ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਵਰਣੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਇਸ 'ਤੇ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗੀ." ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਰਭੈ ਰਹਿ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰ ਕੰਤਿ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ." ਫਿਰ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ." ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਇਸ ਤਰੀਕਾ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮਕਸਦ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੀ. ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ." ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਆਸਤੀਕ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ. ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾ ਕਰ." ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸੰਜਨਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਹੀ. ਬਾਰ-ਬਾਰ ਪਤੀ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਛੁਪਾ ਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਘਾਹ ਚਰਦੀ ਰਹੀ. ਸੰਜਨਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕੰਤਿ ਵਾਲੇ ਸਨ. ਦੋਵੇਂ ਉੱਤਮ ਮਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ; ਇੱਕ ਸ੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਸ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸ੍ਰੁਤਕਰਮਨ ਸੀ. ਸ੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਸ ਹੀ ਮਾਨਵ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਵਰਣੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਸ੍ਰੁਤਕਰਮਨ ਹੀ ਸ਼ਨੀਗ੍ਰਹ (ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ) ਹੈ. ਉਹ ਮਾਨਵ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਵਰਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਸੰਜਨਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਮਮਤਾ ਦਿਖਾਉਣ ਲੱਗੀ. ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਮਤਾ ਦਿਖਾਈ; ਮਾਨਵ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਯਮ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਉਸ ਦੀ ਸਤ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਕਸਰ ਡਾਂਟਣ ਤੇ, ਯਮ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਗੁੱਸੇ, ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਲੀਲਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਯਮ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ. ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਵਰਣੀ ਮਾਂ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਜਰੂਰ ਝੜ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ." ਯਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਮਾਨਵ (ਸਾਵਰਣੀ) ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ. ਡਰ ਅਤੇ ਵਾਜਬੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਚਾਹੇ ਬਚਪਨ ਜਾਂ ਮੋਹ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰੱਖਿਆ ਯੋਗ ਹਾਂ. "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ." ਫਿਰ, ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ, ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ." "ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਝੂਠੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ." "ਕੀੜੇ ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਖਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ." "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੱਚ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਟਲਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ." ਪਰ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਸੰਜਨਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਜਦ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਮਮਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ?" ਸੰਜਨਾ ਨੇ, ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ; ਪਰ ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ, ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ. ਧਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਪਰ ਸੰਜਨਾ ਨੇ ਵਿਵਸਵਤ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ. ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਵਸਵਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ. ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਰੂਪ, ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ." ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਸੰਜਨਾ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖੇਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੀ ਹੈ. "ਉਹ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ ਹੈ; ਜੇ ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ." ਆਖਰ ਵਿੱਚ, ਮੂਲ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ; ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੀ—ਅੱਗੇ, ਉਪਰ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ. ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਵੱਡਾ ਆਸਤੀਕ, ਚਕਰਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ. ਫਿਰ, ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ; ਅਤੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਮਾਰਤੰਡ ਵਿਵਸਵਤ ਕੋਲ ਗਿਆ. ਇੱਕ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਉਪਕਰਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਕੰਤਿ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਅਲੱਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ. ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਿਆ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਘੋੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇਖਿਆ. ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਆਪਣੀ ਕੰਤਿ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਘੋੜਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ. ਸੰਜਨਾ ਨੇ, ਦੂਜੇ ਮਰਦ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਕਮੀਨ ਬੀਜ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ. ਉਸ ਤੋਂ, ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਜਨਮੇ—ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ; ਉਹ ਨਸਤਯਾ ਅਤੇ ਦਸਰਾ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਦੋ ਮਾਰਤੰਡ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਅਠਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ; ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸੁਖਦਾਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ. ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਯਮ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ.