ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ଅଗ୍ନିର୍ଵିକଲ୍ପାତ୍ ସଂଜଜ୍ଞେ ଯୁଵାଽସୌ ଲୋହିତାଧିପଃ। ନକ୍ଷତ୍ରଋକ୍ଷଗାମିନ୍ଯୋ ଦାକ୍ଷାଯଣ୍ଯଃ ସ୍ମୃତାସ୍ତୁ ତାଃ ।। ୫୩.

ଅଗ୍ନି, ବିକଳ୍ପରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ଯୁବକ ଏବଂ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଅଧିପତି; ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଋକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଭଳି ଜଣାଯାନ୍ତି।

ସ୍ଵର୍ଭାନୁଃ ସିଂହିକାପୁତ୍ରୋ ଭୂତସନ୍ତାପନୋଽସୁରଃ। ସୋମର୍କ୍ଷଗ୍ରହସୂର୍ଯେ ତୁ କୀର୍ତିତାସ୍ତ୍ଵଭିମାନିନଃ ।। ୫୩.

ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ସିଂହିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ଏକ ଦାନବ; ଚନ୍ଦ୍ର, ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେମାନେ ଅଭିମାନୀ।

ସ୍ଥାନାନ୍ଯେତାନ୍ଯଥୋକ୍ତାନି ସ୍ଥାନିନ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଦେଵତାଃ। ଶୁକ୍ଲମଗ୍ନିମଯଂ ସ୍ଥାନଂ ସହସ୍ରାଂଶୋର୍ଵିଵସ୍ଵତଃ ।। ୫୩.

ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେଠାରେ ବସୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ; ବିବସ୍ୱତ, ହଜାର କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଗୃହ ଶୁଭ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିମୟ।

ସହସ୍ରାଂଶୋସ୍ତ୍ଵିଷଃ ସ୍ଥାନମମ୍ମଯଂ ଶୁକ୍ଲମେଵ ଚ। ଅଥ ଶ୍ଯାମଂ ମନୋଜ୍ଞସ୍ଯ ପଞ୍ଚରଶ୍ମେର୍ଗୃହଂ ସ୍ମୃତମ୍ ।। ୫୩.

ତ୍ୱିଷିମାନଙ୍କ ଗୃହ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ ଓ ଶୁଭ୍ର; ମନୋଜ୍ଞ, ପାଞ୍ଚ କିରଣ ଥିବା ଯାହାଙ୍କ ଗୃହ, ସେଠାକୁ କଳା ବୋଲି ମନାଯାଏ।

ଶୁକ୍ରସ୍ଯାପ୍ଯମ୍ମଯଂ ସ୍ଥାନଂ ସଦ୍ମ ଷୋଡଶରଶ୍ମିଵତ୍। ନଵରଶ୍ମେସ୍ତୁ ଯୂନୋ ହି ଲୋହିତସ୍ଥାନମମ୍ମଯମ୍ ।। ୫୩.

ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଗୃହ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ ଓ ଛଉଦଶ କିରଣ ଥିବା ଘର; ଯୁବକ, ନବ କିରଣ ଥିବା ଲାଲ ଗୃହ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ।

ହରିଶ୍ଚାପ୍ଯଂ ବୃହଚ୍ଚାପି ଦ୍ଵାଦଶାଂଶୋର୍ବୃହସ୍ପତେଃ। ଅଷ୍ଟ ରଶ୍ମେର୍ଗୃହଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ କୃଷ୍ଣଂ ବୁଦ୍ଧସ୍ଯ ଅମ୍ମଯମ୍ ।। ୫୩.

ହରିଙ୍କ ଗୃହ ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ (ବାର ରଶିମାନେ) ଗୃହ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ; ଅଷ୍ଟ କିରଣ ଥିବା ଘର କଳା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ବୁଧଙ୍କ ଗୃହ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ।

ସ୍ଵର୍ଭାନୋସ୍ତାମସଂ ସ୍ଥାନଂ ଭୂତସନ୍ତାପନାଲଯମ୍। ଵିଜ୍ଞେଯାସ୍ତାରକାଃ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ଵମ୍ମଯାସ୍ତ୍ଵେକରଶ୍ମଯଃ ।। ୫୩.

ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ଗୃହ ଅନ୍ଧକାର, ଏହା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ସ୍ଥାନ; ସମସ୍ତ ତାରା ଜଳମୟ ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକର ଗୋଟିଏ କିରଣ ଅଛି।

ଆଶ୍ରଯାଃ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତୀନାଂ ସୁଶୁକ୍ଲାଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଣତଃ। ଘନତୋଯାତ୍ମିକା ଜ୍ଞେଯାଃ କଲ୍ପାଦୌ ଵେଦନିର୍ମିତାଃ ।। ୫୩.

ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଗୃହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧଳା ରଙ୍ଗର; ଏହାମାନେ ଘନ ଓ ଜଳମୟ ବୋଲି ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି।

ଉଚ୍ଚତ୍ଵାଦ୍ଦୃଶ୍ଯତେ ଶୀଘ୍ରମଭିଵ୍ଯକ୍ତୈର୍ଗଭସ୍ତିଭିଃ। ତଥା ଦକ୍ଷିଣମାର୍ଗସ୍ଥୋ ନୀଵିଵୀଥୀସମାକ୍ଷିତଃ ।। ୫୩.

ଉଚ୍ଚତା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ତେଜସ୍ୱୀ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ; ଏହିପରି, ଦକ୍ଷିଣ ମାର୍ଗରେ ଥିବାମାନେ ନୀବି ପଥ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ।

ଭୂମିଲେଖାଵୃତଃ ସୂର୍ଯଃ ପୂର୍ଣାମାଵାସ୍ଯଯୋସ୍ତଥା। ନଦୃଶ୍ଯତେ ଯଥାକାଲଂ ଶାଘ୍ରତୋଽସ୍ତମୁପୈତି ଚ ।। ୫୩.

ପୃଥିବୀର ରେଖା ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆବୃତ; ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟାରେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏନାହିଁ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତମାନ୍ତି।

ତସ୍ମାଦୁତ୍ତରମାର୍ଗସ୍ଥୋ ହ୍ଯମାଵାସ୍ଯାଂ ନିଶାକରଃ। ଦୃଶ୍ଯତେ ଦକ୍ଷିଣେ ମାର୍ଗେ ନିଯମାଦ୍ଦୃଶ୍ଯତେ ନ ଚ ।। ୫୩.

ସେହିପରି, ଉତ୍ତର ମାର୍ଗରେ ଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏ; ଦକ୍ଷିଣ ମାର୍ଗରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଏନାହିଁ।

ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ଗତିଯୋଗେନ ସୂର୍ଯାଚନ୍ଦ୍ରମସାଵୁଭୌ। ସମାନକାଲାସ୍ତମଯୌ ଵିଷୁଵତ୍ସୁ ସମୋଦଯୌ ।। ୫୩.

ଜ୍ୟୋତିଷମାନଙ୍କର ଗତି ଏବଂ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦୁହେଁ ବିଷୁବ ଦିନରେ ସମୟରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ହୁଅନ୍ତି।

ଉତ୍ତରାସୁ ଚ ଵୀଥୀଷୁ ଵ୍ଯନ୍ତରାସ୍ତମଯୋଦଯୌ। ପୂର୍ଣାମାଵାସ୍ଯଯୋର୍ଜ୍ଞେଯୌ ଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚକ୍ରାନୁଵର୍ତ୍ତିନୌ ।। ୫୩.

ଉତ୍ତର ଦିଗର ମାର୍ଗରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ମଧ୍ୟମ ହୁଏ; ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ସେମାନେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମଣ୍ଡଳକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ଦକ୍ଷିଣାଯନମାର୍ଗସ୍ଥୋ ଯଦା ଭଵତି ରଶ୍ମିଵାନ୍। ତଦା ସର୍ଵଗ୍ରହାଣାଂ ସ ସୂର୍ଯୋଽଧସ୍ତାତ୍ ପ୍ରସର୍ପତି ।। ୫୩.

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଦକ୍ଷିଣାୟନ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ତଳେ ଗତି କରେ।

ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ମଣ୍ଡଲଂ କୃତ୍ଵା ତସ୍ଯୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵଞ୍ଚରତେ ଶଶୀ। ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଲଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ସୋମାଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ପ୍ରସର୍ପତି ।। ୫୩.

ଚନ୍ଦ୍ର ଏକ ବିସ୍ତୃତ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରି, ତା'ଉପରେ ଚାଲିଥାଏ; ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଉପରେ ଗତି କରେ।

ନକ୍ଷତ୍ରେଭ୍ଯୋ ବୁଧଶ୍ଵୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ବୁଧାଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ବୃହସ୍ପତିଃ। ତସ୍ମାଚ୍ଛନୈଶ୍ଚରଶ୍ଚୋର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ତସ୍ମାତ୍ସପ୍ତର୍ଷିମଣ୍ଡଲମ୍ । ଋଷୀଣାଞ୍ଚୈଵ ସପ୍ତାନାଂ ଧ୍ରୁଵ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ ।। ୫୩.

ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ବୁଧ, ବୁଧର ଉପରେ ବୃହସ୍ପତି, ତା'ଉପରେ ଶନି, ତା'ଉପରେ ସପ୍ତୃଷିମଣ୍ଡଳ, ଏବଂ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ରୁବ ନିଶ୍ଚିତ ଅଛି।

ଦ୍ଵିଗୁଣେଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ଯୋଜନାନାଂ ଶତେଷୁ ଚ। ତାରାଗ୍ରହାନ୍ତରାଣି ସ୍ଯୁରୁପରିଷ୍ଟାଦ୍ଯଥାକ୍ରମମ୍ ।। ୫୩.

ଦୁଇ ହଜାର ଏବଂ ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଅନ୍ତରରେ, ତାରା ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସ୍ଥାନଗତି ଉପରି ଉପରି ଅନୁକ୍ରମରେ ଥାଏ।

ଗ୍ରହାଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୌ ତୁ ଦିଵି ଦିଵ୍ଯେନ ତେଜସା। ନିତ୍ଯମୃକ୍ଷେଷୁ ଯୁଜ୍ଯନ୍ତି ଗଚ୍ଛନ୍ତି ନିଯମକ୍ରମାତ୍ ।। ୫୩.

ଗ୍ରହ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଚେତନା ସହିତ ସଦା ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି।

ଗ୍ରହନକ୍ଷତ୍ରସୂର୍ଯାସ୍ତୁ ନୀଚୋଚ୍ଚମୃଦ୍ଵଵସ୍ଥିତାଃ। ସମାଗମେ ଚ ଭେଦେ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗପତ୍ ପ୍ରଜାଃ ।। ୫୩.

ଗ୍ରହ, ତାରା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚ, ନୀଚ ଓ ସାଧାରଣ ସ୍ଥିତିରେ ଅଛନ୍ତି; ଯୁଗଳ ଓ ବିଚ୍ଛେଦ ସମୟରେ, ଲୋକେ ସେମାନେକୁ ଏକାସାଥି ଦେଖନ୍ତି।

ପରସ୍ପରସ୍ଥିତାଃ ହ୍ଯେତେ ଯୁଜ୍ଯନ୍ତେ ଚ ପରସ୍ପରମ୍। ଅସଙ୍କରେଣ ଵିଜ୍ଞେଯସ୍ତେଷାଂ ଯୋଗସ୍ତୁ ଵୈ ବୁଧୈଃ ।। ୫୩.

ଏମାନେ ପରସ୍ପର ସ୍ଥିତିରେ ଥାଇ, ପରସ୍ପର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଯୋଗ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିର୍ବିକଳଙ୍କୁ ବୁଝିବା ଉଚିତ।

ଇତ୍ଯେଷ ସନ୍ନିଵେଶୋ ଵଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଜ୍ଯୌତିଷସ୍ଯ ଚ। ଦ୍ଵୀପାନାମୁଦ୍ନଧୀନାଂ ଚ ପର୍ଵତାନାଂ ତଥୈଵ ଚ ।। ୫୩.

ଏହିପରି ଭୂମି ଓ ଜ୍ୟୋତିଷମାନଙ୍କର, ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ତୁମ ପାଇଁ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଲା।

ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ନଦୀନାଞ୍ଚ ଯେଷୁ ତେଷୁ ଵସନ୍ତି ଵୈ। ଏତେ ଚୈଵ ଗ୍ରହାଃ ପୂର୍ଵଂ ନକ୍ଷତ୍ରେଷୁ ସମୁତ୍ଥିତାଃ ।। ୫୩.

ଯେଉଁ ଭୂମି, ନଦୀ ଓ ଅଞ୍ଚଳରେ ଲୋକେ ବସନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଗ୍ରହମାନେ ପ୍ରଥମେ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ।

ଵିଵସ୍ଵାନଦିତେଃ ପୁତ୍ରଃ ସୂର୍ଯୋ ଵୈ ଚାକ୍ଷୁଷେଽନ୍ତରେ। ଵିଶାଖାସୁ ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ଗ୍ରହାଣାଂ ପ୍ରଥମୋ ଗ୍ରହଃ ।। ୫୩.

ବିବସ୍ବାନ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ବିଶାଖା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ।

ତ୍ଵିଷିମାନ୍ ଧର୍ମ୍ମପୁତ୍ରସ୍ତୁ ସୋମୋ ଵିଶ୍ଵାଵସୁସ୍ତଥା। ଶୀତରଶ୍ମିଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ କୃତ୍ତିକାସୁ ନିଶାକରଃ ।। ୫୩.

ଧର୍ମପୁତ୍ର ତ୍ୱିଷିମାନ ସୋମ, ଯିଏ ବିଶ୍ୱାବସୁ ନାମରେ ଜଣାଶୁନି, ଶୀତ ରଶ୍ମି ଦେଇଥିବା ନିଶାକର, କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ।

ଷୋଡଶାର୍ଚିର୍ଭୃଗୋଃ ପୁତ୍ରଃ ଶୁକ୍ରଃ ସୂର୍ଯାଦନନ୍ତରମ୍। ତାରାଗ୍ରହାଣାଂ ପ୍ରଵରସ୍ତିଷ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ସମୁତ୍ଥିତଃ ।। ୫୩.

ଷୋଡ଼ଶ ରଶ୍ମି ଥିବା ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୁକ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ; ତାରାଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ତିଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।

ଗ୍ରହଶ୍ଚାଙ୍ଗିରସଃ ପୁତ୍ରୋ ଦ୍ଵାଦଶାର୍ଚ୍ଚିର୍ବୃହସ୍ପତିଃ। ଫାଲ୍ଗୁନୀଷୁ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ସର୍ଵାସୁ ଚ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ ।। ୫୩.

ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦ୍ୱାଦଶ ରଶ୍ମି ଥିବା ଗ୍ରହ ବୃହସ୍ପତି, ଫାଲଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଗୁରୁ।

ନଵାର୍ଚିର୍ଲୋହିତାଙ୍ଗସ୍ତୁ ପ୍ରଜାପତିସୁତୋ ଗ୍ରହଃ । ଆଷାଢାସ୍ଵିହ ପୂର୍ଵାସୁ ସମୁତ୍ପନ୍ନ ଇତି ଶ୍ରୁତିଃ ।। ୫୩.

ନବ ରଶ୍ମି ଓ ଲାଲ ଦେହ ଥିବା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗ୍ରହ, ପୂର୍ବାଷାଢ଼ା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ, ଏହିପରି ଶ୍ରୁତିରେ କହାଯାଇଛି।

ରେଵତୀଷ୍ଵେଵ ସପ୍ତାର୍ଚି ସ୍ତଥା ସୌରଶନୈଶ୍ଚରଃ। ରୋହିଣୀଷୁ ସମୁତ୍ପନ୍ନୌ ଗ୍ରହୌ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍କମର୍ଦ୍ଦନୌ ।। ୫୩.

ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସପ୍ତ ରଶ୍ମି ଥିବା ସୌର ଶନି, ଏବଂ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପୀଡ଼ା ଦେଇଥିବା ଦୁଇ ଗ୍ରହ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଥିଲେ।

ଏତେ ତାରାଗ୍ରହାଶ୍ଚୈଵ ବୋଦ୍ଧଵ୍ଯା ଭାର୍ଗଵାଦଯ। ଜନ୍ମନକ୍ଷତ୍ରପୀଡାସୁ ଯାନ୍ତି ଵୈଗୁଣ୍ଯତାଂ ଯତଃ। ସ୍ପୃଶନ୍ତେ ତେନ ଦୋଷେଣ ତତସ୍ତା ଗ୍ରହଭକ୍ତିଷୁ ।। ୫୩.

ଏହି ତାରାଗ୍ରହମାନେ ଭାର୍ଗବ ଆଦି ଉପରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ; ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପୀଡ଼ା ହେଲେ, ସେମାନେ ଅଶୁଭ ହୋଇଯାନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି।