ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਹਿਂਸਾਸੂਯਾਨृਤਂ ਮਾਯਾ ਵਧਸ਼੍ਚੈਵ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਏਤੇ ਸ੍ਵਭਾਵਾਸ੍ਤਿष੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਧਯਨ੍ਤਿ ਚ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੫੮.

ਹਿੰਸਾ, ਈਰਖਾ, ਝੂਠ, ਧੋਖਾ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ—ਇਹ ਤਿਸ਼ਯ ਦੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਕृਤਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪਰਿਹੀਯਤੇ। ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾ ਵਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ਵਾ ਨ ਵਾ ।। ੫੮.

ਇਹ ਪੂਰਾ ਧਰਮ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

ਕਲੌ ਪ੍ਰਮਾਰਕੋ ਰੋਗਃ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਭਯਾਨਿ ਵੈ। ਅਨਾਵृष੍ਟਿਭਯਂ ਘੋਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਞ੍ਚ ਵਿਪਰ੍ਯਯਮ੍ ।। ੫੮.

ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਦਾ ਡਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਭਿਆਨਕ ਸੁੱਕਾ ਪੈਣ ਦਾ ਡਰ ਤੇ ਉਲਟਵਾਂ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਨ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਮृਤੇਰਸ੍ਤਿ ਤਿष੍ਯੇ ਲੋਕੇ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ। ਗਰ੍ਭਸ੍ਥੋ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯੌਵਨਸ੍ਥਸ੍ਤਥਾਪਰਃ । ਸ੍ਥਾਵਿਰੇ ਮਧ੍ਯਕੌਮਾਰੇ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਵੈ ਕਲੌ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੫੮.

ਤਿਸ਼ਯ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਕੋਈ ਮਰਯਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵਧਾਪਣ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਾਰ੍ਮਿਕਾਸ੍ਤ੍ਵਨਾਚਾਰਾਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਕੋਪਾਲ੍ਪਤੇਜਸਃ। ਅਨृਤਬ੍ਰੁਵਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਤਿष੍ਯੇ ਜਾਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ।। ੫੮.

ਅਧਰਮੀ, ਗਲਤ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਲੋਕ ਤਿਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਦੁਰਿष੍ਟੈਰ੍ਦੁਰਧੀਤੈਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਚਾਰੈਰ੍ਦੁਰਾਗਮੈਃ। ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਕਰ੍ਮਦੋषੈਸ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਜਾਯਤੇ ਭਯਮ੍ ।। ੫੮.

ਮੰਦੇ, ਠੀਕ ਨਾ ਪੜ੍ਹੇ, ਗਲਤ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਗਲਤ ਦীক্ষਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਰਮ-ਦੋਸ਼ਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਿਂਸਾ ਮਾਯਾ ਤਥੇਰ੍ष੍ਯਾ ਚ ਕ੍ਰੋਧੋऽਸੂਯਾਕ੍ਸ਼ਮਾਨृਤਮ੍। ਤਿष੍ਯੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਰਾਗੋ ਲੋਭਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। ੫੮.

ਹਿੰਸਾ, ਧੋਖਾ, ਈਰਖਾ, ਗੁੱਸਾ, ਨਫ਼ਰਤ, ਅਣਮਨਤਾ ਤੇ ਝੂਠ—ਇਹ ਤਿਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਗ ਤੇ ਲੋਭ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭੋ ਜਾਯਤੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਲਿਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵੈ ਯੁਗਮ੍। ਨਾਧੀਯਨ੍ਤੇ ਤਦਾ ਵੇਦਾ ਨ ਯਜਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਉਤ੍ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਵਿਸ਼ਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ ।। ੫੮.

ਕਲਿਜੁਗ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਦੂਜੀ ਜਾਤੀਆਂ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਖ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਣਾਮਨ੍ਤ੍ਯਯੋਨੇਸ੍ਤੁ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ। ਭਵਨ੍ਤੀਹ ਕਲੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼ਯਨਾਸਨਭੋਜਨੈਃ ।। ੫੮.

ਉਸ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਨੀਚ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੀ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਗਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਸੁੱਤਿਆਂ, ਬੈਠਿਆਂ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਰਾਹੀਂ।

ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਭੂਯਿष੍ਠਾ ਪਾषਣ੍ਡਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ। ਭ੍ਰੂਣਹਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾ ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ।। ੫੮.

ਰਾਜੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤ ਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਗਰਭ ਹੱਤਿਆ ਕਰੇਗੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਚ ਹੋਵੇਗੀ।

ਆਯੁਰ੍ਮੇਧਾ ਬਲਂ ਰੂਪਂ ਕੁਲਞ੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਹੀਯਤੇ। ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ।। ੫੮.

ਉਮਰ, ਅਕਲ, ਤਾਕਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਵੱਡੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ। ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਅਪਣਾਵਣਗੇ।

ਰਾਜਵृਤ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚੌਰਾਸ਼੍ਚੌਰਵृਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨष੍ਟਸੁਹृਦੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ।। ੫੮.

ਚੋਰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਰਾਜੇ ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਣਗੇ। ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਗੁਆ ਲੈਣਗੇ ਜਦ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆਵੇਗਾ।

ਅਸ਼ੀਲਿਨ੍ਯੋऽਵ੍ਰਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਮਦ੍ਯਾਮਿषਪ੍ਰਿਯਾਃ। ਮਾਯਾਮਾਤ੍ਰਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ।। ੫੮.

ਇਸਤਰੀਆਂ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਕੋਈ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਗੀਆਂ, ਮਦਿਰਾ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਪਸੰਦ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵਣ ਗੁਜ਼ਾਰਣਗੀਆਂ।

ਸ਼੍ਵਾਪਦਪ੍ਰਬਲਤ੍ਵਞ੍ਚ ਗਵਾਞ੍ਚੈਵਾਪ੍ਯੁਪਕ੍ਸ਼ਯਃ। ਸਾਧੂਨਾਂ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ।। ੫੮.

ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਗਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।

ਤਦਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇ ਮਹੋਦਰ੍ਕੋ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਭੋਗਿਨਾਂ ਤਥਾ। ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਵਿਚਲਿष੍ਯਤਿ ।। ੫੮.

ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੋਟੀ ਘੱਟ ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਮਿਲਣ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਚਾਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਡੋਲਣ ਲੱਗ ਪਵੇਗਾ।

ਤਦਾ ਹ੍ਯਲ੍ਪਫਲਾ ਦੇਵੀ ਭਵੇਦ੍ਭੂਮਿਰ੍ਮਹੀਯਸੀ। ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ਼੍ਥਿਤੇ ।। ੫੮.

ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਵੱਡੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਫਲ ਘੱਟ ਦੇਵੇਗੀ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਨੇੜੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਤਪ ਕਰਣਗੇ।

ਤਦਾ ਹ੍ਯੈਕਾਹਿਕੋ ਧਰ੍ਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਸਿਕਃ। ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਵਤ੍ਸਰਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਏਕਾਹਾਦਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ ।। ੫੮.

ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦਾ ਧਰਮ, ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦੇ ਸਾਲ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।

ਅਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰੋ ਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰੋ ਬਲਿਭਾਗਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ। ਯੁਗਾਨ੍ਤੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਣਪਰਾਯਣਾਃ ।। ੫੮.

ਰਾਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਸਿਰਫ਼ ਟੈਕਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਗੇ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ 'ਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਅਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾਨੋ ਵਿਸ਼ਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਪਜੀਵਿਨਃ। ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਭਿਵਾਦਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ।। ੫੮.

ਰਾਜੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ, ਲੋਕ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਜੀਵਣਗੇ। ਸਭ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਸੱਦਣਗੇ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।

ਪਤਯਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਹਵੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਲੌ ਯੁਗੇ। ਚਿਤ੍ਰਵਰ੍षੀ ਤਦਾ ਦੇਵੋ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯਃ ।। ੫੮.

ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪਤੀ ਹੋਣਗੇ। ਜਦ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇ, ਰੱਬ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰੇਗਾ।

ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਣਿਜਕਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਧਮੇ ਯੁਗੇ। ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਕੂਟਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪਣ੍ਯਵਿਕ੍ਰੀਤਤੇਜਨੈਃ ।। ੫੮.

ਸਾਰੇ ਵਪਾਰੀ ਇਸ ਮਾੜੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਬੇਇਮਾਨ ਹੋਣਗੇ, ਵੱਧ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੂਠੇ ਮਾਪ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਵਸਤੂ ਵੇਚਣਗੇ।

ਕੁਸ਼ੀਲਚਰ੍ਯਾ ਪਾषਣ੍ਡੈਰ੍ਵृਥਾਰੂਪੈਃ ਸਮਾਵृਤਮ੍। ਪੁਰੁषਾਲ੍ਪਂ ਬਹੁਸ੍ਤ੍ਰੀਕਂ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ।। ੫੮.

ਕੁਝ ਪਾਠਕ ਵਿਅਰਥ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਨਾਟਕ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਕਰਣਗੇ। ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਰਦ ਘੱਟ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੱਧ ਹੋਣਗੀਆਂ।

ਬਹੁਯਾਚਨਕੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਨਃ ਕ੍ਰੂਰਵਾਕ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਜਵੋ ਨਾਨਸੂਯਕਃ ।। ੫੮.

ਲੋਕ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਮੰਗਣਗੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਕਰੜਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।

ਨ ਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਾ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਣੋ ਲੋਕੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਅਸ਼ਙ੍ਕਾ ਚੈਵ ਪਤਿਤੇ ਤਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ।। ੫੮.

ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਬਦਲਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਪਤਨ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਇਹ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

ਨਰਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵਸੁਮਤੀ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਨਗਰੇषੁ ਚ ।। ੫੮.

ਧਰਤੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਸੁੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਲਾਕੇ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਰੁਕਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਅਲ੍ਪੋਦਕਾ ਚਾਲ੍ਪਫਲਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ। ਗੋਪ੍ਤਾਰਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਗੋਪ੍ਤਾਰਃ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ਾਸਨਾਃ ।। ੫੮.

ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਫਲ ਘੱਟ ਹੋਣਗੇ। ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਲੋਕ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

ਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਪਰਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਧਰ੍षਕਾਃ। ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹ੍ਯਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਸਾਹਸਪ੍ਰਿਯਾਃ ।। ੫੮.

ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਗਹਣੇ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਅਧਰਮ ਤੇ ਜ਼ੋਰ-ਜਬਰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।

ਅਨष੍ਟਚੇਤਨਾਃ ਪੁਂਸੋ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਚੂਲਿਕਾਃ। ਊਨषੋਡਸ਼ਵਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। ੫੮.

ਜਦ ਯੁਗ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਜੂੜੇ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਉਮਰ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ੁਕ੍ਲਦਨ੍ਤਾ ਜਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕਾषਾਯਵਾਸਸਃ। ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਞ੍ਚਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਾਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ।। ੫੮.

ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਚ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੂਏ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੂੰਡੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਗੇਰੂਆਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਦਰ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣਗੇ।