ਕਲਕੀ ਦੇ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ—ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ—ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਧਾਰਨ ਸੈਨਿਕ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਨਾਲ ਲੋਕ ਅਣਯਮਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਖੀ ਮੁਕ ਜਾਣ ਤੇ, ਲੋਕ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਸੀ ਸਹਾਰਾ ਲੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਰੋਲਾ ਨਹੀਂ, ਲੋਕ ਵੱਡੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਉਹ ਸਭ ਬਰਾਬਰ, ਬਿਨਾ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ, ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ, ਧਰਮ-ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਥੋੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪੱਤਿਆਂ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਦੇ ਹਨ; ਚਮੜੇ, ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਛਾਲ ਨਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤਪਸਿਆ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵਿਸਰ ਜਾਏ, ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੇ ਦੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਏ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸੰਧਿਆ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੋਕ ਕਠਿਨਾਈ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਨਤੀ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਥਮ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤਾ ਯੁੱਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵਿਕਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਅਤਿ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਯਦੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਰਵਸੁ, ਪੁਰੁ, ਧ੍ਰੁਹਯੁ ਅਤੇ ਅਨੁ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਹਨੀ ਸੀ, ਵਹਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਭਾਨੂ ਸੀ; ਗੋਭਾਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਤ੍ਰਿਸਾਨੂ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਸਾਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਾਮਾ ਸੀ, ਪਰ ਮਰੁੱਤਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਮਰੁੱਤਾ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਰੁੱਤਾ ਵੰਸ਼-ਹੀਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਨੇ ਅਯੋਗ ਮੰਨਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਰਵਸੁ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਦੁਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰੂਥਾ ਸੀ; ਸ਼ਰੂਥਾ ਤੋਂ ਜਨਾਪੀਡਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪਾਂਡਿਆ, ਕੇਰਲ, ਚੋਲਾ, ਤੇ ਕੁਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਕੂਲਿਆ, ਪਾਂਡਿਆ, ਚੋਲਾ ਅਤੇ ਕੇਰਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧ੍ਰੁਹਯੁ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ: ਬਭਰੂ ਅਤੇ ਸੇਤੁ; ਸੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰੁੱਧਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਭਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਪੁ ਸੀ। ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਅਰੁੱਧਾ, ਯੌਵਨਾਸ਼ਵ ਦੁਆਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਯੁੱਧ ਚੌਦਾਂ ਮਹੀਨੇ ਚੱਲਿਆ। ਅਰੁੱਧਾ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਗਾਂਧਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰਾ ਖੇਤਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਾਂਧਾਰਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਾਂਧਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘ੍ਰਿਤਾ ਸੀ। ਘ੍ਰਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਦਮਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਇਹ ਸਭ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਨੁ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸਭਾਨਰਾ, ਪਕ੍ਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪਰਪਕ੍ਸ਼ਾ। ਸਭਾਨਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਚਾਰਵਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲਾਨਲਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਨਿਆਯਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ; ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਪੁਰੰਜਯਾ ਸੀ। ਪੁਰੰਜਯਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇਜਯਾ, ਜੋ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਨਮੇਜਯਾ ਤੋਂ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ; ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਮਨਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਰਾਜਾ ਮਹਾਮਨਾ, ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਦਾ ਮਾਲਿਕ, ਵਿਸ਼ਵ-ਸਾਮਰਾਟ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਉਸਨੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਹ ਉਸ਼ੀਨਰਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁ, ਜੋ ਵੀ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ। ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ: ਮ੍ਰਗਾ, ਕ੍ਰਮੀ, ਨਵਾ, ਦਰਵਾ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ, ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਬਣੇ। ਮ੍ਰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮ੍ਰਗਾ ਸੀ; ਨਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਾ; ਕ੍ਰਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਮੀ; ਦਰਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰਾ; ਸ਼ਿਵੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਿਵਪੁਰਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਗਾ ਦਾ ਯੌਧੇਯਾ। ਨਵਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਨਵਰਾਸ਼ਟ੍ਰਾ ਸੀ; ਕ੍ਰਮੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਕ੍ਰਿਮਿਲਾ ਸੀ; ਸੁਵ੍ਰਤ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਸੀ; ਹੁਣ ਸ਼ਿਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਸ਼ਿਵੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭਾ, ਸੁਵੀਰਾ, ਕੇਕਯਾ, ਤੇ ਮਦਰਕਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ繁: ਕੇਕਯਾ, ਮਦਰਕਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਦਰਭਾ, ਅਤੇ ਸੂਚੀਦਰਭਾ; ਹੁਣ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁ ਪੂਰਬ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਦਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਹੇਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਤਪਾ ਸੀ; ਸੁਤਪਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਤਯਸ਼ਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਜਨਮ-ਕ੍ਰਮ ਘਟਣ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਉਹ ਬਲੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉੱਚ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਅੰਗਾ, ਵੰਗਾ, ਸੁਹਲਾ, ਪੁੰਡ੍ਰਾ, ਕਲਿੰਗਾ ਅਤੇ ਬਾਲੇਯਾ ਜਨਮਾਏ; ਇਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਕੁਲਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਲੇਯਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਬਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀ, ਇੱਕ ਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ-ਸ਼ਕਤੀ, ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ, ਅਦੁੱਤੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਸਲ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।