ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਕੁੜੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਧਨਵੰਤਿਆ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਲੈ, ਕਿਉਂ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ?" ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗਾਂਦੀਨੀ ਗਰਭ ਵਿਚੋਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, "ਜੇਕਰ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੇਕਰ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀ।" ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇਛਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਇਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਗਾਂਦੀਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਕਰੂਰ, ਸ਼ਵਫਲਕ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀਰ, ਦਾਨੀ, ਯਜਮਾਨ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿਥੀ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋਏ। ਆਕਰੂਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਪਮੰਗੁ, ਮੰਗੁਰ, ਮ੍ਰਿਦੁਰਾ, ਅਰੀਮੇਜਯ, ਗਿਰਿਰਕ੍ਸ਼ਾ, ਯਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਵਾਰੀਮਰਦਨ ਵੀ ਹੋਏ। ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟਚਯ, ਵਰਗਮੋਚਾ, ਆਵਾਹਾ, ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ ਅਤੇ ਵਸੁਦੇਵਾ ਨਾਮਕ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਆਕਰੂਰ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ—ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਨੁਪਦੇਵ—ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਗੌਰਵ ਸਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ। ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪෘਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਅਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕਗਵੇਸ਼ਣਾ ਹੋਏ। ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਸੁਵਰਮਾ, ਵਰਮਚਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਅਭੂਮੀ, ਬਹੁਭੂਮੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਵੀ ਜਨਮੀਆਂ। ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸਤ੍ਯਕਾ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਕਕੁਦਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਮੀਕ ਅਤੇ ਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ। ਕਕੁਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੇਵਤਾ ਹੋਇਆ। ਰੇਵਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦਵਾਨ, ਤੁੰਬੁਰੂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਚੰਦਨ-ਉਦਕ-ਦੁੰਦੁਭੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਭਿਜਿਤ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁਨਰਵਸੂ ਹੋਇਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਛਾ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਵਿਚ, ਯਜਨ ਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਜਨਮਿਆ—ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਦਾਨੀ, ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਦੇ ਜੁੜਵਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਬਾਹੁਬਾਣ ਅਤੇ ਅਜਿਤ; ਅਤੇ ਆਹੁਕ ਅਤੇ ਆਹੁਕੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਆਹੁਕ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਜੋ ਸੈਨਿਕਾਂ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਲਸ਼ਕਰਾਂ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਸਨ, ਜੋ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਕੰਜੂਸੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁੱਧ, ਅਧਰਮੀ, ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਆਹੁਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤੀ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਹੁਕ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਚਿੱਟਾ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਅਸੀ ਜੋੜੇ ਜੋੜੇ ਘੋੜੇ ਸੀ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇਕਵੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਭੋਜਾ ਦੇ ਹਾਥੀ ਚਾਂਦੀ-ਸੋਨੇ ਦੇ ਬੰਦਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਭੋਜਾ ਦੇ ਘੰਟੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਗੂੰਜਦੇ। ਆਹੁਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਆਹੁਕਾਂਧਾ ਨਾਲ ਕਰਵਾਇਆ। ਆਹੁਕਾਂਧਾ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ: ਦੇਵਕ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਦੇਵਕ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਵੀਰਵਾਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁਦੇਵ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਜਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸਨ: ਵ੍ਰਿਕਦੇਵਾ, ਉਪਦੇਵਾ, ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਮਹਾਦੇਵਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵੀਂ ਦੇਵਕੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਅਗੇਵਨ ਸੀ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ: ਨਿਆਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕਦਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਭੂਮਯਾ, ਸੂਤਨੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਯੁੱਧਤੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸੁਪੁਸ਼ਟਿਮਾਨ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਕਰਮਧਰਮਵਤੀ, ਸ਼ਤਾਂਕ੍ਰੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲਾ, ਕੰਗਵਾ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਵਰਾਂਗਨਾ। ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਸੀ, ਕੁਕੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਕੁਕੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਜਮਾਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ੍ਯਾਧਿਦੇਵ, ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰਾ ਹੋਏ। ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਵਾਤ, ਨਿਵਾਤ, ਸ਼ੋਣਿਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ। ਸ਼ਮੀ, ਗਦਵਰਮਾ, ਨਿਦਾਤਾ, ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਕ੍ਰਜਿਤ, ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਿਪਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਇਆ। ਸ੍ਵਯੰਭੋਜਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਹੋਇਆ। ਹ੍ਰਦਿਕਾ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਕ੍ਰਿਤਾ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਮੱਧਲੇ, ਅਤੇ ਹੋਰ: ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ, ਵਨਾਰ੍ਹਾ, ਭਿਸ਼ਗ, ਦ੍ਵੈਤਰਥ, ਸੁਦਾਂਤ, ਧਿਯਾਂਤ, ਨਕਵਾਨ ਅਤੇ ਕਨਕੋਦਭਵ। ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੌਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਅਸਮੌਜਾ, ਜੋ ਨਿਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸੁਰੂਪਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਜੋ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਵੀ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕੁਲ-ਵੰਸ਼ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸ਼ੂਰ ਨੇ ਅਸਮਕੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਰਧ-ਦੇਵ, ਅਰਧ-ਮਾਨਵ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਮਾਸ਼੍ਯਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਭਾਸ਼੍ਯਾ ਤੋਂ ਦੱਸ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡੰਕਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਧੁਨੀ ਉਠੀ। ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।