ਉੱਤੰਕਾ ਮਹਾਤਮਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਬਲਾਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਹ ਕਾਰਜ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਧੁੰਦੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਖੁਦ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪस्या ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਕੇ। ਕੁਬਲਾਸ਼ਵ, ਜੋ ਧਰਮਕਿ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਇਕੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤੰਕਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉੱਤੰਕਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਇਕ ਵੱਡੀ ਧੁੰਧਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ: “ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹ ਰਾਜਾ ਧੁੰਦੁਮਾਰਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।” ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲਾ। ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰੇਤ ਦੇ ਅਥਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਖੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉੱਤੰਕਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਰੇਤ ਨੂੰ ਖੋਦ ਕੇ ਧੁੰਦੂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਧੁੰਦੂ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਮੂੰਹ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਗਤ ਨੂੰ ਉਲਟਣ ਵਾਲਾ। ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਠੀ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸੜ ਗਏ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧੁੰਦੂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਯੋਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤੰਕਾ ਦੇ ਅਗਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉੱਤੰਕਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਧਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਅਜੇਯਤਾ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਆਨੰਦ, ਸਦਾ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਦਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਬਾਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਬਚੇ: ਵੱਡਾ ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਭਦ੍ਰਾਸ਼ਵ, ਕਪਿਲਾਸ਼ਵ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਨਾਮ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਧੁੰਦੁਮਾਰੀ ਦ੍ਰਿੜਾਸ਼ਵ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਆਸ਼ਵ; ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਕੁੰਭ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਨਿਕੁੰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਸੀ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਨਿਪੁਣ ਸੀ; ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ — ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਯਾਸ਼ਵ। ਸੰਹਤਾਸ਼ਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੇਮਵਤੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਸੀ। ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਰਮਕਿ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੌਰੀ, ਪਤੀ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ। ਪਰ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਬਾਹੁਦਾ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੌਰਿਕਾ, ਜੋ ਚਕਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂਧਾਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਇੱਥੇ ਗਿਆਨੀ ਦੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ — ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਡੁੱਬਦਾ, ਉਥੇ ਤੱਕ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ। ਵੰਸ਼ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਮਾਂਧਾਤਾ, ਗਿਆਨੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੈਤਰਰਥੀ, ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਧੀ, ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਬਿੰਦੁਮਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਪਤੀ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਸੀ; ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ — ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੁਚੁਕੁੰਦ। ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਰ ਇੱਕ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਸੀ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਤਾ, ਅਤੇ ਹਾਰਿਤਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਇਕ ਹਨ; ਇਹ ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪंथ 'ਤੇ ਚਲੇ। ਪੁਰੁਕੁਤਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਸਦੱਸਯੂ, ਜੋ ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਜਣਿਆ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਭੂਤ। ਸੰਭੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਨਰਣਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਿਆਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਨਰਣਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਸਦਸ਼ਵ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਆਸ਼ਵ; ਹਰਿਆਸ਼ਵ ਤੋਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਜਾ ਵਾਸੁਮਤ ਜਣਿਆ। ਵਾਸੁਮਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਕਿ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਧਨਵਨ; ਤ੍ਰੈਧਨਵਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਤਯਵ੍ਰਤ; ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਹਰਨ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਦ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਣੁਵ੍ਰਿਦਧ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਵਧਾਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਾਮ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਅੰਗੀਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪंथ 'ਤੇ ਚਲੇ। ਇੱਥੇ, ਇੱਛਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਰਤਵ ਕਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵਾਨਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਚਲੇ ਜਾ!” ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?” ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਚੁਟਕਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ।” ਉਹ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਦਾਗ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਰਾਜ-ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ; ਸਤਯਵ੍ਰਤ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਚੁਟਕਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਜਦਕਿ ਪਿਤਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।