ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਮੱਛੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੰਵਰਾਂ ਅਤੇ ਫੇਂਦ ਦੀ ਭਾਰੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ churn ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦੁਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਮਹਾਨ ਸਪ, ਡਰ ਕੇ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਅਮ੍ਰਿਤ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ churn ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸਪ, ਡਰ ਅਤੇ ਆਤੰਕ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹਵਾ ਬਿਨਾ ਖੜੀਆਂ ਕੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਥਿਰ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੰਜ ਸੌ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੈਦੀ ਬਣਾਕੇ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਲੈ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਪੁਲਸਤਯ ਜੀ ਆਏ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਪੁਲਸਤਯ ਦੀ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ-ਵ੍ਰਿਖ ਨੂੰ ਵੱਜਣ ਦੀ ਧੁਨੀ, ਦਿਸੀ। ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਯੁੱਧ-ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਮੁੱਲ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਭਾਰਗਵ (ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ) ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੜ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ, ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿਆਸਾ ਸੀ, ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਭਿੱਖ ਮੰਗੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੱਤ ਟਾਪੂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਸੇਰੇ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਨੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ ਨੇ ਹਿਹਯਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁੰਨੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਸੀ, ਜੋ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸੜਿਆ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਹਿਹਯ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਤੂੰ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਅਰਜੁਨ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।" "ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੇਗਾ। ਇੱਕ ਮਹਾਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਉਸਦੇ ਲਈ, ਰਾਮ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।" ਇਹ ਰਾਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਰ ਮੰਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ: ਸ਼ੂਰ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼, ਅਤੇ ਜਯਧਵਜ। ਜਯਧਵਜ, ਜੋ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਵੰਘਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਤਾਲਵੰਘਾ ਦੇ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਲਵੰਘਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਹਿਹਯਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ: ਅਣਗਿਣਤ ਵੀਰਹੋਤ੍ਰ, ਭੋਜ, ਅਵਰਤ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੁੰਡਿਕੇਰ, ਅਤੇ ਤਾਲਵੰਘਾ। ਵੀਰਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨੰਤ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਜਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਅਖੂਟ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਿਕ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦਾ ਜਨਮ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਧਨ-ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਕੁਝ ਘਟ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਧਰਮਪੂਰਨਤਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਦਾਤਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸੁਤ ਜੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸੀ, ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ? ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਹ pavittar ਜੰਗਲ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸੂਰਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਕੋਲ ਆਏ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੰਗਿਆ, 'ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ, ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਂ?' ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਚਲ (ਅਡਿੱਗ) ਵਸਤੂਆਂ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦਿਓ; ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।' ਰਾਜਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਭ ਅਚਲ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।' ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਤੀਰ ਚਲਾਓ, ਜੋ ਅਫ਼ੇਲ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੇਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।' ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਤੀਰ ਦਿੱਤੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਚਲ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਪਿੰਡ, ਗਵਾਂ ਦੇ ਵਸੇਰੇ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸੁੰਦਰ pavittar ਜੰਗਲ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਬਾਗ—all ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ—ਕਿਤੇ ਵੀ ਰੁੱਖ ਜਾਂ ਘਾਹ ਨਾ ਬਚੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ। ਜਦ ਉਸਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਠਿਆ; ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਅਰਜੁਨ ਵਲੋਂ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਉੱਚ ਕੁਲ-ਪਰੰਪਰਾ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟ੍ਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ, ਜਨਮਿਆ।