ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇਹ ਮਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰੰਜ ਹੈ, ਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਰਸਦੀ ਚੀਜ਼ ਭੇਟ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬਭਰੂ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਣਬੰਨ੍ਹੇ ਯਜਨਾਂ—ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ—ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਯਾਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦੀ خاطر, ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਧਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਯਜਨ-ਸਥਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸੱਠ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਉੱਤਮ ਰਤਨ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਜਨ "ਅਕ੍ਰੂਰ-ਯਜਨ" ਕਹਾਏ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਾਫਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮਿਥਿਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਬਲਭਦ੍ਰ ਤੋਂ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਵਾਰਕਾ ਲੈ ਗਿਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਬੰਧੁਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਨਰਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਦੋ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਬੰਧੁਮਾਨ, ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਜਨਮ ਲਏ; ਇਸ ਕਾਰਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਜਦ ਅਕ੍ਰੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਭੇਜੀ। ਸੂਕਾ ਕਾਰਨ, ਧਰਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਦਾ ਖਤਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕੁਕੂਰ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਕ੍ਰੂਰ ਦੁਬਾਰਾ ਦਵਾਰਵਤੀ ਲੌਟ ਆਏ, ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਭੇਜੀ। ਯਦੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਰਮਵਤੀ ਭੈਣ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਰਤਨ ਬਭਰੂ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਕ੍ਰੂਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਇਹ ਦੇ ਦੇ; ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਚ ਕੋਈ ਰੰਜ ਨਾ ਰੱਖੀ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸੱਠ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਉਠਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਡੂੰਘਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਤੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਬਭਰੂ ਨੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ, ਉਹ ਰਤਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਭਰੂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਰਤਨ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਬਭਰੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਬਭਰੂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸ਼ਯਾਮੰਤਕ ਰਤਨ ਲਿਆ, ਗਾਂਦੀਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਝੂਠ ਜਾਣ ਕੇ, ਝੂਠ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਪਰਲੋਕ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇ। ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਅਨਿਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਯਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਯੁਯੁਧਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਯਕੀ ਜਨਮਿਆ। ਭੂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰਾ ਸੀ; ਇਹ ਭੂਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਕਹਾਏ। ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਜਨਮ ਲਏ। ਸ਼ਵਫਲਕਾ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵੱਸਦਾ, ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਸੁਕਾ ਦਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਵੱਸਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਵਸ੍ਹਤ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੁੜੀ, ਗਾਂਦੀਨੀ, ਨੂੰ ਵਿਆਹਿਆ; ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸੌ ਸਾਲ ਵੱਸਦੀ ਰਹੀ, ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਲੈ, ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ! ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ?" ਗਾਂਦੀਨੀ ਨੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗਰਭ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਨਮ ਲੈ ਲਵਾਂ; ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਪਿਤਾ, ਤਾਂ ਓਹੀ ਹੋਵੇ।" ਪਿਤਾ ਨੇ "ਓਹੀ ਹੋਵੇ" ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, "ਅਕ੍ਰੂਰ" ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਸ਼ਵਫਲਕਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ। ਉਪਮੰਗੂ, ਮੰਗੂਰ, ਮ੍ਰਦੁਰਾ, ਅਰੀਮੇਜਯਾ, ਗਿਰਿਰਾਖਸ਼ਾ, ਯਕਸ਼ਾ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਵਾਰੀਮਰਦਨ; ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸ਼੍ਰਿਸ਼ਟਚਯ, ਵਰਗਮੋਚਾ ਅਤੇ ਹੋਰ; ਆਵਾਹਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ, ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾ, ਉੱਤਮ ਮਹਿਲਾ। ਅਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੋਂ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਬਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ: ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਨੁਪਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ। ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ: ਪ੍ਰਿਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਿਥੁ, ਅਸ਼ਵਗਰੀਵ, ਅਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸੁਪਾਰਸ਼ਵ ਅਤੇ ਕਗਵੇਸ਼ਣ। ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਸੁਵਰਮਾ, ਵਰਮਚਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਅਭੂਮੀ, ਬਹੁਭੂਮੀ, ਅਤੇ ਦੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ: ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ ਵੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਸਤਯਕਾ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ: ਕਕੁਦਾ, ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ਮੀਕਾ ਅਤੇ ਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ। ਕਕੁਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਪੋਤਰੋਮਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੇਵਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਯਜਨਾਂ, ਦਾਨ-ਧਰਮ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਥੀਆਂ, ਸਤਯ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੇ ਜਨਮ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੰਤਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਰਹੀ।