ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਸੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਾਜਾ, ਮਾਂਧਾਤ੍ਰ, ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ, ਕਪੀ, ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ, ਰਥੁ, ਆਰਸ਼ਟੀਸ਼ੇਣ, ਅਮੀਢਾ, ਭਾਗ ਅਤੇ ਅਨਯੋਨਯਾ—ਸਾਰੇ ਕਪੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ—ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਕਸ਼ੀਵਤ, ਸ਼ਿਜਯਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ; ਰਥੀਤਰਾ, ਰੁੰਦਾ, ਵਿਣੁਵ੍ਰੱਧਾ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਸੀ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਆਯੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੋਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਾਣਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤ੍ਰਿ ਸੀ, ਜੋ ਵੈਵਿਪ੍ਰਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੰਮਦੇ ਹਨ। ਅਤ੍ਰਿ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਸਦਾ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ, ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇਜ ਨਾਲ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ‘ਮਹਾਤਪ’ ਨਾਮ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵ-ਵਰਸ਼ਾਂ ਤਕ ਚੱਲੀ। ਜਦੋਂ ਅਤ੍ਰਿ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਅਤ੍ਰਿ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਗਿਆ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਥੰਮ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ। ਅਚਾਨਕ, ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਅੰਕੁਰ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪੋਸ਼ਕ ਬਣਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਉਸ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਥੰਮ ਨਹੀਂ ਸਕੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਰਥ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਡਿੱਗਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ—ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਨ-ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ—ਨੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਚ ਆਤਮਾ, ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਅੰਗੀਰਸ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦੇ ਕਈ ਸੂਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਾਲਣਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਥ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਵੱਡਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਪੌਦੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੌਦੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਮਾ, ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪੋਸ਼ਕ ਹੈ। ਤਪ, ਸ਼ਲਾਘਾ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੋਮਾ ਨੇ ਦਸ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਰਸ਼ਾਂ ਤਕ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜਾਣਕ ਹੈ, ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੀਜ, ਪੌਦਿਆਂ, ਜਲ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ‘ਤੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ-ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਸੋਮਾ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਸਵਭਾਵ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਦਕਸ਼ ਦੇ ਸੱਤਾਈ daughters, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵਰਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ (ਤਾਰਿਆਂ) ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਮਾ, ਸੋਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸੌ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ, ਹਿਰਣਯਗਰਭਾ ਉਦਗਾਤਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਸਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸੋਮਾ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਾਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਨੀ, ਕੁਹੁ, ਵਪੁ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਭਾ, ਵਸੁ, ਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ—ਇਹ ਨੌ ਦੇਵੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਅੰਤਮ ਸਨਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਸੋਮਾ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਿਆਂ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਨਿਯਮਤਾ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਅੰਗੀਰਸ ਤੋਂ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ ਸੀ। ਇਸ ਸਨੇਹ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਹੀਲ ਫੜੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁਕਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਥੇ, ਤਾਰਾਕਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ, ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਤਿੰਨ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਨਾਮ ਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਤੇ ਪਿਤਾ, ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਫਿਰ, ਉਸ਼ਨਾਸ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਤਾਰਾ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਾ ਕੱਢ।