ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਯੋਗ-ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਪਿਤਰਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ, ਸੰਪੂਰਨਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖਮ ਸ਼ਰੀਰ, ਪੂਰਨ ਵੈਰਾਗ, ਅਤੇ ਅਨੰਤਤਾ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗ-ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਹੈ; ਯੋਗ-ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਛੀ ਹੀ ਉੱਡ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਦੀਵੀ ਧਰਮ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵ ਯਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਿਆਨ, ਪੋਸ਼ਣ, ਯਾਦਾਸ਼ਤ, ਬੁੱਧੀ, ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਸਿਹਤ—all ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਾਮਾਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਵਿਦਰਤਮਣੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੀਮ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਵਿਦਰਤਮਣੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਾਹਨਾਂ 'ਤੇ ਹੰਸ ਅਤੇ ਮੋਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਯੋਗ ਹੈ; ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਪਾਤਰ, ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਅੰਤਹੀਨ, ਅਖੁੱਟ ਅਤੇ ਸਵਰਗੀ ਦਾਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਦੁਧ ਦੀ ਸਵਧਾ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਪੀਤੀ; ਜੋ ਸਵਧਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਦਾਨ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਿਕ ਤੇਜ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲਾਭ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮਬਾ, ਨਾਤੀ, ਕੁਟਪ ਪਾਤਰ, ਤਿਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਡ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ—ਇਹ ਸ੍ਰਾਧ ਰਿਵਾਜ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਨਿਯਮ ਹਨ; ਇਹ ਆਯੁ, ਯਸ਼, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ-ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਕ ਪੂਰੀ ਵਰਗ ਆਕਾਰ, ਇੱਕ ਰਤਨੀ ਵਿਆਪਕ, ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਪੱਤਾ, ਸਿਹਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਤਿੰਨ ਖੱਡਾ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਖਦੀਰ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਹਰ ਇਕ ਰਤਨੀ ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਲੰਬੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ, ਜੋ ਚਾਰ ਉਂਗਲ ਚੌੜੀਆਂ ਹੋਣ। ਇਹ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਣ, ਬਿਨਾਂ ਛੇਦ ਦੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਵੇ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਗਾਂ ਜਾਂ ਬਕਰੀ ਦੇ ਦੁਧ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਐਸਾ ਨਿਰੰਤਰ ਦਾਨ, ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ, ਇਹ ਪਾਤਰ ਚਾਰ ਉਂਗਲ ਚੌੜੇ ਖੱਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰਿਵਾਜ, ਜੋ ਤਿੰਨ-ਸੱਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ, ਧਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਭਾਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਅਮਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਵਧਾ ਅਤੇ ਸਵਾਹਾ ਨੂੰ ਵੀ। ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਤੁਰੰਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇਵੋਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਜਪੇ; ਇਹ ਤਾਕਤ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਧਨ, ਧਰਮ, ਮਹਿਮਾ, ਆਯੁ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਜਪ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਪਤ-ਅਰਚਿਸ਼ਾ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਨਿਰਾਕਾਰ ਅਤੇ ਸਾਕਾਰ ਪਿਤਰਾਂ, ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ ਹਨ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਮਰੀਚੀ ਦੇ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਨੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤਾਰਿਆਂ, ਚੱਲਦੇ ਅਤੇ ਅਚੱਲ, ਪਿਤਾਮਾਹਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਕਸ਼ਯਪ, ਸੋਮਾ, ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਤੇ ਸੰਯੋਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਪਿਤਰ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇ ਸਵਯੰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਤ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਇਹ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਰਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਪਿਤਰਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਉੱਚਤ ਭਗਤੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਵ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਾਲ, ਸਪਤ-ਅਰਚਿਸ਼ਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੱਤ ਮਹਾਂਦੀਪਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਣ ਜਾਂ ਆਨੰਦ ਲਈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਬਿਨਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਲੀ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਉਚਿਤ ਫਲ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।