ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਿਸ਼ਾਚ, ਸੁਪਰਨ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਪੰਖੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਮੋਰ, ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ, ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ, ਜਲ-ਜੀਵ, ਚਾਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਸ ਵਿਰਲੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਭ ਅਤੇ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨੀ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਥਾਵਰ (ਅਚਲ) ਅਤੇ ਜੰਗਮ (ਚਲ) ਜੀਵ ਰਚ ਕੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵਸਾ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦਿੱਤੇ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਪੌਦਿਆਂ, ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਿਆਂ, ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਾਵ੍ਯਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ, ਪਾਵਕ ਨੂੰ ਵਸੁਆਂ ਦਾ, ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਵਾਸਵ (ਇੰਦ੍ਰ) ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਜੋ ਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਾਧਿਆਂ ਦਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ (ਬਲਦ-ਧਾਰੀ) ਹੈ, ਨੂੰ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਨੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਲ-ਰਾਜਾ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ (ਕੁਬੇਰ) ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਯਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ (ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ) ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਹਿਮਵੰਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ, ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ, ਉਚੈਸ਼੍ਰਵਾਸ ਨੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ, ਬਾਘ ਨੂੰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ, ਬਲਦ ਨੂੰ ਚੌਪਾਇਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਪੰਖੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਮਾਤੁਲ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਦਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੰਤਧਾਰੀਆਂ ਦਾ, ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਨਾਗਾਂ ਦਾ, ਤਕ੍ਸ਼ਕ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦਾ, ਪਰਜਨਯ ਨੂੰ ਸੂਰਜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰੀ, ਦਰਿਆਵਾਂ, ਬੱਦਲਾਂ ਅਤੇ ਵਰਖਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ, ਰੁੱਤਾਂ, ਮਹੀਨਿਆਂ, ਪੱਖਾਂ, ਸਮਿਆਂ, ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਜੋਗ ਅਤੇ ਗਣਨਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਰ੍ਹਾ (ਸਾਲ) ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਾਮਾ ਨੂੰ, ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੇਤੁਮੰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਮਨੁ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੱਤਾਂ ਦਵੀਪਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੰਡਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਸ੍ਵਾਯੰਭੁਵ ਮੰਤਰਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਏ; ਜੋ ਮਨੁ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਛਲੇ ਮੰਤਰਾਂਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਨਵੇਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਹੋਰ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਰਾਜੇ ਮੰਤਰਾਂਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪૃਥੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਲੋਕ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਬਾਰਾ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਿਕ ਬਣੇ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ।" ਤਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ, ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਵਾਲੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਪਜੇ—ਵਤਸਾਰ ਅਤੇ ਅਸੀਤ, ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ। ਵਤਸਾਰ ਤੋਂ ਨਿਧ੍ਰੁਵ ਉਪਜੇ, ਅਤੇ ਰੈਭ੍ਯ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੈਭ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ। ਰੈਭ੍ਯ ਤੋਂ ਰੈਭ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਜਾਣੋ, ਤੇ ਨਿਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਸੁਣੋ—ਚ੍ਯਵਨ ਅਤੇ ਸੁਕੰਯਾ ਤੋਂ ਸੁਮੇਧਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਨਿਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੁੰਡਪਾਇਨ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਾਤਾ ਬਣੀ। ਅਸੀਤ ਅਤੇ ਏਕਪਰਨਾ ਤੋਂ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਲਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਿਧ੍ਰੁਵ, ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯ, ਰੈਭ੍ਯ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਸ਼੍ਯਪ ਵੰਸ਼ ਚਲਦੇ ਗਏ। ਦੇਵਲਾ ਤੋਂ ਵਰਾ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ ਉਪਜੇ। ਚੌਥੇ ਯੁੱਗ ਬੀਤਣ ਤੇ, ਗਿਆਰਵੇਂ ਮਨੁ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੰਸ਼ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦ੍ਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਮਾਨਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਾਮਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਤ੍ਰਿਣਬਿੰਦੁ ਸੀ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੀ ਤ੍ਵਿਡਵਿਡਾ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪੁਲਸਤ੍ਯ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ। ਤ੍ਵਿਡਵਿਡਾ ਦੀ ਵਿਆਹ ਰਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਲਸਤ੍ਯ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਚਾਰਯ ਹਨ, ਨੇ ਦੇਵਵਰਨਿਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਮਾਲ੍ਯਵਤ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੁਸ਼੍ਪੋਤਕਕਟਾ ਅਤੇ ਵਾਕਾ ਹੋਏ, ਮਾਲਿਨ ਦੀ ਧੀ ਕੈਕਸੀ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੁਣੋ। ਦੇਵਵਰਨਿਨੀ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਹ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਅੱਠ ਦੰਦ, ਪੀਲੀਆਂ ਦਾਢੀਆਂ, ਸ਼ੰਖ-ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੰਨ ਅਤੇ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸੀ।