ਵਾਯੁਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਥੁਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਬਾਹੁ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਸਿਤ ਕੀਤਾ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਅੰਗਦ ਅਤੇ ਚੰਦਰਕੇਤੁ, ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿਚ繁ਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਅੰਗਦ ਦੀ ਨਗਰੀ ਅੰਗਦੀ, ਕਾਰਪਥ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਚੰਦਰਕੇਤੁ ਦੀ ਨਗਰੀ ਚੰਦਰਵਕਤਾ, ਮੱਲਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਖਿਆਤ ਨਗਰੀ ਸੀ। ਭਰਤ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਤਕਸ਼ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ, ਗੰਧਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਤਕਸ਼ ਦੀ ਨਗਰੀ ਤਕਸ਼ਸ਼ਿਲਾ, ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੀ ਨਗਰੀ ਪੁਸ਼ਕਰਾਵਤੀ ਵੀ ਵਿਖਿਆਤ ਸੀ। ਇਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਨੌਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਘੱਟ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਲੰਬੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਜੋ ਘੁੱਟਣ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀਆਂ ਮੋਢੀਆਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਰਿਗ, ਸਮ ਅਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਸੀ—"ਦੇਵੋ, ਭੋਗੋ," ਇਹੀ ਹੁਕਮ ਸੀ। ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪਾਪੀ ਪੌਲਸਤਯ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਣ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਇक्षਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਆਖਿਰਕਾਰ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ। ਰਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਲਵ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਸਨ। ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕੋਸਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਗਰੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਢਲਾਣ 'ਤੇ ਵਸਾਇਆ। ਉੱਤਰ ਕੋਸਲ ਵਿੱਚ ਲਵ ਦਾ ਰਾਜ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਗਰੀ ਸ਼੍ਰਾਵਸਤੀ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਤਿਥੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ; ਆਤਿਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਾਧ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਨਿਸ਼ਾਧ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲ, ਨਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਭ, ਨਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਅਤੇ ਪੁੰਡਰੀਕ ਤੋਂ ਖੇਮਧਨਵਨ ਹੋਇਆ। ਖੇਮਧਨਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਨਿਕ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹਿਨਾਗੁ ਸੀ। ਅਹਿਨਾਗੁ ਦਾ ਉੱਤਰाधिकारी ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰੀਯਾਤ੍ਰਾ ਸੀ; ਪਰੀਯਾਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਾਲਾ, ਅਤੇ ਦਾਲਾ ਤੋਂ ਬਾਲਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਬਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਆਉਂਕੋ, ਆਉਂਕੋ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਜ੍ਰਨਾਭ, ਅਤੇ ਵਜ੍ਰਨਾਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੰਖਨਾ। ਸ਼ੰਖਨਾ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਧਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਧਿਉਸ਼ਿਤਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਸਹ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਹਿਰਣਯਨਾਭ, ਜੋ ਕੋਸਲ ਦੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਸਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਜੈਮੀਨੀ ਦੇ ਪੋਤੇ ਵਸੀਠਾ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸੌ ਸੰਹਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਯਜਨਵਲਕਯ ਨੇ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੁਸ਼ਯਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ, ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਗਨੀਵਰਨ ਹੋਇਆ। ਅਗਨੀਵਰਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੀਘ੍ਰ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਰੰਗ ਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁ। ਮਨੁ ਨੇ ਯੋਗ ਅਪਨਾਇਆ ਅਤੇ ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਿਆ; ਨੌਂਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਬਣੇ। ਮਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸੁਸ਼੍ਰੁਤ, ਪ੍ਰਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਸੰਧੀ, ਸੁਸੰਧੀ ਤੋਂ ਅਮਰਸ਼, ਅਤੇ ਅਮਰਸ਼ ਤੋਂ ਸਾਹਸਵਾਨ ਹੋਇਆ। ਸਾਹਸਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਦਬਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਇक्षਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਵਸਵਤ ਆਦਿਤਿਆ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁ ਵਿਵਸਵਤ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਅਤੇ繁ਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸ਼ੁੱਧ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼੍ਰਾਦਧਦੇਵ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ繁ਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਨਿਮੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਵਿਕੁਕਸ਼ੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਰਗਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਇਆ। ਉਹ ਜਯੰਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਗੌਤਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਨਿਮੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ, ਇक्षਵਾਕੁ ਦਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ। ਵਸੀਠਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਦੇਹਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਥੀ, ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਨਮਿਆ। ਜਦੋਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਥਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਿਥੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ, ਉਹ ਜਨਕਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਮਿਥੀ, ਮਹਾਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਨਕਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਨਕਾ ਤੋਂ ਉਦਾਵਸੁ ਹੋਇਆ। ਉਦਾਵਸੁ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਨੰਦਿਵਰਧਨ, ਨੰਦਿਵਰਧਨ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸੁਕੇਤੁ। ਸੁਕੇਤੁ ਤੋਂ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਦੇਵਰਾਤਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦੇਵਰਾਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਵਾਨ, ਬ੍ਰਹਦੁਚਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਦੁਚਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਵੀਰਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮਹਾਵੀਰਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ। ਸੁਧ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮਵਾਨ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਰਯਸ਼ਵ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇक्षਵਾਕੁ ਅਤੇ ਨਿਮੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਤੱਤ, ਰਾਜਿਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਰਹੀ।