ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ, ਜਾਮ্বਵੰਤ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਭਾਲੂ ਦੀ ਧੀ ਜਾਮ्बਵਤੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜਾਮ্বਵੰਤ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਚਮਕ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਹ ਅਣਮੋਲ ਰਤਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਜਾਮਬਵਤੀ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਭਾਲੂ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਸੁਲਹ ਕਰਕੇ, ਗੁਫਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਤਨ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਜਾਮਬਵਤੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਾਰਦਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ 'ਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਇੱਥੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏਗਾ। ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀਆਂ ਦਸ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ: ਭੰਗਕਾਰਾ (ਵੱਡਾ), ਵੀਰ, ਵ੍ਰਤਪਤੀ, ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰੀਆ (ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ)। ਫਿਰ, ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੀ ਧੀ, ਦਵਾਰਵਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ; ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭੋਜਾ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਅਕਰੂਰਾ, ਰਤਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਅਤੇ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਣ ਲੱਗਾ। ਭਦਰਕਾਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੇ ਰਤਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਕਰੂਰਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਅਕਰੂਰਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ: "ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ।" "ਅਸੀਂ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੇ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ ਪਰਾਜਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣਗੇ।" ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਰਨਾਵਤ ਨਗਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਨੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਭੋਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਦੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਰੋਈ। ਹਰੀ ਨੇ ਜਲੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਕੰਮ ਸਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਲਈ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਵਾਰਕਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਹਲਧਰ, ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ: "ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੇ; ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹੈ—ਉਥੇ ਹਮਲਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!" "ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ; ਭੋਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਸਾਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਭੋਜਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਕਰੂਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ। ਅਕਰੂਰਾ, ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਭੋਜਾ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਭੱਜਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਵਿਜ਼੍ਯਾਤਹ੍ਰਦਯਾ ਨਾਂ ਦੀ ਘੋੜੀ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦੌੜ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਭੋਜਾ ਦੀ ਮਾਝ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਉਹ ਮਾਝ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੌ ਯੋਜਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰ ਗਈ, ਪਰ ਰਥ 'ਚੋਂ ਵੇਖਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦਵਿਜ, ਘੋੜੇ ਥਕ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਹੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਬੈਠੇ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਇੱਥੇ ਰੁਕੋ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਘੋੜੇ ਥਕ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਪੈਦਲ ਚਲ ਕੇ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਭੋਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਯਮੰਤਕ ਰਤਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਫਿਰ ਹਲਧਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਤਨ ਵਾਪਸ ਕਰ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਇਸ 'ਤੇ ਰਾਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਾਂਟਣ ਲੱਗਾ। ਭਰਾਤਾ-ਪਿਆਰ ਵਿਚੋਂ, "ਮੈਂ ਇਹ ਮਾਫ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਔਰਤ, ਤੇਰੇ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰੰਜ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਰਾਮਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਭ੍ਰੂ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸੀ, ਨੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਣਰੋਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਵਾਏ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ, ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਤਨ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕ੍ਰਮ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਲਈ ਕਵਚ ਪਾ ਕੇ, ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਠ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ, ਚੰਗੇ ਰਤਨ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਜਨ 'ਅਕਰੂਰਾ-ਯਜਨ' ਕਹਾਏ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮਿਥਿਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਬਲਭਦ੍ਰ ਤੋਂ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ-ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਵਾਰਕਾ ਲੈ ਆਇਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਕਰੂਰਾ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਏ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਬੰਧੁਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਨਰਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।