ତସ୍ମିନ୍ ଵନେ ଭଗଵତୀ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛ୍ରୀର୍ନିତ୍ଯମେଵ ହି। ଦେଵୀ ସନ୍ନିହିତା ତତ୍ର ସିଦ୍ଧସଙ୍ଘୈର୍ନମସ୍କୃତା ।। ୩୭.
ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ଭଗବତୀ ଶ୍ରୀ ସ୍ୱୟଂ ସଦା ବସିଥାନ୍ତି, ଦେବୀ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।
ଵିକଙ୍କସ୍ଯାଚଲେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମଣିଶୈଲସ୍ଯ ଚାନ୍ତରେ। ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଯୋଜନଶତାଯତମ୍ ।। ୩୭.
ବିକଂକ ଓ ମଣିଶୈଳ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଦୁଇ ଶତ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା।
ଵିପୁଲଞ୍ଚମ୍ପକଵନଂ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତମ୍। ପୁଷ୍ପଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯାଵୃତଂ ଭାତି ଜ୍ଵଲନ୍ତମିଵ ନିତ୍ଯଦା ।। ୩୭.
ଏଠାରେ ବଡ଼ ଚମ୍ପକ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଏଠାରେ ବସିଥାନ୍ତି, ଫୁଲର ଅଳୋକରେ ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ସଦା ଜ୍ୱଳମାନ ଦେଖାଯାଏ।
ଅର୍ଦ୍ଧକ୍ରୋଶୋଚ୍ଚଶିଖରୈର୍ମହାସ୍କନ୍ଧୈଃ ପଲାଶିଭିଃ । ପ୍ରଫୁଲ୍ଲଶାଖାଶିଖରୈଃ ପିଞ୍ଜରଂ ଭାତି ତଦ୍ଵନମ୍ ।। ୩୭.
ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଉଚ୍ଚ ଶିଖର ଓ ମୋଟ ତଣ୍ଡ ଥିବା ବଡ଼ ପଳାଶ ଗଛ, ଫୁଲିଥିବା ଡାଳ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ସୁନା ପରି ଚମକୁଛି।
ଦ୍ଵିବାହୁପରିଣାହୈସ୍ତୈସ୍ତ୍ରିହସ୍ତାଯାମଵିସ୍ତରୈଃ । ମନଃ ଶିଲାଚୂର୍ଣନିଭୈଃ ପାଣ୍ଡୁକେସରଶାଲିଭିଃ ।। ୩୭.
ଏଠାରେ ଦୁଇ ବାହୁ ପରି ମୋଟ ତଣ୍ଡ ଓ ତିନି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଓ ଚଉଡ଼ା ଗଛ ଅଛି, ମାନସିକ ପାଥର ଚୁରା ପରି ହଳଦିଆ କେଶର ଥିବା।
ପୁଷ୍ପୈର୍ମନୋହରୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଵ୍ଯାକୋଶୈର୍ଗନ୍ଧଶାଲିଭିଃ। ଵିରାଜତେ ଵନଂ ସର୍ଵଂ ମତ୍ତଭ୍ରମରନାଦିତମ୍ ।। ୩୭.
ମନୋହର ଫୁଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖୋଲିଥିବା ମାଳାରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଭରିଯାଇଛି, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଗୁଞ୍ଜନରେ ଚମକୁଛି।
ତଦ୍ଵନଂ ଦାନଵୈର୍ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସୈଃ। କିନ୍ନରୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ମହାନାଗୈଶ୍ଚ ସେଵିତମ୍ ।। ୩୭.
ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଦାନବ, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, କିନ୍ନର, ଅପ୍ସରା ଓ ବଡ଼ ନାଗମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ଆସନ୍ତି ।
ତତ୍ରାଶ୍ରମଂ ଭଗଵତଃ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ। ସିଦ୍ଧସାଧ୍ଯଗଣା କୀର୍ଣଂ ନାନାଶ୍ରୁତିଵିଭୂଷିତମ୍। ମହାନୀଲକୁମୁଞ୍ଜାଭ୍ଯାମନ୍ତରେପ୍ଯଚଲାଵଥ ।। ୩୭.
ସେଠି ବଡ଼ ନୀଳ ଓ କୁମୁଞ୍ଜା ଘାସ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଅଛି । ଏହି ଆଶ୍ରମ ସିଧ୍ଧ ଓ ସାଧ୍ୟମାନେ ଭରି ରହିଛି, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ଅଚଳ ।
ମହାନଦ୍ଯାଃ ସୁଖାଯାସ୍ତୁ ତୀରେ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତେ। ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଯୋଜନାଯାମଂ ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତରମ୍। ରମ୍ଯଂ ତାଲଵନଂ ତଦ୍ଧି ଅର୍ଦ୍ଧକ୍ରୋଶୋଚ୍ଚମସ୍ତକମ୍ ।। ୩୭.
ବଡ଼ ନଦୀର ଶାନ୍ତ ତୀରରେ, ସିଧ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠି ଆସନ୍ତି, ଏଠି ଏକ ସୁନ୍ଦର ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି । ଏହା ପଞ୍ଚାଶି ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ତିରିଶି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, ତାଳ ଗଛର ଶିର ଅର୍ଧ କ୍ରୋଶ ଉଚ୍ଚ ।
ମହାମୂଲୈର୍ମହାସାରୈଃ ସ୍ଥିରୈରଵିରଲୈଃ ଶୁଭୈଃ। କୁମୁଦାଞ୍ଜନସଂସ୍ଥାନୈଃ ପରିଵୃତ୍ତୈର୍ମହା ଫଲୈଃ। ମୃଷ୍ଟଗନ୍ଧରସୋପେତୈରୁପେତଂ ସିଦ୍ଧସେଵିତମ୍ ।। ୩୭.
ଏଠି ଭଲ ମୂଳ ଓ ମଜବୁତ ତଣ୍ଡ ଥିବା ଗଛ, ଧାରାଳ ଓ ଶୁଭ୍ର, କମଳ ଓ କଜଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ । ବଡ଼ ଫଳ ଗୋଳ ଓ ସୁସ୍ବାଦୁ ଗନ୍ଧ ରସ ଭରିଥିବା ଏହି ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ସିଧ୍ଧମାନେ ଆସନ୍ତି ।
ମାହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦ୍ଵିପେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ତତ୍ର ଵାସ ଉଦାହୃତଃ। ଐରାଵତସ୍ଯ ଭଦ୍ରସ୍ଯ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ ।। ୩୭.
ଏଠି ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବଡ଼ ହାତୀ ଏଇରାବତଙ୍କର ନିବାସ ଅଛି । ସେ ଭଲ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ନାମ ରହିଛି ।
ଵେଣୁମନ୍ତସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ସୁମେଧସ୍ଯୋତ୍ତରେଣ ଚ। ସହସ୍ରଯୋଜନାଯାମଂ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଶତଯୋଜନମ୍ ।। ୩୭.
ବେଣୁମନ୍ତ ପାହାଡ଼ ଓ ସୁମେଧା ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ତରେ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହା ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ।
ଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମଲତାଗୁଚ୍ଛୈଃ ସର୍ଵଵୀରୁଦ୍ଭିରୀରିତମ୍। ଦୂର୍ଵାପ୍ରସ୍ତାରମେଵାଥ ସର୍ଵସତ୍ଵଵିଵର୍ଜିତମ୍ ।। ୩୭.
ଏଠି ଉଚ୍ଚ ଗଛ, ଝାଡ଼, ଲତା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଦୁର୍ବା ଘାସର ଚଉଡ଼ା ତଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନିର୍ବିକ ।
ତଥା ନିଷଧଶୈଲସ୍ଯ ଦେଵଶୈଲସ୍ଯ ଚୋତ୍ତରେ। ସହସ୍ରଯୋଜନାଯାମା ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୃତା ।। ୩୭.
ଏହିପରି ନିଷଧ ପାହାଡ଼ ଓ ଦେବ ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ତରେ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଓ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ।
ସଵାଂହ୍ଯେକଶିଲା ଭୂମିର୍ଵୃକ୍ଷଵୀରୁଦ୍ଵିଵର୍ଜିତା। ଆପ୍ଲୁତା ପାଦମାତ୍ରେଣ ହ୍ଯୁଦକେନ ସମନ୍ତତଃ ।। ୩୭.
ସେଠି ଭୂମି ଏକ ଶିଳା ଭଳି, କୌଣସି ଗଛ ଓ ଝାଡ଼ ନାହିଁ । ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପାଦ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚ ଜଳରେ ଢାକି ରହିଛି ।
ଇତ୍ଯେତା ହ୍ଯନ୍ତରଦ୍ରୋଣ୍ଯୋ ନାନାକାରାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତାଃ। ମେରୋଃ ପୂର୍ଵେଣ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରା ଯଥାଵଦନୁପୂର୍ଵଶଃ ।। ୩୭.
ଏଭଳି ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ପୂର୍ବ ଦିଗର ଅନ୍ତର ଉପତ୍ୟକା ଏକ ପରେ ଏକ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳରେ ।
ଇତି ଶ୍ରୀମହାପୁରାଣେ ଵାଯୁପ୍ରୋକ୍ତେ ଭୁଵନଵିନ୍ଯାସୋ ନାମ ସପ୍ତତ୍ରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ମହାପୁରାଣରେ ବାୟୁଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ 'ଭୁବନ ବିନ୍ୟାସ' ନାମକ ସତ୍ତରି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।
ଅତଃ ପରଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଦକ୍ଷିଣାନ୍ଦିଶମାଶ୍ରିତାଃ। ଯା ଦ୍ରୋଣ୍ଯଃ ସିଦ୍ଧଚରିତାଃ ଶୃଣୁ ତା ହ୍ଯନୁପୂର୍ଵଶଃ ।। ୩୮.
ଏବେ ମୁଁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିବା, ସିଧ୍ଧମାନେ ଚାଲିଥିବା ଉପତ୍ୟକାଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିବି । ତୁମେ ଶୁଣ ।
ଶିଶିରସ୍ଯାଚଲେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପତଙ୍ଗସ୍ଯାନ୍ତରେଣ ଚ। ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଭୂମିଶ୍ରିଯା ଯୁକ୍ତଂ ଲତାଲିଙ୍ଗିତପାଦପମ୍ ।। ୩୮.
ଶିଶିର ଓ ପତଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମୃଦୁ ଭୂମି ଅଛି, ଗଛମାନେ ଲତାରେ ଆଲିଙ୍ଗିତ ।
ପୃଥୁକ୍ଷେପୋଚ୍ଚଶିଖରୈଃ ପାଦପୈରୁପଶୋଭିତମ୍। ଉଦୁମ୍ବରଵନଂ ରମ୍ଯଂ ପକ୍ଷିସଙ୍ଘନିଷେଵିତମ୍ ।। ୩୮.
ଏଠି ଚଉଡ଼ା ଓ ଉଚ୍ଚ ଶିର ଥିବା ଗଛମାନେ ଶୋଭା ବଢ଼ାନ୍ତି । ଏହା ଉଦୁମ୍ବର ଗଛର ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଦଳ ଦଳ ଆସନ୍ତି ।
ପକ୍ଵୈର୍ଵିଦ୍ରୁମସଙ୍କାଶୈ ର୍ମଧୁପୂର୍ଣୈର୍ମନୋରମୈଃ। ଜ୍ଵଲିତଂ ତଦ୍ଵନଂ ଭାତି ମହାକୁମ୍ଭୋପମୈଃ ଫଲୈଃ ।। ୩୮.
ସେ ଜଙ୍ଗଲ ରଙ୍ଗିନ ଫଳରେ ଜ୍ୱଳିତ, ଫଳମାନେ ପକ୍କ ଓ ମଧୁରେ ଭରିଥିବା, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର ଓ ବଡ଼ କୁମ୍ଭ ଭଳି ।
ତତ୍ ସିଦ୍ଧଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କିନ୍ନରା ଉରଗାସ୍ତଥା। ଵିଦ୍ଯାଧରାଶ୍ଚ ମୁଦିତା ଉପଜୀଵନ୍ତି ନିତ୍ଯଶଃ ।। ୩୮.
ସେଠି ସିଧ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ନାଗ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିତ୍ୟ ରହନ୍ତି ।
ପ୍ରସନ୍ନସ୍ଵାଦୁସଲିଲାସ୍ତତ୍ର ନଦ୍ଯୋ ବହୂଦକାଃ। ସୁରସାମଲତୋଯାସ୍ତାଃ ସରାଂସି ଚ ସମନ୍ତତଃ ।। ୩୮.
ସେଠି ନଦୀମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ସ୍ୱାଦୁ ଜଳରେ ଭରିଥିବା, ଜଳ ସୁରସା ଓ ଅମଳା ମିଶିଥିବା, ଚାରିପାଖରେ ହ୍ରଦ ଅଛି ।
ତତ୍ରାଶ୍ରମଂ ଭଗଵତଃ କର୍ଦ୍ଦମସ୍ଯ ପ୍ରଜାପତେଃ। ରମ୍ଯଂ ସୁରଗଣାକୀର୍ଣଂ ସର୍ଵତଶ୍ଚିତ୍ରକାନନମ୍। ସମନ୍ତାଦ୍ଯୋଜନଶତଂ ତଦ୍ଵନଂ ପରିମଣ୍ଡଲମ୍ ।। ୩୮.
ସେଠି ପ୍ରଜାପତି କର୍ଦ୍ଦମଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଅଛି, ଏହା ସୁନ୍ଦର ଓ ଦେବମାନେ ଭରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚିତ୍ର କାନନ ଘେରି ରହିଛି । ସେ ଜଙ୍ଗଲ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଶତ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଳ ।
ତାମ୍ରଵର୍ଣସ୍ଯ ଶୈଲସ୍ଯ ପତଙ୍ଗସ୍ଯାନ୍ତରେଣ ତୁ। ଶତଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଯୋଜନଶତାଯତମ୍ ।। ୩୮.
ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ ଓ ପତଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହାର ପ୍ରସ୍ତ ଶତଯୋଜନ ଓ ଲମ୍ବ ଦୁଇଶଯୋଜନ।
ତରୁଣାଦିତ୍ଯସଙ୍କାଶୈଃ ପୁଣ୍ଡରୀକୈଃ ସମନ୍ତତଃ। ସହସ୍ରପତ୍ରୈର୍ଵିକଚୈର୍ମହାପଦ୍ମୈରଲଙ୍କୃତମ୍ ।। ୩୮.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ହଜାର ପତ୍ର ଓ ବଡ଼ ବଡ଼ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ।
ତଥା ଭ୍ରମରସଂଲୀନୈଃ ଶତପତ୍ରୈଃ ସୁଗନ୍ଧିଭିଃ। ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ୍ଲୈଃ ଶୋଭିତଜଲଂ ରକ୍ତନୀଲୈର୍ମହୋତ୍ପଲୈଃ ।। ୩୮.
ସେଠାର ଜଳ ଲାଲ ଓ ନୀଳ ମହୋତ୍ପଳ ଓ ଶତପତ୍ରୀ ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ, ମଧୁମକ୍ଷିକା ଝୁଣ୍ଡ ଲାଗିଥିବା, ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଓ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଫୁଲରେ ଭରିଛି।
ସରୋଵରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ଦେଵଦାନଵସେଵିତମ୍। ମହୋରଗୈରଧ୍ଯୁଷିତଂ ନୀଲଜାଲ ଵିଭୂଷିତମ୍ ।। ୩୮.
ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ପବିତ୍ର ସରୋବର ଅଛି, ଯାହାକୁ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି, ବଡ଼ ସାପମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ନୀଳ ଶାଳୁକ ଝୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭିତ।
ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଜନପଦୋ ହ୍ଯାଯତଃ ଶତଯୋଜନଃ। ତ୍ରିଂଶଦ୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ରକ୍ତଧାତୁଵିଭୂଷିତଃ ।। ୩୮.
ସେ ସରୋବର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବସତି ଅଛି, ଯାହାର ଲମ୍ବ ଶତଯୋଜନ ଓ ପ୍ରସ୍ତ ତିରିଶିଯୋଜନ, ଲାଲ ଧାତୁରେ ଶୋଭିତ।
ତସ୍ଯୋପରି ମହାରମ୍ଯା ପ୍ରାଂଶୁ ପ୍ରାକାରତୋରଣା। ନରନାରୀଗଣାକୀର୍ଣା ସ୍ଫୀତା ଵିଭଵଵିସ୍ତରୈଃ ।। ୩୮.
ସେଠାରେ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାକାର ଓ ତୋରଣା ସହିତ ଏକ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ନଗର ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଭିଡ଼ ହୋଇ ରହନ୍ତି, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଫୁଲିଉଠିଛି।