ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ—ਦ੍ਰਾਵਿੜ, ਸਿੰਹਲ, ਗਾਂਧਾਰ, ਪਰਾਦ, ਪਹਲਵ, ਯਵਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕ—ਸਭ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਸ਼ਾਰ, ਬਰਬਰ, ਪੁਲਿੰਦ, ਦਰਦ, ਖਸ, ਲੰਪਾਕ, ਅੰਧਕ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਕਿਰਾਤ ਵੀ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੇਠ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਘੂੰਮਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਪ੍ਰਮੀਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਸ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸਮੇਂ, ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਮਕਸਦ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਪਚਵੀਂ ਯੁਗ ਚੱਕਰ ਆਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਪਚੀਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ—ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ—ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਠੋਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਬੀਜ ਹੀ ਬਚਾ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅਧਰਮੀ ਚੁਕਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ, ਕਲਕੀ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਅਚਾਨਕ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਕਲਕੀ ਆਪਣੀਆਂ ਆਮ ਸੈਨਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਬੇਸਮਝ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗੀ, ਲੋਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਆਪਸੀ ਸਹਾਰਾ ਗੁਆ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਰੋਣ-ਧੋਣ, ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ—ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਦਿਆ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ-ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਕਹੇ ਜਾਣਗੇ। ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਤਿਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਜੀਊਂਦੇ, ਛਾਲਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਿਸ਼ਰਾਏ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਇਸ ਸੰਧਿਆ ਵਿੱਚ ਕਠਿਨਾਈ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਣਗੇ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਕਲਿਯੁਗ ਖਤਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਵੇਗੀ; ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਵਿਗਾੜ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਰਤਬ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਰਵਸੁ, ਪੁਰੂ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਅਤੇ ਅਨੁ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਹਨੀ ਸੀ, ਵਹਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਭਾਨੁ ਸੀ, ਗੋਭਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਤ੍ਰਿਸਾਨੁ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਪਰਾਜਿਤਾ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਸਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਮ ਸੀ, ਪਰ ਮਰੁੱਤ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਰੁੱਤ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਰੁੱਤ ਵੰਸ਼ਹੀਨ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਅਯੋਗ ਸਮਝਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਉਮਰ ਦੀ ਲੜੀ ਰਾਹੀਂ, ਤੁਰਵਸੁ ਇਕ ਵਾਰ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਦੁਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰੂਥਾ ਸੀ; ਸ਼ਰੂਥਾ ਤੋਂ ਜਨਾਪੀਡਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਹ ਸਨ: ਪਾਂਡਿਆ, ਕੇਰਲ, ਚੋਲਾ ਅਤੇ ਕੁਲਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਪਾਂਡਿਆ, ਕੇਰਲ, ਚੋਲਾ ਅਤੇ ਕੁਲਿਆ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ—ਬਭ੍ਰੁ ਅਤੇ ਸੇਤੁ; ਸੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰੁੱਧਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਭ੍ਰੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਪੁ ਸੀ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਰੁੱਧਾ ਨੂੰ ਯੌਵਨਾਸ਼ਵ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਜੰਗ ਚੌਦਾਂ ਮਹੀਨੇ ਚੱਲੀ। ਅਰੁੱਧਾ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਗਾਂਧਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇਸ਼ ਵਸਿਆ। ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਾਂਧਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਘ੍ਰਿਤ ਸੀ। ਘ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਦਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਬਣੇ, ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਅਨੁ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਹ ਸਨ: ਸਭਾਨਰ, ਪਕ੍ਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਪਕ੍ਸ਼; ਸਭਾਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲਾਨਲ ਸੀ। ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ੍ਰਿਞਜਯਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸੁਭਾਵ ਸਮੇਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਸ੍ਰਿਞਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਪੁਰੰਜਯਾ ਸੀ। ਪੁਰੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਬਲੀ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ; ਜਨਮੇਜਯਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਖ਼ਿਆਤਿ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਧਰਮੀ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਮਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਸ਼ਾਲਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਮਹਾਮਨਾ, ਜੋ ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ਼ੀਨਰਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਤਿਤਿਕਸ਼ੁ, ਜੋ ਵੀ ਧਰਮੀ ਸੀ, ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਸ਼ੀਨਰਾ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਜ ਸਨ—ਮ੍ਰਿਗਾ, ਕ੍ਰਮੀ, ਨਵਾ, ਦਰਵਾ ਅਤੇ ਪੰਜਵੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਅਗੂ ਬਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਮ੍ਰਿਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮ੍ਰਿਗਾ ਸੀ; ਨਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਾ ਸੀ; ਕ੍ਰਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਮੀ ਸੀ; ਦਰਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਵ੍ਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਸੀ। ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਵੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰਾ। ਸ਼ਿਵੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਿਵਪੁਰਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਯੌਧੇਯਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।