ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੈਂਗਣ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਰਸ ਵਲੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਚਟਾਨੀ ਲੂਣ, ਆਮ ਲੂਣ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਬਣੀ ਲੂਣ—all ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ, ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਣਾ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਰਿਸ਼ਟ, ਬਿਲਵ ਅਤੇ ਇੰਗੁਦਾ ਦੇ ਛਾਲ ਦੇ ਰੂਟ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਾਲਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ; ਦੰਦ, ਹੱਡੀਆਂ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਖੁਰਚਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਦੁਬਾਰਾ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ; ਰਤਨ, ਹੀਰੇ, ਮੋਤੀ, ਸਾਂਪ, ਸੀਪ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਆਦਿ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਸਿਧਾਰਥ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੇਸਟ ਜਾਂ ਤਿਲ ਦੇ ਪੇਸਟ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ ਉਨ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭੇਡਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਕਪਾਹ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਰਾਖ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈ, ਫਲ, ਫੂਲ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ; ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕਮਾਨ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਸਵੇਰੇ, ਘਰ ਤੋਂ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਸਿਰ ਢੱਕ ਕੇ, ਮੂਤਰ-ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੂਹਣਾ। ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ, ਲੱਕੜ, ਪੱਤੇ, ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਰਤਨ ਫੜੋ, ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਪਿਛਵਾੜਾ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ—ਤਿੰਨ ਟੁਕੜੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਦਸ ਟੁਕੜੀਆਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਦੋ ਟੁਕੜੀਆਂ, ਕੁੱਲ ਪੰਜ ਟੁਕੜੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਧੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪਾਣੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬਰਤਨ ਤਿਆਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਕੰਮ ਸਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਲਤ। ਦੂਜੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰੋ; ਜੇ ਹੱਥ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕਠੋਰ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ; ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ्छਰ' ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੋ। ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ—ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਜੋ ਚੋਰ, ਪੁਲਿੰਦਾ, ਅੰਧਾ, ਸ਼ਬਰਾ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਵਿਸਰਜਨ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਣ ਜਾਂ ਯੁਗੰਧਰਾ ਪਹਾੜਾਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਜਾਂ ਦਿਵਯੰਤਰਾ ਖੇਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪੀ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਨ— ਜੋ ਥਾਂ ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਪਾਪ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਅੱਗ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਉਪਾਏ ਹਨ; ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੇਕਰ ਉਹ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਾਪੀ ਹਨ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੈ—ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਦ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦੇ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ सेवा ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਅਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹਨ—ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਹਮਣ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਤਰ ਜੋ ਯੋਗ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਦੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, "ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ! ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਅਸੀਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਤ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ।" "ਇਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਵਿਧੀਆਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਹੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਿਹੜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਕੀ ਦੱਸੋ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਏ ਬਾਰੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ।" "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਚੀ ਹੋਈ ਵਿਧੀ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਬਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।" "ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ; ਜਾਂਚ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਦੇਵ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਖਾਮੀ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਭਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਛੱਡੋ।" "ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ 'ਤੇ ਅਣਜਾਣ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਆਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੋ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ।" "ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਂਚ ਦੀ ਲੋੜ, ਅਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ।