਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਯਃ ।। ੫੮.

ਇਹ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੰਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ। ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਸਫਲਤਾ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਯੁਗਸ੍ਵਭਾਵਾਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀਮਾਸ੍ਤੁ ਪਾਦਸ਼ਃ। ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਵਭਾਵਾਚ੍ਚਾਂਸ਼ੇषੁ ਪਾਦਸ਼ਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ ।। ੫੮.

ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕਤਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸੰਧੀਆਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇ ਸੰਧੀਆਂ ਦੀ ਸੁਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਦੇ ਹਨ।

ਏਵਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂਸ਼ਕੇ ਕਾਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਯੁਗਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸਾਧੂਨਾਂ ਭृਗੂਣਾਂ ਨਿਧਨੋਤ੍ਥਿਤਃ ।। ੫੮.

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਚ ਸੰਧੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭਰਗੂ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੋਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਮਿਤਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸੋਂਸ਼ੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੇऽਨ੍ਤਰੇ ।। ੫੮.

ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਸੀ, ਨਾਂ ਪ੍ਰਮਿਤੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਸਵਾਯੰਭੁਵ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।

ਸਮਾਃ ਸ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ ਵੈ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਆਚਕਰ੍ष ਸ ਵੈ ਸੇਨਾਂ ਸਵਾਜਿਰਥਕੁਞ੍ਜਰਾਮ੍ ।। ੫੮.

ਉਹ ਪੂਰੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।

ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸ ਤਦਾ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੫੮.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਗਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਾਨ੍ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਜਾਤ੍। ਪਾषਣ੍ਡਾਨ੍ ਸ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਃਸ਼ੇषਾਨ੍ ਕृਤਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ।। ੫੮.

ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਥਾਂ ਦੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤਿ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਖੰਡੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।

ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾ ਯੇ ਚ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਵਰ੍ਣਵ੍ਯਤ੍ਯਾਸਜਾਤਾਂਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਤਾਨੁਪਜੀਵਿਨਃ ।। ੫੮.

ਜੋ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਧਰਮੀ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਹੜੇ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਜਾਤਾਂ ਤੋਂ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਦੀਚ੍ਯਾਨ੍ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪृष੍ਠਾਪਰਾਨ੍ਤਿਕਾਨ੍ ।। ੫੮.

ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰੀ, ਮੱਧ, ਪਹਾੜੀ, ਪੂਰਬੀ, ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤਥੈਵ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰਵਿਡਾਨ੍ ਸਿਂਹਲੈਃ ਸਹ। ਗਾਨ੍ਦਾਰਾਨ੍ ਪਾਰਦਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਪਹ੍ਨਵਾਨ੍ ਯਵਨਾਂਸ੍ਤਥਾ ।। ੫੮.

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਖਣ ਦੇ ਲੋਕ, ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਸਿੰਹਲ, ਗਾਂਧਾਰ, ਪਾਰਦ, ਪਹਨਵ ਤੇ ਯਵਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਤੁषਾਰਾਨ੍ ਵਰ੍ਵਰਾਂਸ਼੍ਚੀਨਾਨ੍ ਸ਼ੂਲਿਕਾਨ੍ ਦਰਦਾਨ੍ ਖਸਾਨ੍। ਲਮ੍ਪਾਕਾਨ੍ਥ ਕੇਤਾਂਸ਼੍ਚ ਕਿਰਾਤਾਨਾਞ੍ਚ ਜਾਤਯਃ ।। ੫੮.

ਉਸ ਨੇ ਤੁਸ਼ਾਰ, ਬਰਬਰ, ਚੀਨ, ਸ਼ੂਲਿਕ, ਦਰਦ, ਖਸ, ਲੰਪਾਕ, ਕੇਤ ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਚਕ੍ਰੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨਾਮਨ੍ਤਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ। ਅਧृष੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਚਚਾਰਾਥ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍ ।। ੫੮.

ਜਦ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਅਜੇਹਾ ਅਜੈਯ ਰਹਿ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸੋਂਸ਼ੇਨ ਦੇਵਸ੍ਯ ਹਿ ਵਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਵਿਧਿਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਿਤਿਰ੍ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ।। ੫੮.

ਮਾਧਵ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਮਿਤੀ ਸੀ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

ਗੋਤ੍ਰੇਣ ਵੈ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਕਲਿਯੁਗੇ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ੇऽਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਸਮਾਃ ।। ੫੮.

ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਬਤੀਵਾਂ ਸਾਲ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ।

ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਮਾਨਵਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਵੀਰ੍ਯਾਵਸ਼ੇषਾਨ੍ਤੁ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਰ਼ੂਢੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਪਰਸ੍ਪਰਨਿਮਿਤ੍ਤੇਨ ਕੋਪੇਨਾਕਸ੍ਮਿਕੇਨ ਤੁ ।। ੫੮.

ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਹਾਦਰੀ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।

ਸ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਲਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤਾਨਧਾਰ੍ਮਿਕਾਨ੍ । ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਹਾਨੁਗਃ ।। ੫੮.

ਉਸ ਨੇ ਵੱਧਤਰ ਅਧਰਮੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਲਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਤਤੋ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਅਮਾਤ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਸੈਨਿਕੇ। ਉਤ੍ਸਾਦ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ।। ੫੮.

ਫਿਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੱਚੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।