ଵାଯୁପୁରାଣମ୍

ହସ୍ତ୍ଯୋଷ୍ଠଂ ଦୀର୍ଘଜଙ୍ଘଞ୍ଚ ଅଶ୍ଵଦଂଷ୍ଠ୍ରଂ ମହାହନୁମ୍। ରକ୍ତଜିହ୍ଵଂ ଜଟାକ୍ଷଞ୍ଚ ସ୍ଥୂଲାସ୍ଯଂ ଦୀର୍ଘନାସିକମ୍ ॥ ୮.

ତାଙ୍କ ଠୋଠ ହାତୀ ଭଳି, ଗୋଡ଼ ଲମ୍ବା, ଦାନ୍ତ ଘୋଡ଼ା ଭଳି, ମୁହଁ ବଡ଼, ଜିଭ ଲାଲ, ଚକ୍ଷୁ ଜଟିତ, ମୁହଁ ଚଉଡ଼ା, ନାକ ଲମ୍ବା ଥିଲା।

ଗୁହ୍ଯକଂ ଶିତିକର୍ଣଞ୍ଚ ମହାନନ୍ଦଂ ମହାମୁଖମ୍। ଏଵଂଵିଧଂ ଖଶାପୁତ୍ରଂ ଵିଜଜ୍ଞେ ସାଽତିଭୀଷଣମ୍ ॥ ୮.

ସେ ଗୁହ୍ୟକ ଥିଲେ, କାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଅତି ଆନନ୍ଦିତ, ବଡ଼ ମୁହଁ ଥିଲା। ଏଭଳି ଭୟଙ୍କର ଆକୃତିର ପୁଅ ଖଶାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ହେଲା।

ତସ୍ଯାନୁଜଂ ଦ୍ଵିତୀଯନ୍ତୁ ଖଶା ଚୈଵ ଵ୍ଯଜାଯତ। ତ୍ରିଶୀର୍ଷଞ୍ଚ ତ୍ରିପାଦଞ୍ଚ ତ୍ରିହସ୍ତଂ କୃଷ୍ଣଲୋଚନମ୍ ॥ ୮.

ଏହା ପରେ ଖଶା ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ। ତାଙ୍କର ତିନିଟି ମୁଣ୍ଡ, ତିନିଟି ପାଉଁ, ତିନିଟି ହାତ ଓ କଳା ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା।

ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକେଶଂ ହରିଚ୍ଛ୍ମଶ୍ରୁଂ ଶିଲାସଂହନନଂ ଦୃଢମ୍ । ହ୍ରସ୍ଵ କାଯଂ ସୁବାହୁଞ୍ଚ ମହାକାଯଂ ମହାବଲମ୍ ॥ ୮.

ତାଙ୍କ କେଶ ଉପରକୁ ଉଠିଥିଲା, ଦାଢ଼ି ହଳଦିଆ, ଜହ୍ନ ଶିଳା ଭଳି ଦୃଢ଼, ଦେହ ଛୋଟ, ହାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେହ ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତି ଅଧିକ ଥିଲା।

ଆକର୍ଣଦାରିତାସ୍ଯଞ୍ଚ ଲମ୍ବଭ୍ରୂଂ ସ୍ଥୂଲନାସିକମ୍। ସ୍ଥୂଲୋଷ୍ଠମଷ୍ଟଦଂଷ୍ଟ୍ରଞ୍ଚ ଦ୍ଵିଜିହ୍ଵଂ ଶଙ୍କୁକର୍ଣକମ୍ ॥ ୮.

ତାଙ୍କର ମୁହଁ କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫାଟିଥିଲା, ଭୂଉଁ ଲଟକୁଥିଲା, ନାକ ଚଉଡ଼ା, ଠୋଠ ମୋଟା, ଆଠଟି ଦାନ୍ତ, ଦୁଇଟି ଜିଭ ଓ ଶଂଖ ଭଳି କାନ ଥିଲା।

ପିଙ୍ଗଲୋଦ୍ଵୃତ୍ତନଯନଂ ଜଟିଲଂ ପିଙ୍ଗଲଂ ତଥା। ମହାକର୍ଣଂ ମହୋରସ୍କଂ କଟିହୀନଂ କୃଶୋଦରମ୍। ନଖିନଂ ଲୋହିତଗ୍ରୀଵଂ ସା କନିଷ୍ଠଂ ପ୍ରସୂଯତେ ॥ ୮.

ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ପିଙ୍ଗଳ ଓ ବାହାରକୁ ଉଠିଥିଲା, କେଶ ଜଟିତ ଓ ପିଙ୍ଗଳ, କାନ ବଡ଼, ଛାତି ଚଉଡ଼ା, କମର ନଥିଲା, ପେଟ ଦୁର୍ବଳ, ନଖ ଥିଲା, ଗଳା ଲାଲ—ଏଭଳି ଛୋଟ ପୁଅ ତିନିଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ସଦ୍ଯଃ ପ୍ରସୂଯମାତ୍ରୌ ତୁ ଵିଵୃଦ୍ଧୌ ଚ ପ୍ରମାଣତଃ। ଉପଭୋଗସମର୍ଥାଭ୍ଯାଂ ଶରୀରାଭ୍ଯାମୁପସ୍ଥିତୌ। ସଦ୍ଯୋଜାତଵିଵୃଦ୍ଧାଙ୍ଗୌ ମାତରଂ ପର୍ଯଭୂଷ୍ଯତାମ୍ ॥ ୮.

ସେମାନେ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସହିତ ବଡ଼ ହେଲେ, ଉପଭୋଗ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଶରୀର ନେଇ ଦଢ଼ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଅଂଗ ତୁରନ୍ତ ବିକଶିତ ହେଲା ଏବଂ ସେମାନେ ମାଆଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।

ଜ୍ଯାଯାଂସ୍ତଯୋସ୍ତୁ ଯଃ କ୍ରୂରୋ ମାତରଂ ସୋଽଭ୍ଯକର୍ଷତ। ଅବ୍ରଵୀନ୍ମାତରାଯାହି ଭକ୍ଷାର୍ଥେ କ୍ଷୁଧଯାର୍ଦ୍ଦିତଃ ॥ ୮.

ସେ ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼, ଯିଏ ଅତି କ୍ରୂର ଥିଲେ, ସେ ମାଆଙ୍କୁ ଧରି କହିଲେ, 'ମା, ମୁଁ ଖୁଦାରେ ପୀଡ଼ିତ, ତୁମକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ।'

ନ୍ଯଷେଧଯତ୍ ପୁନର୍ହ୍ଯେନଂ ଜ୍ଯାଯାଂସନ୍ତୁ କନିଷ୍ଠକଃ। ଅବ୍ରଵୀତ୍ ସୋଽସକୃତ୍ତଂ ଵୈ ରକ୍ଷେମାଂ ମାତରଂ ଖଶାମ୍। ବାହୁଭ୍ଯାଂ ପରିଗୃହ୍ଯୈନଂ ମାତରଂ ତାଂ ଵ୍ଯମୋଚଯତ୍ ॥ ୮.

କିନ୍ତୁ ଛୋଟ ଭାଇ ବଡ଼କୁ ପୁନିପୁନି ରୋକିଲେ, କହିଲେ, 'ଆମେ ମାଆ ଖଶାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।' ତାଙ୍କୁ ବାହୁ ଦେଇ ଧରି, ମାଆଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ।

ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତସ୍ତଯୋଃ ପିତା । ତୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିକୃତାକାରୌ ଵସତାଂ ହୀତ୍ଯଭାଷତ ॥ ୮.

ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ବାପା ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ପୁଅମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଆକୃତି ଦେଖି, ସେ କହିଲେ, 'ଏଠାରୁ ଚାଲିଯାଅ।'

ତୌ ତୁ ତଂ ପିତରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବଲଵନ୍ତୌ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତୌ । ମାତୁରେଵ ପୁନସ୍ଵାଙ୍କେ ପ୍ରଲପେତାଂ ସ୍ଵମାଯଯା ॥ ୮.

ବାପାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ପୁଣି ମାଆଙ୍କ ଆଂକୁରେ ଲଗିଗଲେ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ କାନ୍ଦିଲେ।

ଅଥୋଽବ୍ରଵୀଦୃଷିର୍ଭାର୍ଯାମାଵାଭ୍ଯାମୁକ୍ତଵତ୍ଯସି । ପୂର୍ଵମାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵେନ ତଥୈଵାଭ୍ଯାଂ ଵ୍ଯତିକ୍ରମମ୍ ॥ ୮.

ତାପରେ ଋଷି ତାଙ୍କ ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଆମ ସହିତ ପୂର୍ବରୁ କଥା ହୋଇଛ, ଏବେ ସତ୍ୟ କଥା କହ, ପୂର୍ବଭଳି ଏହି ଅପରାଧ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ।'

ମାତୁଲଂ ଭଜତେ ପୁତ୍ରଃ ପିତୄନ୍ ଭଜତି କନ୍ଯକା। ଯଥାଶୀଲା ଭଵେନ୍ମାତା ତଥାଶୀଲୋ ଭଵେତ୍ ସୁତଃ ॥ ୮.

ପୁଅ ମାମାଙ୍କୁ ଅନୁସରେ, ଝିଅ ବାପାଙ୍କୁ ଅନୁସରେ; ମାଆଙ୍କର ଯେମିତି ଚରିତ୍ର, ପୁଅର ଚରିତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେମିତି ହୁଏ।

ଯଦ୍ଵର୍ଣା ତୁ ଭଵେଦ୍ଭୂମିସ୍ତଦ୍ଵର୍ଣଂ ସଲିଲଂ ଧ୍ରୁଵମ୍। ମାତୄଣାଂ ଶୀଲଦୋଷେଣ ତଥା ଶୀଲଗୁଣୈଃ ପୁନଃ। ଵିଭିନ୍ନାସ୍ତୁ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାସ୍ତଥା ଖ୍ଯାତିଵଶେନ ଚ ॥ ୮.

ମାଟିର ଯେମିତି ରଙ୍ଗ, ଜଳର ମଧ୍ୟ ସେଇ ରଙ୍ଗ ଥାଏ; ମାଆମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୁଏ, ଏବଂ ଖ୍ୟାତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।

ବଲଶୀଲାଦିଭିସ୍ତାସାମଦିତିର୍ଧର୍ମତତ୍ପରା। ଧର୍ମଶୀଲାଦିଭିଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରବୋଧବଲଶାଲିନୀ ॥ ୮.

ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଦିତି ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଶକ୍ତି, ଚରିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ; ଧର୍ମ, ଚରିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

(ଗନ୍ଧଶୀଲା ଦିତିଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଵାର୍ଧ୍ଯଯନଶାଲିନୀ।) ଗୀତଶୀଲା ତଥାଽରିଷ୍ଟା ମାଯାଶୀଲା ଦନୁଃ ସ୍ମୃତା। ଵିନତା ତୁ ପୁନର୍ଦ୍ଦେଵୀ ଵୈହାଯସଗତିପ୍ରିଯା ॥ ୮.

ଗନ୍ଧଶୀଳା, ଦିତି ଏବଂ ପ୍ରବାର୍ଧ୍ୟୟନା ନିଜ ନିଜ ଚରିତ୍ରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଗୀତଶୀଳା ଓ ଅରିଷ୍ଟା, ମାୟାଶୀଳା ଯାହାକୁ ଦନୁ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ । ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଭିନତା ଏକ ଦେବୀ, ଯିଏ ଆକାଶରେ ଉଡିବାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ।

ତପୋମଯେନ ଶୀଲେନ ସୁରଭିଃ ସମଲଂକୃତା। କ୍ରୋଧଶୀଲା ତଥା କଦ୍ରୂଃ କ୍ରୋଧେନାସୁଖଶୀଲକା ॥ ୮.

ସୁରଭି ତାଙ୍କର ତପସ୍ଵୀ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ । କଦ୍ରୁ ଦେଖିବାକୁ କ୍ରୋଧୀ ଏବଂ କ୍ରୋଧ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଅସୁଖଦାୟକ ହୋଇଯାଇଛି ।

ଦନାଯୁଷାଯାଃ ଶୀଲଂ ଵୈ ଵୈରନୁଗ୍ରହ ଲକ୍ଷଣମ୍। ତ୍ଵଞ୍ଚ ଦେଵି ମହାଭାଗେ କ୍ରୋଧଶୀଲା ମତାସି ମେ ॥ ୮.

ଦନୁଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସ୍ଵଭାବ ସଦା ବିରୋଧ ଓ ଦ୍ୱେଷ ପ୍ରତି ଝୁକିଥାଏ । ଏ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କ୍ରୋଧୀ ସ୍ଵଭାବର ବୋଲି ଭାବେ ।

ଇତ୍ଯେତାନି ସଶୀଲାନି ସ୍ଵଭାଵାଲ୍ଲୋକନାନ୍ନୃଣାମ୍। କର୍ମତୋ ଯତ୍ନତୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ରୂପତୋ ବଲତସ୍ତଥା। କ୍ଷମାତଶ୍ଚୈଵ ଭିନ୍ନାନି ଭାଵିତାର୍ଥବଲେନ ଚ ॥ ୮.

ଏହି ସମସ୍ତ ଚରିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କର ଜନ୍ମସିଦ୍ଧ ଗୁଣ, ଚର୍ଯ୍ୟା, କାର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରୟାସ, ବୁଦ୍ଧି, ରୂପ, ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଭାବନା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ ।

ରଜଃସତ୍ତ୍ଵତମୋଵୃତ୍ତେର୍ଵିଶ୍ଵରୂପାଃ ସ୍ଵଭାଵତଃ। ମାତୁଲନ୍ତ୍ଵନୁଯାତାସ୍ତେ ପୁତ୍ରକା ଗୁଣଵୃତ୍ତିଭିଃ ॥ ୮.

ରଜ, ସତ୍ତ୍ୱ ଓ ତମ ଗୁଣର ପ୍ରଭାବରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ମାଆଙ୍କର ଗୁଣ ଓ ଚରିତ୍ରକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ।

ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ ଖଶାମପ୍ରତିମାଂ ତଦା। ପୁତ୍ରାଵାହୂଯ ସାମ୍ନା ଵୈ ଚକ୍ରେ ସୋମମଭୀତଯଃ ॥ ୮.

ଏପରି କହି, ଭଗବାନ୍ ସେଇ ସମୟରେ ଅପୂର୍ବ ଖଶାମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ସୋମଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ ।

ତାଭ୍ଯାଞ୍ଚ ଯତ୍ କୃତଂ ତସ୍ଯାସ୍ତଦାଚଷ୍ଟ ତଦା ଖଶା। ମାତ୍ରା ଯଥା ସମାଖ୍ଯାତଂ କର୍ମ ତାଭ୍ଯାଂ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍। ତେନ ଧାତ୍ଵର୍ଥଯୋଗେନ ତତ୍ତ୍ଵଦର୍ଶୀ ଚକାର ହ ॥ ୮.

ଖଶା ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ କାମ କରିଥିଲେ, ସେସବୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ମାଆଁଠାରୁ ଶୁଣି, ସେଠାରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କଲେ । ଏପରି ଭାବେ ତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ ସେଥିରେ ଅର୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ବିଚାର କଲେ ।

ଯକ୍ଷ ଇତ୍ଯେଷ ଧାତୁର୍ଵୈ ଖାଦନେ କୃଷଣେ ଚ ସଃ। ଯକ୍ଷଯେତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ ଯସ୍ମାତ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଯକ୍ଷୋ ଭଵତ୍ଯଯମ୍ ॥ ୮.

ଯକ୍ଷ ଶବ୍ଦର ମୂଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଖାଇବା ଓ କ୍ଷୀଣ କରିବା । ଯେହেতୁ ସେ 'ଯକ୍ଷ' କହିଥିଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଯକ୍ଷ ବୋଲି ଡାକାଯାଏ ।

ରକ୍ଷ ଇତ୍ଯେଷ ଧାତୁର୍ଯଃ ପାଲନେ ସ ଵିଭାଵ୍ଯତେ। ଉକ୍ତଵାଂଶ୍ଚୈଵ ଯସ୍ମାତ୍ତୁ ରକ୍ଷ ମେ ମାତରଂ ଖଶାମ୍। ନାମ୍ନାଽଯଂ ରାକ୍ଷସସ୍ତସ୍ମାତ୍ ଭଵିଷ୍ଯତି ତଵାତ୍ମଜଃ ॥ ୮.

ରକ୍ଷ ଶବ୍ଦର ମୂଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ରକ୍ଷା କରିବା । ଯେହেতୁ ସେ 'ମୋର ମାଆଁ ଖଶାକୁ ରକ୍ଷା କର' କହିଥିଲେ, ତେଣୁ ତୁମର ପୁଅ 'ରାକ୍ଷସ' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ ।

ସ ତଦା ତଦ୍ଵିଧାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତଃ ପରିମୃଗ୍ଯ ଚ। ତଯୋଃ ପ୍ରାଦିଶଦାହାରଂ ପ୍ରଜାପତିରସୃଗ୍ଵସେ ॥ ୮.

ସେ ସମୟରେ ସେଠି ଯେଉଁ ଚିତ୍ତାକର୍ଷକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି, ପ୍ରଜାପତି ସବୁ ଭଲଭାବେ ଖୋଜି ଦେଖିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ ।

ପିତା ତୌ କ୍ଷୁଧିତୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵରଞ୍ଚେମଂ ତଯୋର୍ଦଦୌ। ଯୁଵଯୋର୍ହସ୍ତସଂସ୍ପର୍ଶୋ ନକ୍ତମେନ ତୁ ସର୍ଵଶଃ ॥ ୮.

ତାଙ୍କ ପିତା, ସେମାନେ ଭୁକା ଦେଖି, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ — ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ରାତିରେ ମାତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିବେ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ।

ନକ୍ତାହାରଵିହାରୌ ଚ ଦିଵା ସ୍ଵପ୍ନୋପଭୋଗିନୌ। ନକ୍ତଞ୍ଚୈଵ ବଲୀଯାଂସୌ ଦିଵା ସୁପ୍ତାଵୁଭୌ ଯୁଵାମ୍ ॥ ୮.

ତୁମେ ଦୁଇଁଜଣ ରାତିରେ ଖାଇବା ଓ ଘୁଞ୍ଚିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାଇବା, ଦିନେ ଶୁଏଇବା ଏବଂ ଦୁଇଁଜଣ ରାତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା, ଦିନେ ଶୁଏଇବା — ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିଲା ।

ମାତରଂ ରକ୍ଷତଞ୍ଚୈଵ ଧର୍ମଶ୍ଚୈଵାନୁଶିଷ୍ଯତାମ୍। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କଶ୍ଯପଃ ପୁତ୍ରୌ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ॥ ୮.

ମାଆଁକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଛାଡି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ।

ଗତେ ପିତରି ତୌ ଵୀରୌ ନିସର୍ଗାଦେଵ ଦାରୁଣୌ। ଵିପର୍ଯଯେଣ ଵର୍ତ୍ତନ୍ତୌ କିମ୍ଭକ୍ଷୌ ପ୍ରାଣିହିଂସକୌ ॥ ୮.

ପିତା ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେଇ ଦୁଇଁଜଣ ସାହସୀ, ଜନ୍ମସିଦ୍ଧ ଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟ, ବିପରୀତ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରି, ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବା ଓ ପ୍ରାଣୀମାନୋକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।