ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਨਿਮੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਵਿਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ। ਨਿਮੀ ਨੇ ਇਕ ਐਸਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਰ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਜਯੰਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਇਸੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਵੱਡੇ ਯਜ్ఞ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਕ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਨਿਮੀ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਬੇਹੱਦ ਤੇਜਸਵੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਪਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਵਿਦੇਹ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿਥਿ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਪਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਥਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਮਿਥਿ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਕ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਗਏ। ਮਿਥਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮਿਥਿਲਾ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ 'ਜਨਕ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਦਾਵਸੁ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਦਾਵਸੁ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸੁਕੇਤੁ। ਸੁਕੇਤੁ ਤੋਂ, ਜੋ ਆਪ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਦੇਵਰਾਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਦੇਵਰਾਤ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਦੁਚਛ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਹਦੁਚਛ ਤੋਂ ਮਹਾਵੀਰਯ, ਜੋ ਮਹਾਪਰਾਕ੍ਰਮਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਮਹਾਵੀਰਯ ਤੋਂ ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਰਯਸ਼ਵ, ਉਸ ਤੋਂ ਮਾਰੁ, ਤੇ ਮਾਰੁ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਤਵਕ। ਪ੍ਰਤਿਤਵਕ ਤੋਂ ਨਿਆਂਪ੍ਰਿਯ ਰਾਜਾ ਕੀਰਤਿਰਥ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਮੀਢ। ਦੇਵਮੀਢ ਤੋਂ ਵਿਬੁਧ, ਵਿਬੁਧ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤੀ। ਮਹਾਧ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੀਰਤਿਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਰੋਮ ਦਾ ਚਾਰਚਾ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਹੋਇਆ। ਮਹਾਰੋਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਵਰਨਰੋਮ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਹ੍ਰਸਵਰੋਮ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਹ੍ਰਸਵਰੋਮ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀਰਧਵਜ ਸੀ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਤ ਜੋਤ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਖੇਤ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਇਆ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੀਤਾ ਖੇਤ ਜੋਤਣ ਸਮੇਂ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੀ? ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਖੇਤ ਕਿਸ ਲਕੜ ਲਈ ਜੋਤਾ ਸੀ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਜਦੋਂ ਮਹਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ्ञ ਲਈ ਯੱਗ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋਤਿਆ, ਤਾਂ ਉਥੋਂ ਸੀਤਾ ਜਨਮੀ।" ਸੀਰਧਵਜ ਤੋਂ ਭਾਨੁਮਾਨ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਮੈਥਿਲ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਭਾਨੁਮਾਨ ਦੇ ਭਰਾ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੇ। ਭਾਨੁਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦੁਯੁਮਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰਯ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਉਰਜਵਹਾ ਜਨਮੇ। ਉਰਜਵਹਾ ਤੋਂ ਸੁਤਦਵਾਜ, ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਫਿਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੋਂ ਸਵਾਗਤ, ਅਤੇ ਸਵਾਗਤ ਤੋਂ ਸੁਵਰਚਾ ਹੋਏ। ਸੁਵਰਚਾ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ, ਫਿਰ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਤੋਂ ਜਯਾ, ਅਤੇ ਜਯਾ ਤੋਂ ਵਿਜਯਾ। ਵਿਜਯਾ ਤੋਂ ਰਿਤ, ਰਿਤ ਤੋਂ ਸੁਨਯਾ, ਸੁਨਯਾ ਤੋਂ ਵੀਤਹਵ੍ਯ, ਤੇ ਵੀਤਹਵ੍ਯ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤੀ। ਧ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਲਾਸ਼ਵ, ਉਸ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਜਨਕਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੈਥਿਲ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਇਥੇ ਵਰਣਨ ਹੋਈ। ਹੁਣ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਸੋਮਾ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਸਦੱਸਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਗ ਮਿਲਿਆ। ਸੋਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਂ ਦੇਵੀਆਂ — ਸਿਨੀ, ਕੁਹੁ, ਵਪੁ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਭਾਵਸੁ, ਕੀਰਤਿ, ਧ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ — ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਨੇ ਯਜ్ఞ ਸਮਾਪਤੀ ਉੱਤੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਸੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਸੋਮਾ ਨੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸ਼ਨਸ ਨੇ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗੀਰਸ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ। ਇਸ ਪ੍ਰੇਮ ਕਾਰਨ, ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਸਤਰ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉੱਤੇ ਤਾਣਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਲਈ ਘੋਰ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਇਆ। ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤੁਸ਼ਿਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਆਦਿ-ਦੇਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ਼ਨਸ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਗੀਰਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਤਾਰਾ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨਾਲ ਸੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਇਹ ਗਰਭ ਨਾਂ ਛੱਡੀ।" ਤਾਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ, ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਬੱਚਾ ਹਰ ਹਾਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਪਰ ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ, ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਇਕ ਨਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਸੰਦੇਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤਾਰਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਾ ਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ?" ਤਾਰਾ, ਲਜਜਤ ਹੋਈ, ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਨਾ ਮਾੜਾ ਕਹਿ ਸਕੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾ, ਵਾਯੁ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਇਥੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਈ।