ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਜਯੰਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਕਾਵ੍ਯਸ ਇਹ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਦੀ ਅਡੋਲ ਨਿਸ਼੍ਠਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਭਿੰਨ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਅਲਸਤਾ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਾਵ੍ਯਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।" ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਧੀ, ਜਯੰਤੀ, ਜੋ ਸਤਚਰਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਕਾਵ੍ਯਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਕਾਵ੍ਯਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਹ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮਲਿਸ਼ਾਂ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਕਾਵ੍ਯਸ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਭਿਆਨਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਧੂਏਂ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜਯੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ। ਕਾਵ੍ਯਸ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਤੂੰ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਗਿਆਨ, ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ ਕਾਰਨ—ਤੇਰੀ ਤੇਜਸ੍ਵਿਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜੋ ਕੁਝ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਯਜੁੁਰ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਤੱਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਇੰਝ ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਜੇਅਤਾ, ਧਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਅਘਾਤ ਰਹਿਤਤਾ ਦੇ ਵਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਵਰ ਪਾ ਕੇ ਕਾਵ੍ਯਸ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਤੋਤ੍ਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ—"ਸ਼ਿਤਿਕੰਠ, ਜੋ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਸੰਹਾਰ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਮਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਾਂ (ਵਰ੍ਹਾ) ਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਟਾ ਖੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਘੋੜਾ, ਕਾਰਣ, ਸੁਧਾਰ, ਉਤਮ ਤੀਰਥ, ਦੇਵ-ਦੇਵ, ਤੇਜ਼, ਮੋਹਕ, ਮਕੁਟਧਾਰੀ, ਸੁਸੰਸਥਿਤ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਧਨ ਰੂਪ ਬੀਜ ਵਾਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤਪਸਵੀ, ਛਾਲੇ ਵਾਲੇ, ਨਿੱਘੜੇ ਵਾਲੇ, ਵਿਖੁੰਨ ਵਾਲੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਕਵੀ, ਬੁੱਢੇ ਰਾਜਾ, ਤਕ੍ਸ਼ਕ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੂਰਜ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਯੋਗੀ, ਜਾਮ੍ਬਵੰਤ, ਸੁਸੰਸਥਿਤ, ਚੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ, ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਭਾਰਗਵ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਨਿਰਮਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੇਟ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ, ਭਵ, ਵਿਸ਼੍ਵ ਰੂਪ, ਧੌਲੇ, ਨਰ—ਇਹ ਸਭ ਮਹਿਮਾ ਨਮਸਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਤਲਵਾਰ ਧਾਰੀ, ਕਵਚਧਾਰੀ, ਸੁਕ੍ਸ਼ਮ, ਸੰਹਾਰੀ, ਤਾਮ੍ਰ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ, ਉੱਤਮ, ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ-ਭੂਰੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ਰ੍ਵ, ਵਿਸ਼੍ਵ ਰੂਪ, ਸੁਵਰਨ, ਉਤਮ, ਮੱਧਮ, ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ, ਤੇਜ਼, ਲਾਲ, ਡਮਰੂ, ਏਕਪਾਦ, ਯੋਗ੍ਯ, ਗਿਆਨ, ਮ੍ਰਿਗ-ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਸਰਪ, ਅਡੋਲ, ਭਿਆਨਕ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਤੀਖੇ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਕੇਸਰੀ, ਏਕਮਾਤ੍ਰ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਗ੍ਰਹਸ੍ਵਾਮੀ, ਤੰਤ੍ਰ ਰਹਿਤ, ਸ਼ੰਕਰ, ਮੰਗਲ, ਅਰਣ੍ਯ ਵਾਸੀ, ਗੁਹਾ ਵਾਸੀ, ਤਪਸਵੀ, ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ, ਸਾਂਖ੍ਯ, ਯੋਗ, ਧਿਆਨ, ਦੀਖ੍ਸ਼ਿਤ, ਗੁਪਤ, ਸ਼ਰ੍ਵ, ਪੂਜ੍ਯ, ਮਾਲਾਧਾਰੀ, ਗਿਆਨੀ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧਰ੍ਮਾਤਮਾ, ਮੰਗਲ, ਸੰਯਮੀ, ਚਤੁਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਾਨ, ਮਹੱਤਮਾ, ਚਤੁਰਪਾਦ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਰ੍ਮਾਤਮਾ, ਤੇਜ਼, ਚੂੜਾ ਵਾਲੇ, ਖਪਰੀਧਾਰੀ, ਦੰਤਧਾਰੀ, ਵਿਸ਼੍ਵ ਯਾਜਕ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਕਰੂੜ, ਵਿਅੰਗ, ਭਯਾਨਕ, ਮੰਗਲ, ਕੋਮਲ, ਗੁਣਵਾਨ, ਧਰ੍ਮਾਤਮਾ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਮ੍ਰਿਤਦੇਹ, ਨਿਤ੍ਯ, ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤ, ਤੀਵ੍ਰ, ਸ਼ਰਭ, ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਧੂਆਂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਪ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅੱਗ ਰੂਪ, ਅਚਾਨਕ ਜਨਮੇ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ, ਮਾਸਾਭੱਖ, ਵਾਮਨ, ਗਿਆਨੀ, ਵਿਦ੍ਯੁਤ ਰੂਪ, ਆਸ਼੍ਰਿਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਅੰਤਰિક્ષ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਧੈਰ੍ਯ, ਬਲ, ਮਾਨ, ਸਤ੍ਯ, ਜਲਨਹਾਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਸੰਹਾਰੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ, ਕੇਸ਼ੀ, ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਿੱਧ, ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਅੰਸ਼ ਰੂਪ, ਪ੍ਰਚੁਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਸਰਪ, ਸੰਘਾਰਕ, ਸ਼ਾਂਤ, ਉਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾ, ਪਾਪ ਸੰਹਾਰੀ, ਯਜ੍ਯ ਸੰਹਾਰੀ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁ, ਯਜ੍ਯਯੋਗ੍ਯ, ਜਲਨਹਾਰ, ਗਿਆਨੀ, ਅੱਗ, ਅੰਕੁਰ, ਰੇਤ ਰੂਪ, ਸੁਧ, ਉਤਮ, ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ, ਤੀਵ੍ਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਚੰਗਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਮ, ਪ੍ਰਿਯ, ਦੈਤ੍ਯ ਸੰਹਾਰੀ, ਪਸ਼ੁ ਸੰਹਾਰੀ, ਵਿਘਨ, ਸ਼ਾਇਤ, ਭ੍ਰਮਣ ਕਰਣ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ, ਅੰਤ, ਦੁਰਲਭ, ਕੁਸ਼ਲ, ਨੀਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸਿੱਧ, ਯੋਗੀ, ਸੁਵਰਨ ਬਾਹੁ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਸ਼ਾਂਤਿਕਰ, ਕਾਲਾ, ਮਾਘ ਮਾਸ ਜਨਮੇ, ਸੰਹਾਰੀ, ਏਕ ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇੰਝ, ਕਾਵ੍ਯਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਉੱਚੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।